پناهگاه و زیرساخت فراموش نشود
نیما گلیاری ـ کارشناس حوزه شهری
شهرداری تاکنون هیچ اقدام جدی و ملموسی برای ساخت پناهگاههای عمومی انجام نداده است و این موضوع به یکی از خلأهای بزرگ مدیریت شهری تبدیل شده است.
در حالی که تهدیدات طبیعی و غیرطبیعی هر روز بیشتر احساس میشود، زیرساختهای کشور همچنان برای روزهای بحرانی آماده نیست. بسیاری از مناطق شهری فاقد فضاهای امن استاندارد هستند و شهروندان در صورت وقوع حادثهای ناگهانی جایی برای پناه گرفتن ندارند. این وضعیت نه تنها نشاندهنده کمتوجهی به ایمنی عمومی است، بلکه خطرپذیری شهر را به شکل قابل توجهی افزایش داده است.
امروز تخصیص بودجه کافی و هدفمند به حوزه ساخت پناهگاه و ایمنسازی زیرساختها از اهمیت حیاتی برخوردار است. بدون اختصاص منابع مالی مشخص و مستمر، هیچ برنامهای از مرحله حرف و شعار فراتر نخواهد رفت.
شهرداری تهران باید این موضوع را به عنوان اولویت اول خود در نظر بگیرد و تمام توان خود را بر ساخت پناهگاههای استاندارد، مقاومسازی ساختمانهای عمومی و ایجاد شبکههای امدادی متمرکز کند.
ایمنسازی شهر تنها به معنای ساخت چند سازه بتنی نیست؛ بلکه شامل برنامهریزی دقیق برای دسترسی سریع شهروندان، تأمین امکانات اولیه در پناهگاهها و هماهنگی با دستگاههای مرتبط نیز میشود.
نادیده گرفتن این ضرورت میتواند در شرایط بحرانی هزینههای جانی و مالی سنگینی به بار آورد. تجربه نشان داده است که جوامعی که پیش از وقوع بحران سرمایهگذاری لازم را انجام دادهاند، توانستهاند خسارات را به حداقل برسانند.
شهرداری نباید منتظر وقوع حادثه بماند تا سپس به فکر چاره بیفتد. تخصیص بودجه امروز، سرمایهگذاری برای فردای امنتر است. اولویتبندی صحیح منابع و تمرکز بر ساخت پناهگاه و تقویت زیرساختهای حیاتی، گامی اساسی در جهت حفاظت از جان و مال شهروندان به شمار میرود و هرگونه تأخیر در این زمینه میتواند پیامدهای جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
