تغییر و توسعه درگروی توافق جناح‌ها
سید فاضل موسوی-نماینده اسبق مجلس جریان برخواسته از جنبش اصلاحات جریانی تحول خواه، البته مقید به قانون اساسی و ساختار فعلی سیاسی است. این جریان می‌کوشد، در مسیر پیش روی خود نوعی تعامل با سایر جناح‌ها را نهادیه نکند. علت مشخصی در پس این تصمیم وجود دارد. واقعیت آن است که جریان اصلاح‌طلب به این نتیجه رسیده است که مولفه‌های مختلفی در جامعه ایران وجود دارد که این مولفه‌ها نشان می دهد که امکان هرگونه تغییر یک باره‌ای از سوی بخش کوچکی از مردم خارج از ساختار قانون دور از ذهن نیست. هرچند این تغییرخواهی هیچ‌گاه نمی‌تواند به دلیلی فقدان درک صحیح از مناسبات اجتماعی به نتیجه برسد، اما تا دیر نشده باید ندای برخواسته از جامعه را شنید. مواردی وجود دارد که از نظر مردم باید تغییراتی در آن حاصل شود از جمله اینکه دولت باید به بهبود وضعیت مردم توجه کند و یا اینکه دیگر نباید اقداماتی در بعد سیاست خارجی همانند دیوار نبردی سفارت‌خانه‌ها صورت بگیرد که هزینه‌آن مستقیما از جیب مردم‌خواهد رفت. این موارد نیاز به تفاهم دو جناح کشور دارد. دو جناح باید با یکدیگر گفت‌وگو‌هایی را آغاز کنند تا بر سر منابع ملی به وحدت برسند. واقعیت آن است که برخی تفاوتی میان منابع ملی و منابع جناحی نمی‌بینند و یا اینکه اساسا تعریفی از منابع ملی ندارند تا زمانی که دو جناح کشور بر سر اصولی با یکدیگر به وحدت نرسند، به طور یقین نمی توان در مسیر توسعه واقعی حرکت کرد. امروز دولتی در راس قدرت قرار دارد که۱۰ درصد با دولت قبلی دارای زاویه اقتصادی وسیاسی و بین‌المللی است. البته منظور نگارنده این نیست که دولت فعلی مسیر اشتباهی را میرود، بلکه دولت قبلی بود که خلاف مسیر سایر دولت‌ها حرکت کرد و موانع بزرگی بر سرتوسعه پایدار کشور به وجود آورد. اما اگر توسعه سیاسی و مفهوم جامعه و سیاست حزب محورانه در جامعه ایران رشدکند، به طور یقین دیگر شاهد در قدرت قرارگرفتن افرادی مانند رئیس دولت سابق در قوه مجریه نخواهیم بود. زیرا دو جناح کشور در سطح احزاب توافق کرده‌اند که به اموری پایبند باشد و درنهایت در گرایشات سیاسی و یا اقتصادی و حتی فرهنگی با اختلاف کمتر از ۱۰ درصد نسبت به هم حرکت کنند. اگر روزی سران جناح‌های مختلف در ایران به چنین توافقی دست یابند، آنگاه هرگونه تغییرحتی با هزینه فراوان از سوی ملت ایران پذیرفته خواهد شد. زیرا مردم از توافق هر دو جناح کشور برای رسیدن به نقطه مطلوب آگاه خواهند شد و بهبود وضعیت خود را در گروی تغییر ولو تغییرات هزینه دار خواهند دید و با دولت‌های مختلف در این راستا همکاری خواهند کرد.
