برنامه ریزی برای تامین مسکن ۴۰درصد فقیرترین افراد جامعه
آخوندی در سومین کنفرانس اسکان بشر ملل متحد اعلام کرد
گروه امورزیربنایی-سخنرانی وزیر راه و شهرسازی به عنوان نماینده دولت ایران با سخنرانی در سومین کنفرانس اسکان بشر ملل متحد (هبیتات۳) گزارش ملی ایران از وضعیت مسکن، اسکان و اجرای مصوبه پیشین سازمان ملل (هبیتات ۲) در کشور، برنامههای گذشته، اجرا شده و در دست اجرای دولت ایران را تشریح کرد. عباس آخوندی در این سخنرانی گفت: شهرنشینی نقش مهمی در گفتمان جهانی درباره توسعه پایدار داشته است. شهرنشینی روزافزون و تمرکز جمعیت شهری در مناطق کلان شهری ، ویژگی خاص پدیده شهرنشینی ایران شده است. بعد از گذشت ۲۰ سال از نشست هبیتات۲، جمعیت شهری ایران نزدیک ۴۵.۷ درصد افزایش یافته است.جمعیت کلان شهر تهران بعنوان پرجمعیت ترین منطقه در ایران، از ۱۰.۳ میلیون در سال ۱۹۹۶ به ۱۴.۵۹ میلیون نفر در سال ۲۰۱۱ رسیده است. دیگر مناطق کلانشهری نیز به نسبت منطقه شان نرخ رشد جمعیت بسیار زیادی را تجربه کردهاند. وی افزود: برای مدیریت روند سریع شهرنشینی، علاوه بر طرح های توسعه موجود چندین طرح جدید در سطوح مختلف ملی، منطقه ای و شهری معرفی و تصویب گردیده است.یک طرح کالبدی ملی در سال ۱۹۹۷ تهیه و تصویب شد. این طرح سیستم شهریای را معرفی می کند که در آن ساختار ارائه خدمات شهری تسهیل گردیدهاست.همچنین عرصه مناسب برای توسعه شهری آتی و رشد شهرها را مشخص نموده و مجموعه ای مناسب از قوانین و مقررات برای کاربرد و توسعه اراضی برای کل سرزمین ایران طراحی گردیده است. طرح مذکور در حال حاضر در حال بازبینی و تجدیدنظر است. در سطح مناطق کلان شهری، معیارها و شاخص هایی برای شناسایی مناطق کلان شهری کشور معرفی شده و برنامه های توسعه برای مناطق کلان شهری کشور آماده شده و در دست اجرا هستند.در حال حاضر سیاست شهرنشینی ملی بوسیله وزارت راه و شهرسازی در حال پیگیری است که به ابزارهای موجود برای مدیریت پروسه سریع شهرنشینی در کشور اضافه می شود. وی یکی از تاثیرات مخرب شهرنشینی سریع را پراکندگی شهری عنوان کرد و گفت: برای پرداختن به موضوع پراکندگی شهرها دو نهاد ایجاد گردیده است: اولی به منظور ارتقاء، نوسازی و بازسازی سکونت گاههای غیر رسمی شهری و دومی به منظور توسعه شهرهای جدید برای تامین مسکن مناسب و شایسته برای سرریز جمعیت شهری. آخوندی اضافه کرد: در حوزه مدیریت شهری، یکی از مهمترین روش هایی که توسط دولت طی دو دهه اخیر مصوب گردیده است، یکپارچگی فرایند تصمیمگیری بوده است. این راهکار برای کاهش نقش سازمان های دولتی در مدیریت شهری و تفویض اختیار آن در سطح محلی به شهرداری ها دنبال شده است. وزیر راه و شهرسازی تصریح کرد: فرصت مهم دیگری که در حوزه مدیریت شهری طی دو دهه اخیر به وجود آمد ایجاد ظرفیت سازماندهی شده جدیدی از بین مردم و تشکل ها بوده که با تاسیس شوراهای اسلامی شهر و روستا محقق شده است. این شوراها که مستقیما توسط مردم انتخاب می شوند، برخی کارهایی را که قبلا توسط شهرداری ها صورت می پذیرفت را انجام می دهند. وی دسترسی گروه های مختلف جامعه به مسکن مناسب و شایسته را یکی از نکات اصلی و کانونی در برنامه های پنج ساله توسعه کشور دانست و تاکید کرد: از زمان کنفرانس هبیتات ۲، چهار برنامه توسعه پنج ساله در ایران تهیه و اجرا گردیده است. در بخش مسکن توسعه دسترسی به مسکن مناسب و شایسته و نیز تامین نیازهای اولیه برای کلیه خانوارها جزوهدف های این طرح های توسعه بوده اند. آخوندی تصریح کرد: دولت همچنین ادغام رفاه و امنیت اجتماعی با طرح های مسکن، را از طریق «برنامه مسکن اجتماعی» در دستور کار دارد. با همراهی و هماهنگی مستقیم کلیه سازمان های درگیر در سیاست های اجتماعی و حمایتی، این برنامه ها درصدد طراحی و تامین مسکن برای ۴۰درصد از فقیرترین افراد جامعه در چارچوب برنامه های رفاه اجتماعی و توانمندسازی است. وی افزود: دولت تلاش می کند تا مسکن اقشار با درآمد متوسط جامعه را از طریق سیاست هایی نظیر توسعه طرح های وام و پس انداز و افزایش تسهیلات و اعتبارهای بانکی تامین نماید. رویکرد دیگری که توسط دولت در طرح های تامین مسکن دنبال می شود این است که به شاخصه های منطقه ای و محلی توجه نموده و طرح های مسکن را بر مبنای ویژگی های منطقه ای توسعه دهد. وی رویکرد جدید دولت ایران را اینگونه تشریح کرد: در وهله اول توسعه برنامه های تامین مسکن از طریق چارچوب سیاست جامع رفاه اجتماعی در دستور کار داریم و سپس با استفاده بهینه از مکانیزم های بازار و دخالت دولت تنها در مورد شکست بازار قصد داریم نظام های تسهیلات خرید و ساخت و پس انداز در جهت افزایش دسترسی افراد دارای درآمد متوسط به مسکن مناسب و شایسته را گسترش دهیم. آخوندی اضافه کرد: علیرغم تمام تلاش های صورت پذیرفته در طول دو دهه گذشته از زمان کنفرانس هبیتات ۲ در استانبول، برای اطمینان از اینکه شهرنشینی به طور موثر به توسعه پایدار کمک می کند، تعدادی از اصلی ترین چالشها باید ذکر گردد. وی تصریح کرد: توجه باید به تهدیدات و فرصت هایی که بوسیله رشد سریع شهرها به وجود آمده است باشد، همچنین نیاز به حمایت فعال از بخش های مختلف دولت احساس می شود تا از رویکرد هماهنگ برنامه ریزی و مدیریت شهرها و مناطق شهری کوچکتر اطمینان حاصل گردد. او همچنین به بحث «کیفیت زندگی» اشاره کرد و گفت: باید در مرکز توجه همه تلاش های توسعه سکونت گاه های انسانی پایدار باشد و البته تلاش برای باز آفرینی هویت ملی و افزایش «حس تعلق» به شهرهایمان هم باید افزایش یابد.