تخریب درمانی در نبود کرامت انسانی
عباس مجیدی نژاد -رئیس انجمن صنفی مراکز معاینه فنی خودرو کشور
ترویج و گسترش سازمان‌های غیردولتی، غیرانتفاعی و مردم‌نهاد (NGO) در هر جامعه می‌تواند نویدبخش ارتباط متقابل دستگاه‌های متولی و شهروندان و عاملی برای رشد و شکوفایی جامعه و همکاری. همیاری مشترک مردم باشد. با تحمیل جنگ از طرف استکبار جهانی و حضور بی‌وقفه مردم در صحنه خود موید این ارتباط تنگاتنگ خواهد بود که دولت مردان نظام نیز بر این امر مهم صحه گذاشته‌اند و در رسانه به انحنای مختلف خواسته شده که در عرصه کار و زار باشند.
این نهادها که سالیان سال در حوزه‌های خاص مانند ایدز، سرطان، هموفیلی، تالاسمی و بهداشت روانی کار کرده‌اند، بر نیاز به تغییرات، جهت پرداختن به نگرانی‌های تک‌تک بیماران و خانواده‌هایشان به شکل مطلوبی تأکید داشته‌اند و در طیف وسیعی از مسائل حوزه بهداشت و درمان، از جمله ارائه خدمات پزشکی دخیل بوده و در بحث پیرامون حقوق بیماران نقش اساسی دارند. دستگاه‌های متولی و بالاخص وزارت بهداشت و درمان که خود با چالش متعددی روبرو است می‌توان با حمایت و پیشتبانی از این سازمان‌های مردم‌نهاد برخی از چالش‌های درمانی را مرتفع کند. اما سنت غیرسازمانی و غیر مدیریت حاکم بر دستگاه‌های متولی ما و باز هم بالاخص در وزارت بهداشت و درمان با تحمیل رفتار غیرحرفه‌ای، غیرسازمانی و منافع طلبی سازمانی و تحمیل سلایق شخصی به‌جای منافع عمومی و حقوق شهروندانی نه‌تنها تصریح‌کننده در این فرایند نبوده؛ بلکه خود به چالش این روند تبدیل شده است. ما در مجال به یکی سازمان‌های مردم نهادی که به شایستگی در طب تسکینی حدود ۱۴ سال خود را ملزوم به خدمت‌رسانی در یکی حساس‌ترین حوزه درمانی بوده خواهیم پرداخت.
ذکر این مورد که نگارنده هیچ‌گونه تخصصی در حوزه درمان ندارم بر خود ضروری می‌دانم؛ اما از سال ۹۳ به هنگامی مادر مرحومه من در طی چند ماه از مراقبت‌های ویژه بخش طب تسکینی برخورد بود و از همان سال با این سازمان مردم‌نهاد همکاری مستمر داشته مبادرت به نگاشتن این مقاله نموده و دفاع و جلوگیری نابودی این بخش در بیمارستان فیروزگر از وظایف خود دانسته‌ام.
ضرورت‌بخش مراقب‌های طب تسکینی که شامل تسکین درد و رنج بیمارانی که نیازمند آسایش جسمی، عاطفی و روانی هستند بر همگان روشن و نمایان است که این ضرورت زمانی بیشتر احساس خواهد شد که بیماری‌های صعب‌العلاج مانند سرطان نیز به این مصیبت اضافه شود.
بخش طب تسکینی از طریق سازمان مردم‌نهاد مؤسسه نیکوکاری کنترل سرطان ایرانیان (مکسا) از اوایل در دهه ۹۰ در بیمارستان فیروزگر شروع به انجام امور جاریه برای بیماران این حوزه از درمان نموده است.
در طی این چند سال مقرر بود در طی چند توافق‌نامه و قرارداد فی‌مابین که محلی شایسته و درخور بیماران این بخش به مکسا تحویل و این سازمان مردم‌نهاد با هزینه خود آن را آماده‌سازی کند حال که این امر محقق نشده است به کنار مدیریت بیمارستان باکمال بی‌مسئولیتی و با تحمیل سلیقه شخصی مبادرت به تعطیلی این بخش نموده است.
این نکته نیز قابل‌ذکر و بررسی دستگاه‌های نظارتی در حوزه درمان است که بخشی از یک راهرو را به این بخش تخصیص داده که این با هزینه این مؤسسه بدین جا نیز رسیده است.
ضرورت تشکیل یک پویش ملی برای اشاعه این نحوه از تعهد اجتماعی، اقتصادی فرهنگی و درمانی الزامی به نظر رسیده و دستگاه نظارتی و متولی نیز الزام به حمایت و پیشتبانی از فرایند درمانی داشته باشند.
اجرای یک دستور با بی‌مسئولیتی و رفتار غیرحرفه‌ای و شنیع نمی‌تواند وجاهت عرفی و اجتماعی داشته باشد و می‌بایست که این حکم کم لن یکن نموده و دراسرع‌وقت به تعهدات مصرح در توافق‌نامه فی‌مابین مکسا و بیمارستان مکانی که در توافق‌نامه بدان اشاره شده و درخورشان و منزلت بیماران و با رعایت کرامت انسانی تحویل گردد.
در انتها یادی داشته باشیم از مرحومه فقید جناب آقای محمودی در جهان اقتصاد که از فعالین این مؤسسه بوده و همکاری رسانه‌ای را با بخش طب تسکینی در بیمارستان فیروزگر را داشتند. البته مدیریت بخش طب تسکینی نیز عملکرد خود در طی چند سال از چگونگی درمان و شعب این مؤسسه در استان‌های مختلف و مخصوص طب درمان در منزل که به‌صورت کاملاً رایگان انجام می‌شود را در رسانه‌ها به منصه دید قرار دهند تا ارزش‌های اجتماعی و اقتصادی که مددرسان بیماران بوده برای عوام‌الناس هویدا و مشخص شده و دستگاه‌های متولی نیز در این راستا اقدامت مقتضی در جهت پیشبرد اهداف خیرخواهانه چه به‌صورت امکانات مکانی و چه به‌صورت امکانات تجهیزاتی مهیا سازند.
