گزارش جهان اقتصاد از تهران و شکاف اقتصادی با استانها زندگی گران در سایه برجها!
راضبه احمدوند

اختلاف هزینه معیشت در تهران و سایر استانها به یکی از بزرگترین چالشهای اقتصادی کشور تبدیل شده است. افزایش قیمت مسکن، حملونقل و کالاهای اساسی زندگی در کلانشهرها را برای طبقه متوسط و پایین تقریباً غیرممکن کرده است.
بررسیها نشان میدهند که هزینه زندگی در تهران بیش از دو برابر برخی استانهاست. اجاره مسکن بخش عمدهای از درآمد خانوارها را میبلعد و هزینه حملونقل عمومی نیز رو به افزایش است.
الهام موسوی، کارشناس اقتصاد شهری، در گفتگو با جهان اقتصاد گفت: افزایش مهاجرت به تهران، به دلیل تمرکز فرصتهای شغلی، همواره فشار زیادی بر این شهر وارد کرده است. این مسئله در نهایت منجر به افزایش قیمتها و دشوارتر شدن زندگی برای مردم شده است. زیرساختهای تهران به هیچ عنوان پاسخگوی این رشد جمعیت نیست و به همین دلیل هزینهها در این شهر به طرز غیرقابل قبولی افزایش یافته است.
موسوی همچنین اشاره کرد: در حالی که تهران به مکانی پر از فرصتهای شغلی تبدیل شده، استانها همچنان با کمبود این فرصتها مواجه هستند. این مسئله باعث شده تا جوانان از سایر استانها به تهران مهاجرت کنند، با این امید که شاید بتوانند زندگی بهتری داشته باشند.
در تهران، هزینههای زندگی به حدی بالا رفته که بسیاری از مردم حتی برای خرید یک خانه کوچک، مجبور به قرض گرفتن از دیگران هستند
اما در استانها اوضاع متفاوت است هزینهها کمتر است، ولی شغل و درآمد پایدار هم نیست. همین باعث میشود جوانها به تهران مهاجرت کنند.
وی ادامه داد: مسئلهای که به شدت در تهران مشاهده میشود، ناکارآمدی برخی سیاستها مانند مسکن مهر است. این طرحها نتوانستهاند به تعادل در بازار مسکن برسند.
موسوی میگوید: سیاستهای دولتی که به توسعه نامتوازن تهران و دیگر استانها پرداختهاند، نه تنها نتوانستهاند مشکلات اقتصادی را حل کنند، بلکه بر حجم مشکلات افزودهاند. به علاوه، حملونقل عمومی نیز نتواسته به درستی توسعه یابد، که همین موضوع منجر به ترافیک و آلودگی شدید شده است.
در نهایت، این کارشناس تاکید کرد: حل این بحران نیازمند یک برنامهریزی جامع و تغییر در سیاستهای موجود است. برای حل این بحران باید تمرکز از تهران برداشته شود. باید تلاش کنیم فرصتهای شغلی در استانها ایجاد شود تا مردم مجبور نشوند به تهران مهاجرت کنند. توسعه مسکن اجتماعی در کلانشهرها و بهبود سیستم حملونقل عمومی نیز میتواند کمک بزرگی باشد.
راهکارهایی نظیر تمرکززدایی از تهران، ایجاد فرصتهای شغلی در استانها، بهبود حملونقل عمومی و سیاستهای عادلانه برای توزیع منابع میان استانها میتوانند به کاهش شکاف اقتصادی کمک کنند. در نهایت، موسوی میگوید: ما باید به طور جدی به دنبال سیاستهایی باشیم که به عدالت منطقهای توجه کنند. تنها در این صورت است که میتوانیم به بهبود وضعیت زندگی در تهران و دیگر استانها امیدوار باشیم.
مجموعه این نکات نشان میدهد که برای کاهش شکاف اقتصادی میان تهران و استانها، نیازمند تصمیمات درست و اعمال سیاستهای عادلانهای هستیم که هم به نفع مردم تهران و هم به نفع ساکنان استانها باشد.