نگاه نفتی؛ چهار نکته از وضعیت نفت و گاز در خاورمیانه
برگرفته از: investing.com نوشته: Ellen R. Wald, Ph.D. ۱_کاهش درآمدهای نفتی داعش
بر اساس تازه‌ترین گزارش‌ها، داعش بخش زیادی از درآمدهای نفتی همیشگی‌اش را دست داده است. این گروه تا پیش از اینکه کنترل میادین نفتی نزدیک شهر تکریت را از دست بدهد، ماهانه حدود بیست میلیون دلار درآمد داشت. هنگام حملات هوایی ایالات متحده به شبکه‌ی قاچاق نفت داعش نزدیک به ۸۰ کامیون حامل نفت منهدم شد. ارتش سوریه و نیروهای کرد نیز نقاط کلیدی‌ای در طول خط لوله‌های اصلی در اختیار داعش را تصرف کرده‌اند. استراتژی کنونی شامل محروم کردن داعش از درآمدهای نفتی موثرش حداقل در منطقه‌ی عراق است؛ هرچند که داعش در لیبی به پیشروی و تهدید منابع نفتی ادامه می‌دهد. اواخر سال ۲۰۰۴ داعش اعلام کرده بود که کنترل میادین نفتی لازم برای تولید روزانه ۷۵٫۰۰۰ بشکه نفت را داراست. از آن زمان به بعد این میزان کاهش یافت، هم‌چنین سیستم حمل و نقل داعش بدون آگاهی از جزئیات دقیق‌تر تضعیف شده است.
۲_آیا نفت استقلال منطقه‌ی کردستان عراق در آینده را تضمین خواهد کرد؟
با اینکه منطقه‌ی کردستان عراق یک کشور مستقل نیست اما با وجود بی‌نظمی‌ها و بی‌ثباتی‌های کنونی حاکم بر عراق احتمال تحقق این موضوع می‌رود. موفقیت آینده ی پتانسیل استقلال کردستان عراق بیش از هر چیز به دستیابی این منطقه به نفت وابسته است. در ژوئن سال ۲۰۱۴، در حالی که نیروهای داعش کنترل تکریت و مناطق سوری نزدیک را در اختیار گرفته بودند، دولت منطقه‌ای کردستان کنترل منابع نفتی کلیدی دولت عراق در شمال این کشور بویژه شهر کرکوک و میادین نفتی اطرافش را در اختیار گرفت. بغداد از کردها درخواست کرد که کنترل میادین نفتی و شهر را به دولت این کشور بازگردانند اما کردها از انجام این کار امتناع ورزیدند و از شهرشان در مقابل نیروهای داعش که قصد تجاوز به آن را داشتند دفاع کردند. این اواخر به نظر می‌رسد کردها دست بالا را در این مبارزه دارند. کنترل منابع نفتی بدست آمده صنعت بسیار مهمی برای پتانسیل استقلال کردستان را فراهم می کند. گزارشات حاکی از آن است که کردها بالقوه می‌توانند ۵۰ میلیارد بشکه نفت اثبات شده، ۸۰ میلیارد بشکه نفت اثبات نشده و ۸ تا ۱۰ تریلیون مترمکعب گاز طبیعی را در اختیار داشته باشند. آینده‌ی عراق ( پسا‌داعش) هر چه باشد، دولت منطقه‌وای کردستان به سبب حضور نظامی‌اش قدرت بسیار بیشتری خواهد داشت. اکنون کردها بطور قابل توجهی سرزمین و منابعشان را تقویت می‌کنند چرا که برای استقلال یافتن به آن‌ها نیاز فراوانی دارند. اگر آن‌ها کنترل منطقه‌شان را به دست بگیرند، می‌توانند استقلال کردستان را در کشوری ثروتمند به لحاظ نفت اعلام کنند.
۳_گاز طبیعی مصر و اسرائیل را با هم متحد می‌کند.
