پوپولیسم در زمین تخت می‌روید

در وبگردی‌های گاه و بیگاهی که دارم شب گذشته وارد سایت‌ها و وبلاگ‌هایی شدم که زمین تخت باوران داشتند. باور نمی‌کردم در قرن ۲۱ باشند افرادی که به تخت بودن کره زمین باور داشته باشند و با استدلال‌های سست و آشفته، طرفدارانی در دنیا و حتی در ایران پیدا کرده باشند. در چنین آشفته بازاری که برخی نادان، جذب یک نظریه غیر علمی و مسخره می‌شوند، عجیب نیست که پوستر فروشان خیابان انقلاب هم در کنار تصویر چگوارا، تصاویر هیتلر را روی قاب‌های زیبا نصب کنند و به جوانان بفروشند. این افراد البته جمعی هستند که در تشخیص درست و غلط دچار خطا می‌شوند و چون پذیرش خطای خود برایشان دشوار است، سعی می‌کنند به هر شکل ممکن این خطا را توجیه کنند. چنانچه وقتی جواد ظریف راهی مذاکرات شد گفتند و نوشتند که دشمن محال است قطعنامه‌های سازمان ملل را لغو کند. وقتی قطعنامه‌ها لغو شد گفتند این فرمالیته است و محال است به ایران اجازه تداوم کار نیروگاه هسته‌ای بوشهر را بدهند. وقتی بوشهر با قوت به کار خود ادامه داد بهانه دیگری گرفتند. امروز هم که دیوار تحریم شکسته است و هر روز قراردادی جدید در صنعت و بانکداری امضا می‌شود باز نگاهشان به کنگره آمریکا و سخنگوی اسرائیل است که بگویند برجام شکست خورده است و اینها به سلامتی آنها جشن پیروزی بگیرند. نگاه بدون تعقل به اتفاقات سیاسی باعث شد که بسیاری از فعالان سیاسی اردوگاه ضد اصلاحات- اعتدال، نتیجه انتخابات ریاست جمهوری سال ۹۶ را نپذیرند و به بهانه‌های مختلف سعی کنند پیروزی روحانی را مخدوش کنند. کپی کاریکاتوری اعتراضات سال ۸۸ از سوی این افراد در حالی صورت می‌گرفت که در آن سال لااقل در تهران و به خصوص مناطق مرکز شهر میرحسین موسوی با اختلاف چشمگیر از رقیب پیش بود و اعضای ستاد میرحسین پذیرش تفاوت این رفتار با رفتار سایر شهرها را نداشتند اما در این انتخابات جز استان‌هایی که به خاطر رای قومیتی و بومی رئیسی را انتخاب کردند و شهرهایی مثل قم که پایگاه سنتی رای اصولگرایان هستند، در سایر استان‌ها و مناطق ایران اصلاح‌طلبان با اختلاف پیش بودند. هرچند نمی‌توان منکر افرادی شد که به بودجه بیت‌المال معتاد شده اند و حالا که با رای مردم قرار است چند صباحی کنار بنشینند بساط فریب عمومی را برای این جماعت فراهم می‌کنند تا پیاده‌نظام بی جیره و مواجب عملیات این افراد باشند. جریان‌های پوپولیستی با استفاده از همین موقعیت‌ها پشت شعارهای جذاب مثل دفاع از مردم و ... مخفی می‌شوند و مدعی نمایندگی بی‌واسطه اکثریت توده‌های محروم می‌‌شوند. آنها با عوام‌فریبی به قدرت می‌رسند اما خود را مقید دموکراسی نمی‌دانند. چنانچه در دولت قبل، رئیس قوه مجریه علنا می‌گفت قانونی را که قبول ندارد، اجرا نمی‌کند! آنها تنها آن بخش از قانون را که به سودشان باشد، قبول دارند. به شرط آنکه منجر به برکناریشان از قدرت نشود.