دلسوزان مردم بخوانند؛ خوزستان، انتخابات و گذشته «پساجنگ»!
حمیدرضا طهماسبی پور- روزنامه‌نگار/نزدیکی به ایام انتخابات ریاست جمهوری، هر بحثی را در ایران سیاسی می‌کند. هر انتقاد و تعریفی هم در این ایام، سوگیرانه و جانب‌دارانه جلوه می‌کند. حال آن‌که انتخابات و تعیین دوباره رئیس‌جمهور، موضوع جاری کشور است و هم‌چون موضوعات دیگر است که اگر درست دیده شود، جای نقد و بررسی را نباید تنگ کند. با این باور، باید مشکلات اساسی کشور و کم‌کاری‌های گذشته را بدون هراس مطرح کرد تا راه‌حل درخوری برای آن‌ها پیدا شود. هرچند که در این دوره، رقبای انتخاباتی دولت فعلی، تلاش می‌کنند تا نقدها را بزرگ کرده و بر اساس آن وعده‌های بزرگ بدهند، اما حقیقت این است که آن گرایش فکری خود درسال‌های مسئولیتش با این جنگ‌های سیاسی تغییری ایجاد نکرده و با سکوت و بی تفاوتی‌شان در دو دولت قبل، حالا مدعی اصلاح چیزی هستند که خود عامل این مشکل هستند. صحبت از وضعیت آب و هوا و معیشت خوزستان در دهه‌های پس از جنگ ۸ ساله تحمیلی است که دولت‌های مختلف در این عرصه نتوانستند کاری، درخور مظلومیت مردم این استان جنگ‌زده انجام کنند. صحبت از خاک و ریه‌های دردناک مردمی است که این روزها با مشکل آب، برق و بوی بد هم‌دست به گریبان شدند و در کنار محرومیت‌های متعدد، درخواست امداد از مسئولان و دولت دارند. همان‌طور که در ابتدا ذکر شد، بحث نقد غیرمنصفانه و ندیدن کم‌کاری‌ها و تصمیم‌های غیراصولی دو دولت قبل نیست و نمی‌خواهم بار مسئولیت تمام اتفاق‌های اخیر را بر دوش یک دولت و جمع فعلی مسئولان خالی کنم، اما این بدان معنا نیست که برخی روندهای معیوب کنونی را نبینیم. به‌واقع چرا دولت امید که با شعار تدبیر وارد میدان شد، نباید در این حوزه با مردم دردکشیده از جنگ، بیشتر هم‌کلام شود؟ نباید از دلایل این بحران‌ها بگوید تا مردم بدانند چه بر سرشان رفته که بحران گردوغبار به‌سادگی رفع نمی‌شود؟ چرا مردم این منطقه نباید بدانند که تصمیم‌های غیراصولی برای انتقال آب از این مناطق توسط چه کسانی گرفته‌شده است؟ چرا کسی نمی‌گوید که در سال‌های طولانی، رایزنی با کشورهای همسایه برای کنترل پدیده گردوغبار کم اثر و تقریبا متوقف بود! آیا نباید از کم‌کاری‌های توسعه اشتغال و جذب سرمایه‌گذاری در این استان و خاک فروشی‌های گسترده در این منطقه گزارشی تهیه می‌شد تا دست‌کم مردم این مناطق بدانند چه بر سرشان رفته است؟ این درست که دولت کنونی اقداماتی داشته و در تلاش بوده است، اما چرا این اقدامات و زمان اثرگذاری‌شان به مردم اعلام نمی‌شود؟ آیا هم‌کلامی با مردم و شنیدن درد دلشان برای پیگیری امور، از سوی استاندار و نمایندگان این منطقه خواسته زیادی است که امکان تحقق نداشته است؟ خوزستان «پساجنگ» که در و دیوارش هنوز نشانه‌های جنگ ۸ ساله را به خود می‌بیند، بیش از این دل‌سوزی می‌خواهد و دولت باید در همین ایام باقی‌مانده از دولت یازدهم کاری زیربنایی انجام دهد. تشکیل کمیته یا ستادی که بتواند حقیقت‌های تلخ این منطقه را درست بیابد و با ظرفیت‌های موجود، آن را تبدیل به برنامه بهبود علمی و عملی کند، اولین کار ممکن است که باید از سوی نمایندگان این مردم در دولت پیگیری شود. از سوی دیگر با توجه به حسن نظر رییس‌جمهور و مسئولان حکومتی به این استان، این انتظار می‌رود که برنامه جامع و اصولی برای این منطقه اجرایی شود تا در کنار اصلاح زیربنایی تخریب‌های گذشته در محیط زیست خوزستان، بدیهیاتی چون آب سالم و هوای پاک به این مردم بازگردانده شود. هم‌چنین، آلودگی‌هایی مانند بوی بد صنایع نفتی در آبادان، آب کم کیفیت در استان و تخریب خاک، چیزی نیست که قابل درمان نباشد؛ تنها همت و جدیتی می‌خواهد که با تدبیر شدنی است. امید که این بار مسئولان همه بخش‌ها، فارغ از بحث‌های سیاسی و انتخاباتی این کلام را بشنوند و در کنار توسعه فعالیت‌های اقتصادی در این استان زرخیز، اندکی هم به کارهای ریشه‌ای و اطلاع‌رسانی به مردم ایران و این استان توجه کنند و عاملان این وضعیت را مورد بازخواست قرار دهند.
