صدا و سیما و رویکرد ملی

به‌عنوان کسی که سال‌های جوانی‌ام را برای سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی گذاشته‌ام روزبه‌روز نگران افت مخاطب در این رسانه می‌شوم صدا و سمیا در دوران پرفراز و نشیب همواره در کنار مردم بوده به‌ویژه در زمان جنگ تحمیلی این سازمان توانست افکار عمومی را در جهت جلب مشارکت و همراهی مردم با رزمندگان کشورمان را به نحو مطلوب با ساخت برنامه‌های مستند، گزارش‌های جذاب خبری، ساخت سریال‌های مناسب و در مجموع می‌توان گفت با رویکردی هنرمندانه اخبار جنگ را به جهانیان نیز منتقل می‌کرد. و در آن سال‌های دشوار صدا و سیما محور وحدت ملی و همراهی با مردم بود و توانست بسیاری از دستگاه‌های تبلیغاتی دنیا را ناکارآمد کند ولی این روزها صدا و سیما نیازی به تفسیر رویکرد دارد چرا که صدا و سیما از جایگاه خود که در اصل ۱۷۵ قانون اساسی به آن توجه ویژه‌ای شده است عملاً دور شده یعنی به جای این‌که نقش محوری در جهت ایجاد وحدت ملی و حفظ و دفاع از آزادی بیان و نشر افکار با رعایت موازین کشور داشته باشد عملاً برخلاف منافع و مصالح جامعه قدم برمی‌دارد و بسیاری از تشکل‌های سیاسی و حتی مقامات دولتی با آن اختلاف نظر دارند و رسانه‌های بیگانه روز‌به‌روز جایگاه این رسانه را نصیب از خود می‌کنند و ضرورت دارد دلسوزان نظام برای بازگشت صدا و سیما به میان مخاطبان ملی چاره‌اندیشی کنند. صدا و سیمای جمهوری اسلامی روزگاری به عنوان محور صداقت و تأیید اخبار در کشور مورد وثوق همه سلایق و گروه‌ها بود اما امروزه مردم اخبار و نیازهای خبری خود را در شبکه‌های مجازی و مجاری خبری سایر کشورها جستجو می‌کنند از سوی دیگر رسانه ملی این روزها نه تنها از اخلاق حرفه‌ای رسانه‌ای دور شده است بلکه با بزرگ‌نمایی برخی اخبار کم اهمیت و یا جانبداری از یک قشر خاص تاثیر نامطلوبی بر هدایت افکار عمومی داشته و اذهان را متوجه برخی از سیاست‌های مغایر با اهداف ملی کرد. و ضربات جبران‌ناپذیری به کشور می‌زند. علی‌رغم تأسیس شبکه‌های متعدد رادیویی و تلویزیونی روز‌به‌روز شاهد تسلط بیگانگان بر افکار عمومی کشورمان هستیم و در دنیای امروز که رسانه‌های دیجیتال و شبکه‌های مجازی روزبه‌روز گسترده‌تر می‌شوند صدا و سیما از انتشار وقایع عمومی و مفید و مأموریت ویژه خود در جهت روشنگری و خدمت به منافع ملی دور شده و تأثیرگذاری محدود جایگاه تأثیرگذاری فراگیر را در برنامه‌های صدا و سیما گرفته است. ناگفته پیداست که با وجود امکانات وسیع و صرف بودجه و پرداخت حقوق برای هزاران نفر پرسنل در سازمان صدا و سیما و نیز صرف هزینه کلان در راه‌اندازی تکنولوژی‌های نوین و گسترش شبکه‌های متعدد ماهواره‌ای و برون‌مرزی و بهره‌گیری از توان سخت‌افزاری و نرم‌افزاری وسیع صدا و سیما در جلب توجه مخاطبان موفق عمل نکرده و شبکه‌های فارسی زبان خارجی و شبکه‌های متعدد بین‌المللی در خصوص جلب مخاطبان ایرانی موفق‌تر عمل کرده‌اند و ضرورت دارد نهادهای نظارتی نظیر مجلس شورای اسلامی و شورای نظارت بر سازمان صدا و سیما که فکر چاره‌جویی برای حفظ این سازمان عریض و طویل و هدایت عملکرد آن به سمت و سوی ملی باشند.