علی صافی-خانواده لاریجانی سال‌هاست که در کانون مسائل سیاسی ایران قرار دارند. در همه منازعات سیاسی ایران در بیست سال اخیر کمتر، ماجرایی را می‌توان سراغ کرد که به گونه‌ای به یکی از اخوان لاریجانی مربوط نباشد. چه زمانی که خبر گفتگوی جواد لاریجانی با نیک براون در انگلستان پیش از انتخابات دوم خرداد ۱۳۷۶ دست‌مایه حملات تند جناح چپ آن روزها و اصلاح‌طلب فعلی به رقیبان راست سنتی شد تا آن وقت که ماجراهای برنامه چراغ و کنفرانس برلین و سایر اقدامات صدا و سیما به ریاست علی لاریجانی به مسائل محوری منازعات سیاسی در ایران دهه هفتاد مبدل شد. جواد لاریجانی برادر بزرگتر خانواده بیشتر در قامت تئوری‌پرداز جناح راست به خصوص در عرصه سیاست خارجی در صحنه ظاهر می‌شد. علی لاریجانی اما سمت‌های سیاسی و اجرایی مهم‌تری داشت که با وزارت ارشاد در ابتدای دهه ۷۰ آغاز شده بود و سرانجام پای او را به ریاست ساختمان شیشه‌ای صدا و سیما رسانده بود. نام علی لاریجانی اما تنها به ریاست صدا و سیما محدود نشد و در همه سال‌های دهه ۸۰ این نام در عرصه سیاسی کشور تکرار شد. چه به عنوان نامزد جناح راست سنتی در انتخابات ریاست جمهوری سال ۱۳۸۴ و چه بعدتر
از آن به عنوان دبیر شورای امنیت ملی و سپس به عنوان رئیس مجلس‌های هشتم و نهم.نام برادر سوم اما در سال ۱۳۸۸ به میان آمد. پیش از آن نام صادق آملی لاریجانی بیش از هر چیز در مناظره قلمی او با دکتر عبدالکریم سروش به گوش گروهی از اهل فن رسیده بود، اما انتصاب او به ریاست قوه قضائیه توسط مقام معظم رهبری آن هم در روزهای پرالتهاب سال ۱۳۸۸ خیلی زود او را به افکار عمومی شناساند. او زمانی به ریاست قوه قضائیه منصوب شد که برادرش علی رئیس مجلس بود و به این ترتیب دو برادر سکان هدایت دو قوه را به دست گرفتند.کار اما از آن‌جا گره خورد که رئیس قوه دیگر سر سازگاری با لاریجانی‌ها را نداشت. یکی از شگردهای محمود احمدی نژاد برای جلب حمایت بخشی از پایگاه اجتماعیش درافتادن با افرادی بود که در نظر بسیاری از مردم، نمادهای وضع موجود و قدرت مستقر به شمار می‌رفتند. از این منظر خانواده لاریجانی بعد از آیت الله هاشمی رفسنجانی گزینه‌ای بسیار مطلوب برای او به شمار می‌رفتند. دو برادر که نه تنها دو قوه را در اختیار داشتند بلکه سال‌ها بود نام آن‌ها در عرصه سیاسی ایران شنیده می‌شد. علی لاریجانی به عنوان مشهور‌ترین
برادر خانواده از همان سال ۸۴ و رقابت در انتخابات ریاست جمهوری نگاه همراهی با احمدی‌نژاد و سیاست‌های او نداشت. دوره دبیری لاریجانی در شورای عالی امنیت ملی و همکاری‌اش با احمدی‌نژاد هم خیلی زود کوتاه شد. در انتخابات جنجالی سال ۸۸ هم لاریجانی هرگز به صراحت از احمدی‌نژاد حمایت نکرد، هر چند جناح اصولگرا نامزدی به جز احمدی‌نژاد نداشت. همه این عوامل برای تحریک احمدی‌نژاد به حمله به لاریجانی‌ها و به خصوص علی لاریجانی کافی بود. احمدی نژاد اما به سبک خاص خود به سراغ حمله به برادران لاریجانی رفت. با پرونده سازی و افشاگری.این جا بود که نام چهارمین برادر لاریجانی به میان آمد. ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۱ و در جلسه استیضاح عبدالرضا شیخ الاسلامی وزیر کار دولت دهم، احمدی نژاد فیلمی از مذاکره سعید مرتضوی رئیس سازمان تبلیغات اسلامی و فاضل لاریجانی در صحن مجلس شورای اسلامی پخش کرد. فیلمی که در آن فاضل لاریجانی در قبال حل برخی مسائل کارتل اقتصادی سازمان تامین اجتماعی از طریق روابط با برادرانش خواستار برخی امتیازات اقتصادی شده بود. پخش این فیلم با واکنش علی لاریجانی همراه بود که احمدی نژاد را به مشوش کردن فضای سیاسی کشور و
