لزوم اجماع اساسی برای تغییر انگاره در حوزه حمل و نقل
وزیر راه و شهرسازی مطرح کرد:
گروه امورزیربنایی-وزیر راه و شهرسازی ضمن تأکید بر ایجاد تغییر انگاره در سطح حاکمیت، حرفه و مردم در حوزه حمل و نقل گفت: در طرح جامع حمل و نقل در کشور رقمی بالغ بر ۵۵۰ هزار میلیارد تومان برای بخش توسعه زیرساخت پیشبینی شده است که برای تحقق آن باید سالانه مبلغی حدود ۷۰ هزار میلیارد تومان هزینه شود. به گزارش جهان اقتصاد، عباس آخوندی با تأکید براینکه همه ما به اجماعی اساسی برای تغییر انگاره در حوزه حمل و نقل نیاز داریم، گفت: درحال حاضر به سختی میتوانیم بگوییم که در مسیر توسعه قرار داریم چرا که ممکن است در جهت فعالیتهای عمرانی در حوزههای گوناگون و اجرای برخی طرحهای مدرنسازی در کشور پیشرفتهایی داشته باشیم ولی اگر بخواهیم مفهوم توسعه را در حوزه انسانی در بخشهای بینش، دانش و روش بدانیم آن وقت متوجه میشویم که دارای مشکلات بسیار پیچیدهای هستیم. وزیر راه و شهرسازی همچنین تأکید کرد: بدون شک ادامه و امکانپذیری وضع موجود برای ما غیرممکن است، ما قطعا در ساخت زیرساختها نمیتوانیم وضع فعلی را ادامه دهیم چون ارقامی که برای توسعه آن در کشور نیاز بوده، ارقام بسیار بزرگی اعلام شده است. به گفته این مقام مسئول با توجه به برآوردهای انجام شده در طرح جامع حمل و نقل در کشور رقمی بالغ بر ۵۵۰ هزار میلیارد تومان برای بخش توسعه زیرساخت پیشبینی شده است که برای تحقق آن باید سالانه مبلغی حدود ۷۰ هزار میلیارد تومان هزینه شود. آخوندی ادامه داد: این مباحث تنها بیان مشکلات حوزه حمل و نقل از بعد مالی و اقتصادی است، ولی واقعیت آن است که ما در این حوزه دارای مشکلات بسیاری در بخشهای دیگر از جمله محیط زیست، کارایی، کارآمدی و ... هستیم، درحال حاضر متوسط سرعت وسایل حمل و نقل در تهران بیش از ۷ کیلومتر نبوده و مسائل بسیار زیادی را در بخش کارآمدی سیستم حمل و نقل به وجود آورده است، از سویی دیگر وجود مشکلات محیط زیستی نیز شرایط را پیچیدهتر از گذشته میکند که قطعا برای رهایی از تمامی این موارد نیاز به یک تغییر انگار در حوزه سیاستگذاریها چه در مجلس و چه در دولت به شدت احساس میشود. وزیر راه و شهرسازی خاطرنشان کرد: ما باید در تمامی بخشها صورت مسئله را درست تعریف کرده و در آن اجماع داشته باشیم تا بتوانیم در حل مسائل جامعهای که از لحاظ اجتماعی دارای شکافی بزرگ بوده، معضلات و نابسامانیهای فراوانی دارد و همچنین اعتماد اجتماعی در آن به شدت کمرنگ شده است نیز به اجماع برسیم. وی اولین سمبل و بازخورد دنیای مدرن را بخش حمل و نقل دانست و گفت: این بخش نه تنها در ایران بلکه در تمام نقاط جهان در زندگی مدرن نقش بسیار مهمی دارد، این بخش دارای ابعاد اجتماعی، فنآورانه، اقتصادی و مالی بسیار پیچیدهای بوده به همین دلیل نشریات تخصصی آن نیز باید از عمق و محتوای بالایی برخوردار باشد. آخوندی اظهار کرد: زمانی که ما از حمل و نقل ایران صحبت میکنیم در حقیقت درباره ۷ درصد تولید ناخالص کشور سخن میگوییم که درصد کمی نیست و اگر بخواهیم این بخش سهمی از حمل و نقل بینالمللی داشته باشد باید رقم ۷ درصدی را افزایش دهیم. وی در ادامه برخورداری از یک سیستم حمل و نقل عمومی با این نظام قیمتگذاری حاملها را امری نسبتا غیرممکن دانست و گفت: اوایل انقلاب چیزی حدود یک میلیون و ۳۰۰ هزار وسیله نقلیه در ایران وجود داشت که این رقم در حال حاضر به ۱۹ میلیون افزایش یافته است. همواره در سیاستگذاریهای انجام شده در کشور از حمل ونقل عمومی صحبت میشود ولی باید بگوییم که با این نظام قیمتگذاری مفهوم حمل و نقل عمومی بیمعنی میشود پس این سیستم تا زمان تداوم روند فعلی در کشور نه تنها شکل نخواهد گرفت بلکه قادر به گرفتن سهم خود در برابر سیستم حمل و نقل شخصی نیز نخواهد بود. وزیر راه و شهرسازی در ادامه پیرامون ابعاد اجتماعی حمل و نقل نیز اضافه کرد: ابعاد اجتماعی در این حوزه بسیار پیچیدهتر و سختتر است، واقعیت آن است که در روش موجود که ما هنوز نتوانستهایم مسئله انسان را محور اصلی توسعه قرار دهیم، همواره شاهد غلبه ماشین بر زندگی انسان خواهیم بود و این مسئله را در همه مناطق، از طراحی ساده یک خیابان گرفته تا سیستمهای مختلف حمل و نقلی میبینیم. به گفته این مقام مسئول ما در ایران هنوز نتوانستهایم تکنولوژی را در کنترل انسانها قرار دهیم پس میبینیم که علیرغم تمامی فناوریها نه تنها قابلیت زیستپذیری را از دست دادهایم بلکه سرعت لازم در حرکت را نیز در اختیار نداریم. وی افزود: ما در حال حاضر شاهد توسعه حمل و نقل خصوصی در کشور هستیم، اگر بخواهیم آگاهانه تصمیم بگیریم باید توسعه حمل و نقل عمومی به خصوصی را در عمل تسلط ببخشیم ولی هنوز موفق به انجام آن نشدهایم. آخوندی تغییر روند در توجه به حمل و نقل عمومی به جای خصوصی را مستلزم برخورداری از اجماعی ملی دانست و گفت: ما باید بدانیم که فناوری با چه رابطه انسانی وارد کشور شده و نحوه بهرهبرداری ما از آن چگونه است.