تکرار یک تجربه ناموفق

روزهایی که بسیاری در حال بردن جان و مالشان به جای امن تری هستند، وزیر اقتصاد می گوید که دلارهایتان را به ما بدهید و 12 درصد سود سالیانه دلاری بگیرید! مثل تجربه بولیوی و اکوادور!

در زمانی که خزانه آمریکا برای جهانیان 4 درصد بهره قائل است ما ۱۲ درصد می دهیم آن هم با این وضعیت اقتصاد! بد نیست به همین کشورهای دوست و همسایه نگاهی بیاندازیم ببینیم چگونه این ابتدایی ترین معضلاتشان را حل کرده اند.

ترکیه با بالا بردن نرخ بهره بانکی، نه تنها تورم را کنترل کرد بلکه جذابیت پول ملی خود را به حدی بالا برد که مردم دلارها را فروختند و حتی خارجی ها لیر خریدند تا در بانکهای ترکیه سپرده گذاری کنند.

اقدام وزارت اقتصاد ما گویای این نکته است که نرخ بهره بانکی پایین در این مملکت ذینفعانی دارد که قدرتشان از سیاستگذار هم بیشتر است و البته گویای نکته مهمتری است که کفگیر دلار بدجور به ته دیگ خورده است!

اگر بخواهیم صرفا از زاویه اقتصادی به وضعیت این روزها بنگریم، عدد و رقم هایی که نهادهای رسمی کشور در این چند روز اعلام کرده اند به روشنی دلیل رسیدن جامعه به نقطه جوش را نشان می دهد.

تورم ۶۰ درصدی که رسما اعلام شد، 7.9 درصد فقط در دی ماه و دو برابر این عدد را در گروه خوراکی ها نشان می دهد و گویای رسیدن تورم سالیانه خوراکی ها به 90 درصد است. این اعداد نه فقط جامعه صبور ایران بلکه هر جامعه ای را به نقطه جوش می رساند.

اجاره مسکن، بهداشت و درمان، پوشاک، انرژی و حمل و نقل نیز از این قافله عقب نمانده اند و حدود ۵۰ درصد تورم را تجربه کرده اند.

در بخش افزایش قیمت دلار ۷ درصد، طلا ۱۲ درصد، مسکن ۶ درصد و خودروی داخلی ۱۲ درصد رشد قیمت داشته است. این تورم فقط در دی ماه، صرفا عدد نیست بلکه عقب ماندگی بخش بزرگی از جامعه در قدرت خریدشان است.

جامعه ای که امروز بیش از هر چیز به چشم اندازی نیاز دارد که توقف این روند یا حداقل کند شدن این روند را نه با حرفهایی تکراری بلکه با نشانه هایی تحول گرایانه به او نشان دهد!