قاچاقچی‌هایی که مترجم شدند!
نمایشگاه پوشاک بازهم حاشیه‌ساز شد
برگزاری نمایشگاه در هر صنعت به منظور ارائه آخرین دستاوردها توسط تولیدکنندگان و تاجران و از سوی دیگر توسعه بازار تولیدکنندگان انجام می شود، اما یک عضو هیات مدیره اتحادیه تولید و صادرات پوشاک معتقد است که نمایشگاه پوشاک ایران به نام تولیدکننده ایرانی و به کام خارجی‌هاست و در عین حال پرده از حضور قاچاقچیان پوشاک به عنوان مترجم در کنار غرفه‌های خارجی برداشته است. شاهرخ جعفری در گفت‌وگو با ایسنا، با بیان اینکه اتحادیه تولید و صادرات صنایع نساجی و پوشاک ایران موفق به برگزاری سه دوره نمایشگاه پوشاک با عنوان ایران مد شده است، اظهار کرد: برای نمایشگاه امسال نیز پس از رایزنی‌ها و پیگیری‌های مستمر با مسئولان سازمان توسعه تجارت و شرکت سهامی نمایشگاه‌ها، توانستیم سالن خلیج فارس را همزمان با برگزاری نمایشگاه نساجی تهران یعنی از ۱۳ تا ۱۶ شهریورماه دریافت کنیم. عضو هیات مدیره اتحادیه تولید و صادرات پوشاک با اشاره به اینکه در نمایشگاه‌های دوره گذشته به دلیل عدم همکاری مسئولان برگزاری نمایشگاه و دولت، نتوانستیم تبلیغات گسترده و موثری انجام دهیم، تصریح کرد: با توجه به افزایش قیمت اجاره غرفه‌ها، بسیاری از شرکت‌کنندگان دوره‌های قبلی، از حضور در نمایشگاه امسال انصراف دادند، ضمن اینکه حضور ترک‌ها در دوره‌های قبل موجب آزردگی خاطر آنان شده بود. جعفری گفت: به دریافت نامه‌ای اشاره کرد که با خواندن آن، خستگی‌های کار برای دریافت سالن مناسب بر تنشان مانده است و گفت: خبر حضور تولیدکنندگان پوشاک ترکیه و سوریه در سالن خلیج فارس شوکه کننده بود که موضوع را با مدیر برگزاری نمایشگاه در میان گذاشتیم که او هم پاسخ داد که "از سوی مقامات ارشد به من دستور داده شده ۸۰۰ متر فضای مفید نمایشگاه به تولیدکنندگان پوشاک ترکیه و ۴۰۰متر به تولیدکنندگان سوریه اختصاص یابد". وی در پاسخ به این سوال که دلیل مقاومت و مخالفت تولیدکنندگان پوشاک داخلی با حضور رقبای ترکیه چیست، اظهار کرد: اگرچه وجود رقیب، موجب رشد و انگیزه بیشتر برای تلاش می‌شود و مخالفتی با این موضوع نداریم، اما توجه داشته باشید که تمام کشورها از صنایع خود دفاع تمام قد به عمل می‌آورند و تولیدکننده ایرانی نیز نباید از این قاعده مستثنی باشند، اما شما به ما بگویید مسئولان چه زمانی و چگونه از امثال ما حمایت کرده‌اند؟ جعفری اضافه کرد: رقابت در شرایط برابر معنا پیدا می‌کند، نه اینکه سالن خلیج فارس در اختیار کشور خارجی قرار گیرد و یک سالن دیگر به علاوه هزینه‌های گزاف اجاره بها، تبلیغات و ... به تولیدکننده ایرانی تحمیل شود.
