حیات مزارع کشاورزی و گونه‌های جانوری زیرتیغ ریزگردها
صاحب‌نظر حوزه منابع طبیعی و محیط زیست هشدار داد
ریزگردها تبعاتی دارد که ضمن نارضایتی مردم، حیات مزارع کشاورزی و سایر گونه‌های جانوری را نیز تهدید می کند. این پیام هشدار آمیز محمد درویش است در گفت و گو با ایانا نسبت به نداشتن دغدغه جدی نزد هر آنکس که می تواند در ریشه کنی ریزگردهای بلای خانمان سوز این روزها کاری کند؛ اما، نمی کند! بلایی که به گفته دوریش، گاهی هم در ظاهر روی خوش و خوبش را نشان می دهد اما نیش خود را به حیات گونه های حیاتی محیط زیست کشورمان وارد می سازد. از جمله، ماحصل گزارش اخیر جمعی ازهمکاران محمد درویش در مرکز صفی آباد دزفول است که مشخص می کند نوعی سن گندم که هرساله خسارت سنگینی به گندم زارهای منطقه می زده، با پدیده ریزگردها ضربه فنی شده و دیگر به جان گندم ها نمی افتد، اما روی نا مطبوع آن تهدید به نابودی ۹۹ درصد باکتری های کشاورزی است که مفید هستند و در طول دو دهه اخیر به دلایل شرایط رو به آشفتگی محیط زیست منطقه نابود شده اند. وی با بیان این که تا امروز هنوز عمق فاجعه برای همگان ملموس نشده است، به مثال: دیگری از تبعات ریزگردها برای بخش حیات گونه های گیاهی و جانوری اشاره می کند که بالتبع گریبان محصولات کشاورزی را نیز می گیرد و آن پسرفت خط برف در مناطق مرتفعی است که با ریزگردها تیره شده و با جذب بیشتر نور خورشید و در نتیجه آب شدن زودهنگام ذخایر برفی در ابتدای بهار به جای ابتدای تابستان، زودتر از موعد مقرر از بین می روند. اما این که چه راهکارهای برای نجات از این فاجعه می توان اتخاذ کرد پرسش دیگری است که از درویش می پرسیم و او این گونه می گوید: برای خروج از این مخمصه چند اقدام باید به صورت موازی پیش رود. نخست آن که با همکاری مسوولانه دولت های ایران، ترکیه، عراق و سوریه حق آبه رودخانه های منتهی به میان رودان و بین النهرین حفظ شود که متاسفانه خوش بینی زیادی برای اجرای این گزینه وجود ندارد، زیرا هر ۴ کشور هیچ نوع نگرانی جدی برای آینده پرمخاطره این وضعیت ندارند. چرا که ترکیه بر این باور است که دود این گرد و غبارها به چشم شهروندان آن ها نمی رود و ۳ کشور دیگر هم پیوسته و مشتاقانه در حال احداث سدهای بزرگ و متعدد بر روی رودخانه ها هستند. از سد بزرگ "اسد" در سوریه که ۳ برابر بزرگ ترین سد ایران یعنی کرخه است گرفته تا سد موصل در عراق یا سد داریان درایران روی سرشاخه های دجله در کردستان که اجازه ورود یک قطره آب را به عراق نخواهد داد. این در حالی است که ترکیه هم در حوضه آبخیر دجله و فرات!مخزنی ۱۲۰ میلیارد متر مکعبی احداث کرده است. این صاحب نظر محیط زیست با اشاره به اینکه ایران در اقدام یک جانبه خود ۷۰۰ هزار هکتار را جهت استفاده گونه های گیاهی سازگار با شرایط بیابانی و رها کردن آب در شادگان و هورالعظیم شناسایی کرده است اما شرط توفیق آن توقف طرح های سدسازی و کشت برنج در پایاب سد کرخه است.