به قول خودش راه انداختن فضای «بگم بگم» متهم کرد. آن روز در ادبیات سیاسی کشور یکشنبه سیاه نام گرفت و روابط احمدی‌نژاد و هوادارنش با لاریجانی‌ها به خصوص با علی لاریجانی هرگز ترمیم نشد.این ماجرا اما مانع از تداوم اثرگذاری علی لاریجانی در فضای سیاسی کشور نشد. رئیس مجلس‌های هشتم و نهم بعد از تشکیل دولت حسن روحانی، هم‌پیمان و موتلف دولت روحانی شد و بار دیگر بر کرسی ریاست مجلس دهم تکیه زد. مجلسی که بر خلاف دو دوره قبلی اصلاح‌طلبان و اعتدالیون در آن دست بالاتر را داشتند. رابطه دولت حسن روحانی با صادق لاریجانی و قوه قضائیه هم به این خوبی نبود و تنش‌های گاه و بیگاهی در روابط میان این دو بروز می‌کرد. آخرین نمونه آن دستور دادستانی مشهد برای لغو سخنرانی علی مطهری بود که به برخورد غیر مستقیم روسای قوه مجریه و قضائیه منجر شد. همزمان اقدامات محمود صادقی نماینده در جهت شفافیت منابع مالی قوه قضائیه و سوال او پیرامون حساب‌هایی که مدعی شده است که به نام شخص رئیس قوه بوده، انتقادات تند و سخت رئیس قوه قضائیه را نه فقط از او که از رئیس مجلس را به دنبال داشت. در حالی که هنوز ماجرای محمود صادقی به پایان نرسیده است،
در روزهای گذشته نامه فاضل لاریجانی به دادستان تهران خبرساز شده است.فاضل لاریجانی : تمام دارائی های اینجانب از قبل انقلاب تا کنون بررسی شودبه گزارش عصر ایران به نقل از آنا متن نامه فاضل لاریجانی به دادستان تهران به شرح زیر است :اسمه تعالیو اعلم ان حساب الله اعظم من حساب الناسنهج البلاغه، نامه .۴۰اخیرا هجمه هایی جهت دار از سوی برخی جریان های سیاسی معلوم الحال در داخل و خارج از کشور علیه ریاست محترم قوه قضاییه و در دنباله آن نسبت به اینجانب منتشر شده است که برای اطلاع ملت شریف ایران لازم می دانم تا نسبت به این دست اقدامات اغواگرایانه همراه با اهداف تخریبی توضیحاتی را بیان نمایم.تقریبا چهار سال پیش در روز یکشنبه ۱۵ بهمن ماه ۱۳۹۱ مجلس شورای اسلامی شاهد اقداماتی از سوی رییس دولت قبل در آن روز بود که موجب تلهف همگان شد، درباره سناریوی اجرا شده در مجلس کمتر کسی است که در آن زمان ابراز تاسف نکرده باشد چنان که رهبر انقلاب با اشاره به اتفاقاتی که در آن جلسه رخ داد، فرمودند: «این که رئیس یک قوه
به خاطر یک سند اثبات نشده دو قوه دیگر را متهم کند، خلاف شرع و قانون و تضییع حقوق مردم است.» بعدها به وضوح مشخص شد که هدف از اجرای آن برنامه نامیمون و نامبارک تخریب چهره روسای قوای این کشور بود تا از اجرای وظیفه قانونی و شرعی خود کوتاه بیایند، دیدید که اخوان لاریجانی حتی قدمی نسبت به اجرای وظایف شرعی و قانونی خویش عقب ننشستند. اکنون مجددا در پیشگاه ملت شریف ایران تقاضا دارم همزمان دارایی های نزدیکان آقای محمود احمدی نژاد و دارایی های حاج علی اکبر ناطق نوری و نزدیکانشان و سایر مسوولان نظام که ممکن است شبهه ای در دارایی شان وجود داشته باشد مورد بررسی قرار گیرد و اگر ریالی اضافه تر وجود دارد به نفع بیت المال ضبط و ثبت شده و گزارش آن از طریق رسانه های عمومی به اطلاع مردم برسدهر انسان منصفی می داند که سناریوی اجرا شده در صحن علنی مجلس با برنامه ریزی های قبل آن صرفا در جهت تخریب چهره روسای قوا بود تا بدین وسیله (گروکشی)، انگیزه های سیاسی رییس دولت قبل منعقد شود.