آفت نساجی

تولیدکنندگانی که به‌صورت قانونی فعالیت می‌کنند، علاوه بر مشکلات ناشی از شرایط عمومی اقتصاد، با مجموعه‌ای از موانع قانونی و مقرراتی مواجه هستند که در بسیاری از موارد، بدون توجه کافی به محدودیت‌های بخش تولید وضع می‌شوند.

از یک سو، واردات قانونی پوشاک با محدودیت‌هایی روبه‌رو است و از سوی دیگر، کالاهای قاچاق به‌صورت گسترده وارد بازار می‌شوند. این وضعیت موجب شده است تولیدکنندگان قانون‌مدار در شرایطی نابرابر با کالاهای خارجی رقابت کنند؛ درحالی‌که صنعت پوشاک کشور در صورت برخورداری از شرایط رقابتی برابر، ظرفیت رقابت با برندهای خارجی را دارد.
 
بخشی از این کالاها در بسترهای فروش غیررسمی و پلتفرم‌هایی مانند اینستاگرام و تلگرام عرضه می‌شوند؛ رویه‌ای که لزوما در چارچوب‌های قانونی تولید و اشتغال‌زایی قرار ندارد.
بخشی از تقاضای بازار به دلیل ضعف تنوع محصولات داخلی، عقب‌ماندگی برندها از ترندهای روز و محدودیت در تولید برخی گروه‌های کالایی، از طریق بازارهای غیررسمی تامین می‌شود.
در چنین وضعیتی، تولیدکنندگان باید شناخت دقیق‌تری از نیاز بازار داشته باشند و تصمیم‌گیری درباره نوع و میزان تولید را بر اساس داده‌های واقعی عرضه و تقاضا به انجام برسانند. تولید محصول بدون شناخت کافی از نیاز مصرف‌کننده، می‌تواند به انباشت کالاهای مشابه و در مقابل، کمبود محصولات موردنیاز بازار منجر شود.
با وجود قدمت این صنعت، بخش قابل‌توجهی از فعالان آن تا سال‌های اخیر همچنان با شیوه‌های سنتی فعالیت کرده‌اند و استفاده از فناوری، داده و ابزارهای دیجیتال در بخش‌هایی از این صنعت با عقب‌ماندگی همراه بوده است. 
با این وجود، توسعه زیرساخت‌های دیجیتال، راه‌اندازی پلتفرم‌های فروش، تقویت بازاریابی و استفاده از داده‌ها، زمینه بهبود عملکرد کسب‌وکارهای پوشاک را فراهم می‌کند.
دسترسی به اطلاعات دقیق درباره میزان تقاضا، سلیقه مصرف‌کنندگان و ترکیب محصولات موردنیاز بازار، می‌تواند به تولیدکنندگان کمک کند تا منابع خود را هدفمندتر به کار بگیرند و از تولید محصولات تکراری یا کم‌تقاضا جلوگیری کنند.