جدایی راه از مسکن به معنای گسست پیکره واحد است

مدیرعامل سابق راه آهن، تفکیک بخش راه از بخش مسکن را اشتباه دانست و گفت: به دلیل نگاه جزیره‌ای در دو حوزه راه و مسکن که قبلا وجود داشت، ایستگاه‌های راه آهن بیش از ۱۰ کیلومتر با شهر فاصله داشتند که در این دوره آن رویکرد اصلاح شده بود. محسن پورسیدآقایی در گفت وگو با ایسنا اظهار کرد: مبحث شهرنشینی و مبحث حمل و نقل چه از بعد درون شهری و چه برون‌شهری دو مفهوم به هم پیوسته هستند و نمی‌توان این دو مقوله را از یکدیگر جدا کرد. لذا یکی بودن وزارت راه و شهرسازی در این دوره بهترین فرصت را ایجاد کرد که بحث حمل و نقل و بحث شهرسازی با یکدیگر یکپارچه شود و اتفاقا رویکرد اشتباه گذشته کنار گذاشته شد. وی افزود: اگر دقت کنیم می‌بینیم ایستگاه‌های راه آهن که در دوره‌های قبل ساخته شده، بیش از ۱۰ کیلومتر با شهر فاصله دارد. زیرا مساله وزارت راه این بود که راه آهن بسازد و مساله شهر، جدا تصور می‌شد. لذا در این دوره این مفهوم یکپارچه شد که وقتی حمل و نقل با یک شهر ارتباط دارد باید با پیکره شهر مرتبط باشد. مدیرعامل سابق راه آهن هم‌چنین با بیان این‌که سابقا مساله حمل و نقل عمومی مغفول مانده بود گفت: وزارت راه خود را متولی حمل و نقل خارج از شهر می‌دانست. وزارت مسکن هم به داخل شهر می‌پرداخت و هیچ‌کس پیوند این دو را با یکدیگر ایجاد نکرد؛ در حالی که حمل و نقل حومه‌ای آن‌قدر مهم شد که دولت در برنامه ششم توسعه آن را در لایحه درج کرد و مجلس هم به تصویب رساند که شرکت حمل و نقل حومه‌ای تشکیل شود تا ارتباط حاشیه نشینان و حومه را با شهر اصلی به صورت ریلی برقرار کند؛ زیرا مساله حاشیه‌نشینی از طریق یکپارچگی حمل و نقل می‌تواند رفع شود. پورسیدآقایی تاکید کرد: البته آن ادغام نقطه ضعف هایی هم داشت. به هر حال وزارت راه و شهرسازی بسیار بزرگ شده و عملا حجم فعالیت وزیر راه و شهرسازی به اندازه چندین وزارت است و طبیعتا این وزارتخانه نیاز به وزیر بسیار کارآمد و قوی دارد که بتواند این حجم از کارها را مدیریت کند. حجم زیاد کار ممکن است در مواقعی باعث شود در همه زمینه‌ها نتوانند وقت بگذارند. لذا معایبی هم دارد اما به نظر من مزایای ادغام بسیار بیش از معایب آن بود. وی، تفکیک مجدد وزارت راه و شهرسازی را با توجه به بستر ایجاد شده، هزینه‌بر و زمان‌بر دانست و گفت: در صورت تفکیک تقریبا دو سال از وقت وزیر راه یا وزیر مسکن گرفته می‌شود؛ زیرا حل مساله‌ی اداری در تفکیک خودش نوعی معضل است.