یادداشت های غیر رسمی(۵):استتار فساد
مهندس غلام‌رضا رحیمی کارشناس مدیریت پروژهدور زدن قانون و خود قانون پنداری که با بروز اختلاس‌های میلیارد دلاری خود را نشان داد و چند وقتی موجب شگفتی و یاس در جامعه شد، تنها روی فساد نیست. این‌که از قدیم و احتمالا تا سال‌های آتی خواهند بود کسانی که عاشق میان‌برها بوده و به دنبال دگر شدن یکشبه باشند پیش‌بینی جدیدی نیست، اما این‌که این وضع به کجا می‌انجامد محل چالش است. آن‌چه که از لابلای اخبار و اظهارات مسئولان مرتبط با مبارزه با فساد می‌توان فهمید این‌است که سرطان فساد اشکال گوناگونی داشته و ما فقط از این کوه یخ تنها قله‌ی آن‌را در اختلاس‌های نفت فروشان قلابی می‌بینیم. آن‌ها را می‌توان در همه بخش‌های اقتصادی دید، از ورزش و هنر گرفته تا تجارت و نفت و ساختمان و حمل و نقل. اگر در بسیاری از اقتصادهای دنیا مفسدان در جستجوی حفره‌های فساد و تصمیمات رانت‌زای مقامات قابل معامله هستند در اینجا فاسدان علاوه بر آن به دارایی همه مردم که در دست دولت است هم چشم دارند و برای آن‌ها چه بهتر که اقتصاد در ید دولت بوده که دستیابی به آن راحت‌تر. و چون دولت متولی همه امور زندگی مردم می‌شود، چهره بسیار زشت‌تر فساد که همگانی شدن آن است رخ می‌نماید و آن پذیرش خود فساد است. این‌که مردم قبول کنند برای پیشبرد امور قانونی خود به رشوه متوسل شده و یا چنین عملی را از سایرین عادی تلقی کنند همان نتیجه‌ای است که نباید روی دهد. نگرانی این‌است که جامعه بپذیرد که میان‌بر زدن قاعده است و کسانی که راه اخلاق و قانون را می‌روند از زرنگی بهره‌ای نبرده‌اند. معلوم است که برای کسی که قصد دور زدن جامعه و قانون را دارد چه لباسی بهتر از لباس رسمی. فاسدان پشت ظاهری رسمی و زبان رسمی و شعارهای تند و یا مورد پسند قدرت و برخی از مردم بهتر استتار می‌یابند که گزیده برَد دزدی که چراغ دارد. پس فرمول فساد می‌شود این‌که طرف برای توجیه یک فساد به آن ظاهری به نفع مردم داده و با فریب مردم آن‌را موجه نشان دهد که در پس آن فسادی چند میلیاردی روی داده و این تمام همانی است که دشمنان فساد نباید به آن عادت کنند.
