بررسی نتایج احتمالی نشست آتی اوپک
پس از کاهش فراوان بهای نفت در نتیجه‌ی افزایش تولید و پیشی گرفتن عرضه بر تقاضا، اعضای اوپک دست به کار شدند تا در نشستی غیر رسمی در حاشیه‌ی مجمع بین‌المللی انرژی از ۲۶ تا ۲۸ سپتامبر به بحث بر سر تثییت بازار به منظور جلوگیری از کاهش بیشتر بهای نفت و نیز افزایش بهای کنونی بپردازند. نشست پیشین بین کشورهای عضو و غیر عضو سازمان کشورهای صادر کننده نفت (اوپک) در دوحه‌ی قطر، با مخالفت عربستان بر سر عدم مشارکت ایران در تثبیت تولید نفت( طرح فریز نفتی) به نتیجه نرسید. با این حال به دلیل اوضاع نابسامان اقتصادی برخی از کشورهای عضو اوپک مانند عراق، لیبی، الجزایر و ونزوئلا و همچنین هزینه‌های بالای خود عربستان به دلیل حمله‌ی این کشور به یمن، تلاش‌هایی برای همراه کردن ایران و همچنین عربستان برای دستیابی به توافق بر سر توقف تولید شکل گرفت. سفر‌های اخیر وزیر انرژی الجزایر و دبیر کل اوپک به تهران را می‌توان در ادامه‌ی این تلاش‌ها تفسیر کرد. همچنین روسیه و عربستان سعودی در حاشیه‌ی نشست گروه ۲۰ در چین بر سر همکاری برای تثبیت بازار نفت به توافق رسیدند. با این حال هنوز اختلافات فراوانی بین کشورهای عمده‌ی تولید کننده نفت جهان وجود دارد. ایران که پس از لغو تحریم‌ها تولید نفتی خود را افزایش داده است، تنها شرط پذیرش توقف تولید نفت خود را دستیابی به میزان تولید پیش از زمان اعمال تحریم‌ها بیان کرده است. عربستان نیز که بخش اعظم سهم ایران در بازار نفت را پس از اعمال تحریم‌ها در اختیار گرفته است، حاضر به بازپس دادن آن نیست. ولادیمیر پوتین رییس جمهور روسیه و الکساندر نوواک وزیر انرژی این کشور و همچنین نورالین بوطرفه وزیر انرژی الجزایر در هفته‌های اخیر با تاکید بر حق ایران برای دستیابی به سطح تولید پیش از زمان اعمال تحریم‌ها، محروم کردن کشور ما از افزایش تولید و فروش نفت خود را ناعادلانه دانسته اند. با وجود همه‌ی این اتفاقات و اختلافات، سعی می‌کنیم به بررسی نتایج احتمالی نشست اوپک بپردازیم: تثبیت تولید: الکساندر نوواک وزیر انرژی روسیه در ملاقات با همتای عربستانی خود، فریز تولید توسط اوپک و روسیه را کارآمدترین روش برای تثبیت بازار نفت دانست. البته توافق بر سر این گزینه مورد قبول کشورهایی مانند نیجریه، ایران و لیبی نخواهد بود زیرا تولید نفتی این کشورها در سال‌های اخیر بسیار محدود شده است و بنابراین اکنون بسیار امیدوارند تا میزان تولید از دست رفته‌شان را بازیابند. گفتنی است که تقسیمات سیاسی باعث ایجاد وقفه در بهره برداری از میادین نفتی لیبی شده است، ایران همانطور که اشاره شد خواهان بازیابی سهم از دست رفته‌اش در نتیجه‌ی اعمال تحریم‌هاست و تاسیسات زیربنایی نفتی نیجریه نیز به خاطر حملات نظامی خسارت دیده است. معافیت از تثبیت تولید: نتیجه‌ی دیگری که ممکن است از نشست الجزایر حاصل شود همانطور که وزیر انرژی الجزایر اشاره کرده است، معاف کردن نیجریه، ایران و لیبی از فریز نفتی و مقید ساختن دیگر کشورها به رعایت این طرح است. با این روش نسبت به وضع کنونی چندین میلیون بشکه کاهش خواهیم داشت. در نتیجه‌ی این طرح بعنوان مثال می‌توان ایران را به تولید چهار میلیون بشکه در روز محدود کرد که خواسته‌ی بر حق کشور ما است، نیجریه را نیز می‌توان به تولید روزانه ۲ میلیون بشکه نفت نسبت به میزان کنونی ۱٫۴۴ میلیون بشکه‌ای محدود کرد. لیبی نیز با میزان تولید کنونی ۳۰۰٫۰۰۰ بشکه در روز با افزایش این میزان به ۱٫۲ میلیون بشکه موافق خواهد بود. توقف تولید: این نتیجه ممکن است در پی غلبه اختلافات داخلی و پذیرش اقدامات رادیکال مانند بحران مالی سال ۲۰۰۸ بدست بیاید. دفعه‌ی قبل این روش تاثیرگذار بود زیرا عربستان بیشترین آسیب را می‌دید. اکنون نیز می‌توان مشاهده کرد که این کشور دیگر تمایلی به حمایت از بهای کنونی ندارد. از زمان رکود نفت در سال ۲۰۱۴، عربستان و متحدانش در خلیج فارس در برابر فشار دیگر اعضا برای توقف تولید مقاومت کرده اند. روسیه در گذشته برای همکاری با اوپک به منظور توقف تولید متعهد شده اما تاکنون هیچ نتیجه‌ای از این امر حاصل نشده است. با این حال به نظر می‌رسد این بعید ترین سناریو باشد، اگر این کار تحقق پیدا کند بیشترین تاثیر را در بازار خواهد داشت و قیمت‍‌ها را به نوسان در خواهد آورد. عدم اقدام: محتمل ترین نتیجه برای نشست الجزایر را می‌توان همین گزینه در نظر گرفت. با وجود نشانه‌های مثبت از ناحیه‌ی اعضای اوپک و همچنین روسیه، خالد الفالح وزیر نفت عربستان بر بهبود خود به خودی دوباره‌ی بازار و لزوم ادامه‌ی وضع کنونی بدون دستکاری در بازار تاکید کرده است. وزیر انرژی الجزایر نیز با اشاره‌ی تلویحی به این امر گفته بود در صورت حاصل نشدن توافق بر سر تثبیت نفت در نشست الجزایر، امکان ادامه‌ی گفتگوها در نشست رسمی آینده‌ی اوپک در وین، پایتخت اتریش وجود دارد و افزود: در صورتی‌که در الجزیره به توافق برسیم خوب است، اما اگر توافق حاصل نشد هم از این نشست راضی خواهیم بود.
