یادداشت‌های غیر‌رسمی(۲۰):واکسنی برای شوک درمانی
غلامرضا رحیمیکارشناس مدیریت پروژه اخیرا در صحن علنی مجلس شورای اسلامی نتایج بررسی‌های یک تحقیق از وضعیت جاری اقتصاد کشور قرائت شد. در این بررسی اشاره به شش شوک تقریبا هم‌زمان در اقتصاد کشور شده که هر کدام از آن‌ها برای از پای درآوردن هر اقتصادی کفایت می‌کرد. تحقیق در بیش‌تر مواقع آن‌چه را محقق قبل از تمرکز بر موضوع بصورت کیفی و نه کمی و براساس مشاهدات اندازه‌گیری نشده می‌دانسته، اثبات می‌نماید. این‌که اوضاع اقتصاد طی دوره شوک درمانی بجای درمان رو به موت رفت برای اکثر فعالان اقتصادی موضوعی جدید نیست، اما خب از روزی که این گزارش در صحن مجلس قرائت شد، دیگر موضوع اثبات شده و قابل استناد برای همه از جمله همه طرفداران شوک درمانی است. در حقیقت شوک درمانی طرفداران کمی هم نداشت. بر مردم عادی و فعالان کم سابقه اقتصادی ایرادی وارد نیست که برای حل وفصل امورات خود به هر نظریه‌ای از جمله سه برابر شدن یکشبه نرخ ارز و یا گران شدن چند برابری یکشبه سوخت و یا توزیع مساوی تنها درآمد کشور بین آحاد مردم اعم از گرفتاران تحت پوشش نهادهای حمایتی تا صاحبان املاک میلیاردی، دل ببندند. اما مشکل دانایان و سیاست‌گذاران هستند که طرفداری آن‌ها از شوک درمانی دولت مهرورز، موجب سلب اعتماد از توصیه‌های فعلی آن‌ها می‌شود. مراجعه گذرای اینترنتی به سال‌های شروع جراحی اقتصادی،آماری از این طرفداران در اختیار می‌گذارد. البته برخی از آن‌ها حالا در رسانه‌ها چیز دیگری می‌گویند. برخی از آن‌ها مشکل را در شیوه اجرای این طرح‌های یکشبه دانسته و انتظار دارند، اقتصاد دوباره به آن‌ها فرصت یک شوک درمانی دوباره را بدهد و برخی انگار که مراجعه به نقل قول‌های قبلی آنان در این عصر اطلاعات غیر ممکن بوده و کسی بخاطر ندارد که آن‌ها چه همراهی گرمی را با این جراحی بزرگ کردند. جراحی که تداوم خونریزی بیمار اقتصادی آن گریبانگیر همه مردم و از همه مهم‌تر جوانان بیکار کشور و امید و شور آنان را گرفته است. چندی پیش یک فعال اقتصادی با عاریه گرفتن جمله مشهور نلسون ماندلا می‌گفت، اقتصاد این جراحی بزرگ را می‌بخشد، اما فراموش نمی‌کند و برای فراموش نکردن باید واکسنی ساخت تا دیگر کسی بنام جراحی اقتصادی و شوک درمانی کمر به نابودی اقتصاد نبندد.
