تغییر کابینه یا تغییر ساختار
صادق زیبا کلام- فعال سیاسی اصلاح طلب بعد از واقعه روز قدس و عید سعید فطرکاملا مشخص شد که اصولگرایان نقشههای زیادی برای ناکارآمدجلوه دادن دولت روحانی در طول چهار سال آینده خواهند داشت و این حوادث تازه، نشانگان آغاز این فرآینداست. بعد از مراسم تحلیف که تا چند هفته دیگر برگذار میگردد، روحانی باید کابینه خود را به مجلس برای کسب رای اعتماد معرفیکند. کابینهای که بر اساس برخی شنیدهها از تغییراتی نسبت به کابیته فعلی برخوردار است. برخی بر این اعتقادند که رئیس جمهور همان طور که محکم در برابر اصولگرایان در جریان انتخابات قرارگرفت باید به همان میزان در مقابل مقاومت این جریان در برابر تغییرات ایستادگی کند. از این رو روحانی در تلاش است کابینهای قدرتمند و هماهنگ ایجاد کند تا با آرایش سیاسی جدید جامعه را تغییرداده و با کابینهای قدرتمند موجبات بهبود اوضاع اقتصادی، سیاسی و اجتماعی را فراهم نماید. اصولگرایان احتمالا از هم اکنون درصددند رفتارها و راهبردهای دولت آتی را تحت الشعاع قرار داده و دولت را وارد یک بازی و استراتژی کنش و واکنش قرار دهند. این بازی به نوعی در چهار سال پیش نیز تکرار شد. در سال ۹۲ هنگامی که آقای روحانی برای کابینه هماهنگ در تلاش بود، دلواپسان مجلس دهم عملا دولت را در موضع انفعالی قرار دارند. آنان مانع از وزیر شدن آقای محمد علی نجفی شده و بعد از مدتی دکتر فرجی دانا را استیضاح کردند. به طور یقین اکنون نیز در تلاشتند افعال و اعمال دولت در ارتباط با کابینه را تحت تاثیر خود قرار دهند. اما اکنون وارد مرحله جدیدی از تاریخ سیاسی ایران شروع شدهایم. میزان حمایت از روحانی افزایش چشمگیری پیدا کرده و مجلس همسو و در امتداد سیاستهای دولت قرار دارد. شوراها و شهرداریها در اختیار دولت است. اگر پایداریها که توان مقابله با دولت را در مجلس قبل داشتند، اکنون در مجلس دهم در کنج انزوا قرا گرفتهاند. این بار نخواهند توانست دولت و اقدامات او را متزلزل سازند. از این رو رئیس جمهور باید از فضای به وجود آمده استفاده کند و از افراد کار آمد و پاسخ گو در کابینه خود استفاده نماید. همچنین برخی از مدیران میانی دولت در استانها و شهرستانها را هم سو با هدف دولت قرارداده تا از این طریق کارآمدی دولت را افزایش یابد اما این سوال مطرح است که صرف انجام تغییرات عمیق میتواند مشکلات متعدد پیش روی توسعه را برداشت. به طور یقین جواب منفی است. به عنوان مثال در ایران به رغم کاهش میزان تورم و افزایش رشد اقتصادی هنوز در رکود اقتصادی قرار داریم آیا تغییر مدیران اقتصادی میتواند گره ای از مشکلات اقتصادی کشور بگشاید؟ به طور یقین اقتصاد بیمار ، فاسد و دولتی ایران با تغییر در مدیران اقتصادی به سمت شکوفایی حرکت نخواهد کرد و به جای تغییر در سطوح مختلف مدیرتی باید به دنبال ایجاد تغییر در ساختار های اقتصادی از جمله خصوصی سازی واقعی، اصلاح ساختار پولی و مالی و کاهش سهم دولت در اقتصاد و کاهش هزینه سرمایه گذاری در اقتصاد بود. در این صورت است که میتوانیم به سوی اقتصادی پویا حرکت کرد.