لطماتی که کشور در آن دوره با این روشها به خود دیده است هرگز از ذهن تاریخ و تصور مردم خارج نخواهد شد و بقدری مبین است که
لازم به توضیح نیست.تاکید می نمایم جلسه با سعید مرتضوی با اصرار خود ایشان و اغواگری رابطی از سوی ایشان برگزار شده بود و بنده هیچ پیشنهاد و درخواستی برای حضور در دفتر آقای مرتضوی نداشتم. در همین راستا تاکید دارم فیلمبرداری از جلسه با برنامه ریزی قبلی و براساس سناریوی جعلی دیکته شده اجرا شد.شخصی از جانب ایشان که مورد اعتماد بنده بود اصرار داشت به خاطر سابقه اینجانب در عرصه دانشگاهی و همچنین کارآفرینی و مشاوره به هولدینگ ها حتما جلسه ای با آقای مرتضوی برای کمک به مجموعه ایشان که کمک به نظام در شرایط تحریم است تشکیل شود. این جلسه نزدیک به یک ساعت و نیم طول کشید و من بیشتر مستمع بودم و کمتر از ۲۰ دقیقه ای صحبت کردم، سوال اینجاست چرا آقای مرتضوی که با امکانات کامل از جلسه فیلم گرفته است تمام فیلم جلسه را که حاوی سخنان خودش است بدون دستبرد و مخدوش کردن منتشر نمی نماید و فقط در اقدامی ناجوانمردانه به صورت گزینشی و مخدوش سخنان مرا پخش می نماید؟اگر در نوبت قبل پروژه تخریب چهره روسای قوا از سوی رییس دولت قبل کلید خورد، این بار ظاهرا هدف گروهی دیگر تخریب چهره ریاست
قوه قضاییه است تا شاید این اغواگری های رسانه ای بتواند رییس قوه قضاییه را از مسیر اصلی خود که اجرای عدالت می باشد باز دارد. حاشا و کلا.قبلا در نامه ای خطاب به دادستان محترم تهران پیشنهاد کردم برای آشکار شدن حقیقت دستور فرمایند تمام دارائی های اینجانب از قبل انقلاب تا کنون بررسی شود. اکنون نیز مجددا در پیشگاه ملت شریف ایران تقاضا دارم همزمان دارایی های نزدیکان آقای محمود احمدی نژاد و دارایی های حاج علی اکبر ناطق نوری و نزدیکانشان و سایر مسوولان نظام که ممکن است شبهه ای در دارایی شان وجود داشته باشد مورد بررسی قرار گیرد و اگر ریالی اضافه تر وجود دارد به نفع بیت المال ضبط و ثبت شده و گزارش آن از طریق رسانه های عمومی به اطلاع مردم برسد.از خداوند متعال آشکار شدن حقایق را برای عموم و همچنین سربلندی ایران و ایرانیان را خواستارم.تداوم ماجرای یکشنبه سیاهفاضل لاریجانی خود دلیل انتشار نامه‌اش را هجمه‌های اخیر به رئیس قوه قضائیه دانسته است. توضیحی که به نظر منطقی می‌رسد. نام بردن از احمدی‌نژاد هم در این نامه چندان عجیب نیست. چرا که در هر حال او یکی
از طرف‌های اصلی این ماجراست. با این حال روشن نیست که فاضل لاریجانی به چه دلیل نام علی اکبر ناطق نوری را به میان آورده است. شیخ جناح راست که البته در سال‌های اخیر به شخصیتی مورد احترام برای میانه‌روها و حتی اصلاح‌طلبان مبدل شده و موقعیتی فراجناحی یافته است.در هر حال به نظر می‌رسد گذشت ۴ سال زمان ماجرای فاضل لاریجانی را کهنه نکرده است و احتمالا باید منتظر برگه‌هایی تازه‌ای در این دفتر بود.
