تولید؛ کلید مهار تورم و ثبات اقتصاد
احمد انارکی محمدی ـ عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی
در شرایطی که تورم به یکی از مهمترین دغدغههای اقتصادی کشور تبدیل شده، یافتن راهکارهای پایدار برای کنترل رشد قیمتها بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد. تجربه اقتصادهای مختلف نشان داده است که مهار تورم صرفاً از طریق سیاستهای پولی امکانپذیر نیست و در کنار مدیریت نقدینگی، تقویت بخش تولید نیز نقش تعیینکنندهای در ایجاد ثبات اقتصادی دارد. از همین رو، رونق تولید را میتوان یکی از مؤثرترین ابزارها برای کاهش فشارهای تورمی و بهبود شرایط اقتصادی کشور دانست.
زمانی که تولید داخلی با رشد و پویایی بیشتری همراه باشد، عرضه کالاها و خدمات در بازار افزایش مییابد. افزایش عرضه به طور طبیعی موجب متعادل شدن بازار و کاهش شکاف میان عرضه و تقاضا میشود؛ موضوعی که میتواند از رشد بیرویه قیمتها جلوگیری کند. به همین دلیل بسیاری از اقتصاددانان معتقدند تقویت تولید ملی یکی از مهمترین راهکارهای بلندمدت برای کنترل تورم و ایجاد آرامش در بازار است.
رشد تولید علاوه بر تأثیر مستقیم بر قیمت کالاها، آثار گستردهای بر سایر شاخصهای اقتصادی نیز دارد. افزایش فعالیت واحدهای تولیدی به معنای ایجاد فرصتهای شغلی بیشتر، افزایش درآمد خانوارها و رشد سرمایهگذاری در بخشهای مختلف اقتصادی است. این روند در نهایت به تقویت توان اقتصادی کشور و افزایش تابآوری اقتصاد در برابر شوکهای داخلی و خارجی منجر میشود.
از سوی دیگر، توسعه تولید داخلی میتواند وابستگی به واردات را کاهش دهد. هرچه نیازهای کشور بیشتر از طریق ظرفیتهای داخلی تأمین شود، اقتصاد در برابر نوسانات ارزی و تحولات بازارهای جهانی آسیبپذیری کمتری خواهد داشت. این مسئله خود عاملی مهم در کنترل هزینهها و جلوگیری از انتقال شوکهای قیمتی به بازار داخلی محسوب میشود.
کارشناسان اقتصادی بر این باورند که ایجاد فضای مناسب برای سرمایهگذاری، کاهش موانع تولید، تسهیل دسترسی تولیدکنندگان به منابع مالی و حمایت از صنایع داخلی از جمله اقداماتی است که میتواند زمینه رونق تولید را فراهم کند. در واقع، دستیابی به ثبات اقتصادی بدون توجه به بخش تولید امکانپذیر نیست و هر برنامهای برای مهار تورم باید جایگاه ویژهای برای حمایت از تولید ملی در نظر بگیرد.
در مجموع، رونق تولید تنها یک هدف اقتصادی نیست، بلکه راهبردی اساسی برای مهار تورم، افزایش اشتغال، تقویت رشد اقتصادی و ارتقای رفاه عمومی به شمار میرود. هرچه ظرفیتهای تولیدی کشور فعالتر شوند، زمینه برای ثبات بیشتر در بازارها و حرکت اقتصاد به سمت رشد پایدار فراهمتر خواهد شد.