اقتصاد مردمی؛ کلید رونق تولید و رشد پایدار
هاشمی نخل ابراهیمی ـ عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی
اقتصاد ایران در شرایطی قرار دارد که اتکا به منابع محدود دولتی و نظام بانکی، دیگر پاسخگوی نیازهای گسترده سرمایهگذاری و توسعه نیست. رشد تولید، تکمیل طرحهای زیربنایی، توسعه صنایع و ایجاد اشتغال پایدار، مستلزم تأمین مالی گستردهای است که بدون مشارکت واقعی مردم و بخش خصوصی دستیابی به آن دشوار خواهد بود. از همین رو، مردمیسازی اقتصاد دیگر یک انتخاب نیست، بلکه ضرورتی برای عبور از چالشهای اقتصادی کشور به شمار میرود.
یکی از مهمترین ظرفیتهای اقتصاد ایران، حجم بالای نقدینگی موجود در جامعه است. این سرمایه، اگر بهدرستی هدایت شود، میتواند به موتور محرک تولید و توسعه تبدیل شود؛ اما در صورت نبود سیاستهای مناسب، به سمت بازارهای غیرمولد و فعالیتهای سوداگرانه حرکت کرده و پیامدهایی همچون افزایش تورم، نوسانات قیمتی و کاهش ثبات اقتصادی را به همراه خواهد داشت.
در همین راستا، هاشمی نخل ابراهیمی، عضو کمیسیون برنامه، بودجه و محاسبات مجلس شورای اسلامی، بر ضرورت مشارکت واقعی مردم در عرصه تولید و سرمایهگذاری تأکید کرده و معتقد است محدودیت منابع مالی دولت و کاهش توان تسهیلاتدهی شبکه بانکی، ایجاب میکند سیاستگذاران با نگاهی نو، زمینه استفاده از ظرفیت سرمایههای مردمی را فراهم کنند.
تجربه بسیاری از اقتصادهای موفق نشان میدهد که رشد پایدار زمانی محقق میشود که مردم علاوه بر نقش مصرفکننده، به سرمایهگذار و شریک توسعه اقتصادی نیز تبدیل شوند. این امر مستلزم ایجاد ابزارهای شفاف و مطمئن برای سرمایهگذاری، تقویت اعتماد عمومی، کاهش ریسکهای اقتصادی و فراهم کردن بسترهای قانونی مناسب برای حضور گستردهتر بخش خصوصی است.
از سوی دیگر، توسعه زیرساختهای اقتصادی، تکمیل پروژههای نیمهتمام، افزایش ظرفیت تولید و اجرای طرحهای بزرگ عمرانی، بدون جذب سرمایههای مردمی و مشارکت فعال بخش خصوصی امکانپذیر نخواهد بود. هرچه سهم سرمایهگذاری مولد در اقتصاد افزایش یابد، زمینه برای ایجاد اشتغال، رشد تولید، افزایش درآمدهای ملی و کاهش وابستگی به منابع محدود دولتی نیز فراهمتر خواهد شد.
اقتصاد مردمی زمانی به نتیجه خواهد رسید که سیاستگذاریها در جهت هدایت نقدینگی به بخشهای مولد، حمایت از سرمایهگذاران، تسهیل فضای کسبوکار و ایجاد ثبات اقتصادی انجام شود. در چنین شرایطی، سرمایههای خرد و کلان مردم میتواند به جای حضور در بازارهای غیرمولد، به عاملی مؤثر برای رونق تولید، افزایش بهرهوری و رشد پایدار اقتصاد کشور تبدیل شود.