روزهای سخت تولید

تولیدکنندگان ایرانی در واحدهای تولیدی مشترک با طرف‌های ترک، دانش و مهارت‌های فنی لازم را کسب کرده‌اند و اکنون تولید انواع پوشاک مردانه و زنانه در کشور انجام می‌شود. با این حال، تولیدکنندگان برای معرفی و فروش محصولات خود با موانعی روبه‌رو هستند.
دخالت دستگاه‌های مختلف با رویکردها و سلیقه‌های متفاوت، موجب دلسردی تولیدکنندگان و انصراف برخی برندهای بزرگ از حضور در نمایشگاه شده است. این در حالی است که پوشاک، برخلاف بسیاری از محصولات، برای معرفی و بازاریابی به نمایش مستقیم و ارائه بصری نیاز دارد.
تولیدکنندگان باید بتوانند از ابزارهایی مانند نمایشگاه، فضای مجازی، تصاویر، فیلم‌ها و مانکن‌ها برای معرفی محصولات خود استفاده کنند. محدود کردن این امکانات، ظرفیت بازاریابی و فروش برندهای داخلی را کاهش می‌دهد؛ به‌ویژه آنکه مصرف‌کنندگان امروز به‌راحتی به بازارهای آنلاین و محصولات خارجی دسترسی دارند.
در چنین شرایطی، درخواست فعالان این صنعت این است که کارگروه ساماندهی مد و لباس به‌عنوان متولی این حوزه، هماهنگی‌های لازم را بر عهده بگیرد تا تولیدکنندگان با تصمیم‌ها و برخوردهای متفاوت دستگاه‌های مختلف مواجه نشوند. با این حال، این هماهنگی هنوز به شکل مورد انتظار محقق نشده است.
تولیدکنندگان قانونی که مالیات می‌پردازند، تعهدات بیمه‌ای خود را ایفا کرده و برای نیروی کار اشتغال ایجاد می‌کنند، باید از امکان مناسب برای معرفی و عرضه محصولاتشان برخوردار باشند. این واحدها با وجود شرایط دشوار اقتصادی، برای حفظ فعالیت و نیروی انسانی خود تلاش کرده‌اند، اما محدودیت‌های موجود، فروش محصولاتشان را دشوارتر کرده است.
صنعت پوشاک در انتهای زنجیره نساجی قرار دارد و اختلال در فروش محصولات نهایی می‌تواند بخش‌های دیگر این زنجیره را نیز تحت تاثیر قرار دهد.