سه علت برای پیروزی روحانی
جالب آنکه تنها دو ماه مانده به انتخابات نیروهای شاخص اصلاح طلب نسبت به کم رونقی این دوره از رقابت ها و مشارکت کم مردم- با توجه به رای ثابت طرف مقابل- نگران بوده و بدنبال جذب آرا بیشتر در حمایت از حسن روحانی بودند.اما انتخابات بهار نود وشش با حضور بیش از ((هفتاد و پنج)) درصد ایرانیان و رای ((بیست وسه)) و ((پانزده میلیونی)) نامزدها به یکی از سنگین ترین رقابت های سیاسی در تاریخ جمهوری اسلامی بدل شد.رقابتی که در مورد نتایجش می توان به سه علت عمده اشاره کرد: سرگردانی گفتمانی اصولگرایان:بنظر می رسد اصلی ترین علت شکست اصولگرایان در چند انتخابات اخیر را باید به تناقض های مشهود گفتمانی این جریان در سپهر سیاست ربط داد.جریان سیاسی که قادر به ارائه تصویری دقیق و قابل شناسایی از خود به افکار عمومی نبوده و چنان برای بازگشت به قدرت به برنامه های متناقض متوسل می شود که حتی زبان هوادارنش در دفاع از این جریان سیاسی الکن شده است.برای مثال دکتر قالیباف که در طول مذاکرات طاقت فرسای هسته ای،صدها بنر در انتقاد به رویکرد سیاست خارجی دولت در بزرگراههای تهران نصب کرده بود ناگهان در بزنگاه انتخابات با تایید فرایند و تیم مذاکره کننده برجام نه تنها رای از حامیان روحانی به سبد خویش اضافه نکرد که حتی بخشی از منتقدان برجام را برای حمایت از خویش ناامید ساخت. و یا در مثالی روشن تر در حالی که در چهارسال اخیر برخی از شهروندان استانهای های شرق کشور به دلیل مخالفت زعمای خراسان از حضور در کنسرت های موسیقی-حتی شهرام ناظری- محروم شده اند جناب ریسی-بعنوان یکی از پر نفوذترین چهره های سیاسی،مذهبی خراسان- چهل هشت ساعت مانده به انتخابات به ملاقات یک خواننده رپ زیر زمینی می رود تا شاید به کمک میلیون ها فالورهای مجازی این خواننده به کمپین انتخاباتی اش جان تازه ای ببخشد.ملاقاتی که ظاهرن به مذاق طرفداران هر دوسوی این دیدار خوش نیامده است.تناقض های آشکاری که مثال های فراوانی از آن در حوزه اقتصاد تا سیاست داخلی،فرهنگ می توان برشمرد.بنابراین بنظر می اید تا زمانی که اصولگرایان از درون به گفتمانی منسجم و یکپارجه دست نیابند مجبورند در انتخابات به سراغ چند برابر کردن یارانه ها و تتلو بروند!!! ادامه استراتژی ائتلاف-امید:جریان های حامی دولت و اصلاح طلبان در بهار نود وشش چون چند دوره اخیر انتخابات نقطه مرکزی استراتژی انتخاباتی خود را بر دو پایه ائتلاف سراسری نیروها بر نامزدی واحد و ایجاد امید در بدنه اجتماعی نسبت به تغییرات گام به گام متمرکز کرده بود.دو پایه ای که تنها در کنار یکدیگر و اتفاقا با اثر هم افزایی قادر به ایجاد موج های پیروزی در اردوگاه تحول خواهان است.چه آنکه در انتخابات ((نود و دو)) زمانی که فشار اجتماعی در گروههای حامی اصلاحات در جهت تغییر بالا گرفت نامزدهای تحول خواه به ائتلاف در جهت پیروزی تن دادند و یا در انتخابات اخیر ائتلاف بر گرد حسن روحانی چنان گسترده و سراسری شد که نیروهای و جنبش های اجتماعی را نسبت به تغییر و حضور در پای صندوق امیدوار ساخت.بنابراین به تجربه دو دهه اخیر در فقدان هر کدام از پایه های ائتلاف-امید شکست تنها نتیجه است که در روز پس از انتخابات انتظار اصلاح طلبان را می کشد.البته در انتخابات اخیر نباید از تغییر زمین بازی کمپین تبلیغاتی روحانی از مشکلات اقتصادی به نارسایی ها اجتماعی -فرهنگی غافل شد.کمپینی که با تاکید بر آزادی اجتماعی،سیاسی و حمایت از تنوع سبک زندگی، امید جوانان به اینده را به موتور محرک کمپین خویش مبدل ساخته و برنقطه ضعف اصلی جناح رقیب انگشت نهاد.روشی که باعث گردید در روزهای پایانی تبلیغات، شهروندان با امید به بازگشایی بیشتر در عرصه اقتصادی،سیاسی و اجتماعی و تداوم احترام به سبک های متنوع زندگی شان وارد عرصه انتخابات شوند.سبک زندگی که حداقل در رسانه های رسمی اصولگرایان در یک دهه اخیر نه تنها به رسمیت شناخته نشده که هر چند وقت یکبار با تعطیلی تئاتر،سینما،کنسرت و ایجاد و حمایت از نهادهای چون گشت ارشاد و تفکیک جنسیتی در محیط های اداری و تحصیلی به خطر افتاده است. فضای مجازی:تلگرام و تویتتر در این دوره از رقابت ها به رسانه اصلی حامیان روحانی در برابر هجمه سنگین اصولگرایان به دستاوردهای دولت یازدهم بدل شده بودند.رسانه های که اتفاقا با مقاومت روحانی و همکارانش در حفظ این حق برای عامه مردم و گسترش زیر ساخت های ارتباطی ایجاد شده و با توجه به سازمان رای بزرگتر و جوان تر اصلاح طلبان تنها رسانه ای بودند که حامیان دولت در آن دست بالا را داشتند. در واقع در این دوره از رقابت ها بدنه اجتماعی اصلاح طلب توانست به وسیله پیام رسان های مجازی بخشی از کم کاری تیم اطلاع رسانی دولت در چهارسال اخیر را جبران کرده و البته تا حدودی توانست از حسن روحانی در برابر طرح اتهاماتی درباره سند(( بیست سی)) و قطع یارانه ها که توسط حامیان خودجوش و بلندگو به دست اصولگرا محافظت کند.چه آنکه ستاره های ورزشی،فرهنگی و هنری حامی جریان اصلاح طلب نیز با حضور پر رنگ در فضاهای مجازی و ارتباط با بخش مردد جامعه توانستند سطح مشارکت شهروندان در انتخابات را در شهرهای بزرگ بالا ببرند. سید رضا قنبری - فعال سیاسی
