امنیت انرژی پایدار در گرو توسعه فناوری و حرکت به سمت انرژیهای پاک
محمد بهرامی سیفآبادی ـ عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی
بحران ناترازی انرژی در سالهای اخیر به یکی از مهمترین چالشهای اقتصادی و زیرساختی کشور تبدیل شده است. افزایش مصرف انرژی، محدودیت ظرفیت تولید، آسیبپذیری برخی تأسیسات و وابستگی گسترده به سوختهای فسیلی، ضرورت بازنگری در سیاستهای انرژی و حرکت به سمت راهکارهای پایدارتر را بیش از گذشته نمایان کرده است.
تأمین پایدار انرژی، بهویژه در فصلهای اوج مصرف مانند تابستان و زمستان، نقش مستقیمی در حفظ تولید، جلوگیری از خاموشیها و کاهش فشار بر صنایع دارد. هرگونه اختلال در شبکه انرژی، علاوه بر ایجاد مشکلات برای خانوارها، میتواند فعالیت واحدهای صنعتی، نیروگاهها و بخشهای اقتصادی را نیز تحت تأثیر قرار دهد.
در همین راستا، بهرامی سیفآبادی، عضو کمیسیون انرژی مجلس شورای اسلامی، با اشاره به شرایط ویژه بخش انرژی کشور، تأکید کرده است که مدیریت تأمین انرژی در دورههای اوج مصرف به یکی از اولویتهای اصلی این کمیسیون تبدیل شده است. به گفته وی، تشکیل «قرارگاه رفع ناترازی انرژی» با هدف تقویت هماهنگی میان وزارتخانههای نفت و نیرو و اتخاذ تدابیر فوری برای کاهش مشکلات موجود انجام شده است.
یکی از محورهای مهم در مسیر رفع ناترازی انرژی، توسعه فناوریهای بهینهساز و افزایش بهرهوری در مصرف انرژی است. کاهش هدررفت، استفاده از تجهیزات کممصرف و ارتقای فناوریهای تولید و انتقال انرژی میتواند فشار موجود بر شبکه را کاهش دهد و ظرفیتهای فعلی را کارآمدتر کند.
در کنار بهینهسازی مصرف، توسعه نیروگاههای سیکل ترکیبی و افزایش ظرفیت تولید برق نیز از راهکارهای مهم برای تقویت امنیت انرژی محسوب میشود. با این حال، اجرای این پروژهها با چالشهایی مانند نیاز به سرمایهگذاری گسترده، محدودیت منابع مالی و تأثیر تحریمهای بینالمللی مواجه است که روند توسعه را کند کرده است.
در این میان، انرژیهای تجدیدپذیر بهعنوان یکی از راهکارهای اساسی برای کاهش وابستگی به سوختهای فسیلی و تنوعبخشی به سبد انرژی کشور مطرح شدهاند. توسعه نیروگاههای خورشیدی، بادی و سایر منابع پاک میتواند علاوه بر کاهش فشار بر شبکه برق، زمینه کاهش مصرف سوختهای فسیلی و افزایش پایداری تأمین انرژی را فراهم کند.
حرکت به سمت اقتصاد انرژی متنوع، نیازمند برنامهریزی بلندمدت، جذب سرمایهگذاری و ایجاد مشوقهای مناسب برای حضور بخش خصوصی است. توسعه انرژیهای پاک نهتنها یک ضرورت زیستمحیطی، بلکه یک راهبرد اقتصادی برای کاهش آسیبپذیری کشور در برابر بحرانهای انرژی به شمار میرود.
تجربه جهانی نشان میدهد کشورهایی که به سمت تنوعبخشی منابع انرژی و افزایش بهرهوری حرکت کردهاند، توانستهاند امنیت انرژی بیشتری ایجاد کنند. ایران نیز برای عبور از چالش ناترازی انرژی، ناگزیر است در کنار توسعه ظرفیتهای موجود، سهم انرژیهای نو و فناوریهای نوین را در ساختار انرژی کشور افزایش دهد.
