آسیب های بازگشت به سیستم ارز ترجیحی
تحلیلگر اقتصادی یادداشت مهرداد صابری
دولت باید از بازگشت به سیستم ارز ترجیحی پرهیز کند و با بهرهگیری از ارز مبادلهای و غیررانتی، صنایعی مانند فولاد را مورد حمایت قرار دهد. در چنین شرایطی، واحدهای تولیدی به کار خود ادامه میدهند و منابع مورد نیاز برای واردات مواد اولیهشان را از ارز حاصل از صادراتشان پرداخت میکنند. اگر این رویکرد اتخاذ شود در یک بازه ۲ تا ۴ ساله میتوان رونق را به صنعت بازگرداند.
حملاتی که به کارخانجات بزرگ فولادی کشور صورت گرفته است، آسیب زیادی وارد کرد. در روزهای گذشته و پس از حملاتی که به واحدهای تولیدی فعال در صنعت فولاد صورت گرفت، خساراتی به این واحدها وارد شد.
با این وجود، نگرانی اصلی فعالان بخش خصوصی صنعت فولاد، بازگشت ارز ترجیحی و سیاستهای شکست خورده ارزی است.
ضرورت مقرراتزدایی و استفاده از ارز مبادلهای در صنعت فولاد می تواند گره گشا باشد. تداوم تولید و صادرات محصولات فولادی به سیاستهای ارزی وابسته است. باید از بازگشت به سیستم ارز ترجیحی جلوگیری شود و با بهرهگیری از ارز مبادلهای و غیررانتی، این صنعت را احیا کرد.
بخشخصوصی و بهطور خاص اتاقهای بازرگانی می توانند به دولت کمک کنند تا نقش تسهیل گر و تنظیم گری خود را در حوزه فولاد حفظ کند و به جای آن که بازیگر این صنعت باشد، با حذف قوانینی که توسعه این صنعت را کند می کند، سبب رونق آن شود.
باید توجه داشت که فعالان صنعت فولاد در شرایط جدیدی قرار گرفته اند و پس از بررسی میزان خساراتی که به این صنعت وارد شده، می توان نسبت به چشم انداز دقیق آن صحبت کرد اما موضوعی که در این زمینه اهمیتی حیاتی دارد این است که دولت، قوانین زائد در این صنعت را حذف کند و در عین حال که نقش تسهیلگر را دارد، کار را به بخش خصوصی بسپارد.
