آغاز گسترش نامتوازن شهرها از دهه۴۰ تا امروز

گروه امورزیربنایی- محمد سعید ایزدی معاون وزیر راه و شهرسازی در دومین کنفرانس ملی مدیریت کلانشهرها با رویکرد حفظ محیط زیست، شهرنشینی شتابان و گسترش نامتوازن شهرها را دو دلیل مهم بروز چالش‌های توسعه شهری دانست و گفت: ما در حال حاضر می‌بینیم چطور شهرها به طور ناموزون گسترش یافته و ضمن نابودی محیط زیست اطراف خود از درون نیز دچار مشکلات فراوان می‌شوند. دومین کنفرانس ملی مدیریت کلانشهرها با رویکرد حفظ محیط زیست با سخنرانی محمد سعید ایزدی معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران برگزار شد. ایزدی در این نشست درخصوص شکوفایی شهری و چالش‌ها و راهبردهای لازم برای رفع این مشکلات در کشور بیان کرد: شهرنشینی شتابان و گسترش نامتوازن شهرها پس از دهه ۴۰ مهم‌ترین علت بروز بحران وچالش‌های شهری در شهرهای امروز ایران است. معاون وزیر راه و شهرسازی با تأکید براینکه رشد نامتوازن جمعیت بدون شک باعث بروز مسائل و مشکلات بسیاری در سطح کشور می‌شود گفت: ما در حال حاضر می‌بینیم چطور شهرها به طور ناموزون گسترش یافته و ضمن نابودی محیط زیست اطراف خود از درون نیز دچار مشکلات فراوان می‌شوند. وی در ادامه ضمن اشاره به تغییر الگوهای جابه‌جایی جمعیت در کشور نیز بیان کرد: درحال حاضر روند مهاجرت از روستا به شهر در طی چهار دهه گذشته رو به کاهش بوده و مهاجرت از شهر به شهر رواج بیشتری یافته است. در حقیقت ما در دنیای امروز شاهد ظهور روند جدیدی از مهاجرت تحت عنوان مهاجرت معکوس هستیم. به گفته مدیرعامل شرکت عمران و بهسازی شهری ایران مهاجرت از شهر به روستا به میزان ۱۵ درصد کل مهاجرت‌ها، بیش از میزان مهاجرت از روستا به شهر (۱۳ درصد) اعلام شده است. درحال حاضر تهران، اصفهان و خراسان رضوی بیشترین بخش مهاجران ایران را در خود جای داده‌اند و خوزستان، کرمانشاه و آذربایجان غربی نیز بالاترین نرخ مهاجرت منفی را دارا هستند. ایزدی در ادامه سخنان خود زیست پذیری پایین و نزول کیفیت زندگی در شهرها را دو چالش مهم نظام توسعه شهری اعلام کرد و افزود: بدون شک این چالش‌ها در حوزه شهرسازی باعث ایجاد مشکلاتی همچون فقر شهری و قطبی شدن، گسترش آسیب‌های اجتماعی، بحران زیست محیطی، ایمنی و تاب‌آوری پایین شهرها در برابر بلایا، ناکارآمدی نظام جابه‌جایی و حمل‌و نقل و بحران هویت و بی‌توجهی به ارزش‌ها شده و در حوزه معماری نیز تبعاتی مانند کالایی شدن، بحران هویت و ضعف نظام آموزش معماری و مهندسی ساختمان را همراه خواهد داشت.