پیمان منطقه‌ای برای صلح و توسعه
قاسم محبعلی-دیپلمات سابق روزگذشته رئیس جمهور پیشنهاد سازنده‌ای را در زمینه آغاز گفت‌وگو‌هایی برای تشکیل یک اتحادیه درحوزه خلیج فارس را داد و اعلام کرد که ایران می‌تواند برای تضمین این گفت و گو‌ها قدرت امنیتی خود را در اختیار امینت، ثبات و پبشرفت کشورهای اسلامی و سایر کشورهای منطقه قرار دهد. اما واقعیت آن است که مشکلات متعددی در این زمینه وجود دارد از جمله اینکه آمریکایی‌ها و خصوصا صهیونیست هم اکنون در حال نفرت پراکنی علیه ایران در منطقه به خصوص در میان اعراب هستند. اقدام مهمی که منابع بزرگی برای تحقق صلح و سازش در منطقه خاورمیانه و خلیج فارس خواهد بود. در چنین شرایطی ایران باید با تمام طرف‌ها وارد گفت‌و گو شود. درمنطقه خاورمیانه و خلیج فارس بحران‌های متعددی وجود دارد ازجمله بحران‌های عربی -اسرائیلی، ایرانی- اسرائیلی و ایرانی- عربی از این منظر ایران باید تلاش کند محور اختلافات عربی ایرانی را به حداقل ممکن برساند و تا زمانی که اختلاف میان کشورهای اسلامی به‌خصوص ایران و عربستان وجود دارد طبیعتا برنده اصلی این اختلافات تلاویو خواهد بود. همچنین آمریکایی‌ها نیز به علت اختلاف در منطقه به خصوص بین ایران و عربستان به دوشیدن عربستانی‌ها در قبال خرید سلاح میپردازند. از این رو ایران باید برای مقابله به این زمینه‌های بحرانی دیپلماسی چند جانبه‌ای را در ابعاد مختلف منطقه‌ای و بین‌المللی در دستور کار قرار بدهد. از یک سو ایران باید از تشنج بیشتر بین آمریکا و خود استقبال نکند و از سوی دیگر با اروپایی‌ها از سر توسعه رابط مختلف سیاسی و اقتصادی در آید. از سوی دیگر میزان مشکلات کشور را با سایر محوهای منطقه‌ای کاهش داد تا بتوان نوعی دیپلماسی چند جانبه را اجرایی کند. به طور یقین تنها با دیپلماسی چند جانبه مشکلات قابل حل است. طبیعی است که مسائل منطقه نیز از طریق زور قابلیت حل شدن ندارد نه ایران می‌تواند عربستان را حذف کند و نه عربستان توانایی مقابله با ایران قدرتمند را دارد. البته در این میان کشورهای منطقه نقش مهمی دارند. زیرا این کشورها همواره از اقتدار ایران و حتی قدرت عربستان احساس وحشت کرده و تا زمانی که چنین ترسی وجود دارد، این کشورها با کشورهای بین‌المللی وارد مذاکره شده و با آنها پیمان‌های امنیتی و نظامی انعقاد می‌کنند. در نتیجه لازم است این ترس برداشته شود تا حضور قدرت‌های بین المللی در منطق‌ای کاهش یابد و زمینه مذاکرات دو جانبه بین کشورهای منطقه و ایجاد صلح دائمی در منطقه افزایش‌یابد.