در شرایطی که توسعه‌ی منابع گاز طبیعی فراساحلی در مدیترانه رونق گرفته است، اسرائیل و مصر برای بدل شدن به مناطقی قدرت‌مند به لحاظ گاز طبیعی با یکدیگر همکاری می‌کنند. مصر اخیرا سرمایه‌گذاری قابل توجهی در شرکت ایتالیایی ENI به منظور افزایش تولیداتش از میدان فراساحلی گاز طبیعی ظهر انجام داده است. شرکت‌های انرژی پس از تاخیر قانونی، در نهایت توسعه‌ی میدان فراساحلی گاز طبیعی لویاتان اسرائیل را ادامه دادند. تولید گاز در میدان تامار از سال ۲۰۱۳ آغاز شده است و بنابر گزارشات جدید پیش‌بینی می‌شود زمانی که در سال ۲۰۱۷ به اوج خود برسد، روزانه بیش از یک میلیارد فوت مکعب گاز طبیعی تولید داشته باشد. هم‌چنین انتظار می‌رود روزانه ۱۰۰۰ بشکه میعانات گازی تولید کند. میدان گازی لویاتان نیز در اوج خود روزانه ۲٫۱ میلیارد فوت مکعب تولید خواهد داشت. این امر بطور قابل توجهی شرایط نفتی متزلزل اسرائیل را با برخورداری از میزان گاز کافی برای پاسخگویی به نیاز تولید برق این کشور و نیز صادرات مازاد گاز طبیعی به مصر دگرگون خواهد کرد. مصر و اسرائیل حتی توانستند توافقنامه ای ۱۰ میلیارد دلاری بین مصر و شرکت نوبل انرژی (که مالکیت ۱۰ درصد لویاتان را در اختیار دارد) منعقد کنند. البته مصر در زمانی که یک دادگاه بین‌المللی این کشور را به پرداخت جریمه‌ی ۱٫۷۳ میلیارد دلاری به اسرائیل برای لغو یک طرفه‌ی صادرات گاز طبیعی‌اش به این کشور در سال ۲۰۱۲ محکوم کرده بود، تهدید به فسخ توافق نامه‌اش با شرکت نوبل انرژی کرد. با وجود این در ماه مه، اسرائیل نصف مبلغ جریمه را در مقابل از سرگیری توافقنامه گاز طبیعی میان مصر و نوبل انرژی پذیرفت.
۴_ترکیه و روسیه برای توسعه‌ی خط لوله همکاری می‌کنند.
پیش از آن که ترکیه در ماه نوامبر سال ۲۰۱۵ یک فروند هواپیمای نظامی روسی را در نزدیکی سوریه هدف قرار دهد، دو کشور در جریان مذاکراتی برای احداث یک خط لوله‌ی جدید گاز طبیعی (با نام ترک استریم) برای صادرات گاز روسیه به اروپا بودند. این خط لوله با عبور از زیر دریای سیاه و ترکیه، در نهایت به شهری مرزی میان ترکیه و یونان به نام ایپسالا منتهی می‌شد. ترک استریم بخش مهمی از استراتژی روسیه برای جلوگیری از روی آوردن مشتریان اروپایی‌اش به سمت دیگر منابع گاز طبیعی است. از زمان کودتای ترکیه در ماه ژوئیه، اردوغان موفق با بازیابی روابطش با روسیه شده است. خط لوله‌ی ترک استریم نقش عمده‌ای در این بحث‌ها ایفا می‌کند. اگر نتیجه‌ی مذاکرات مثبت باشد، احتمال تکمیل این خط لوله که وابستگی اروپا به روسیه را افزایش می‌دهد تا سال ۲۰۱۹ وجود دارد. لینک مطلب اصلی: http://fr.investing.com/analysis/4-choses-à-savoir-sur-le-pétrole,-le-gaz-et-les-troubles-au-moyen-orient-200148081
