اشتباهات مدیریتی عامل ایجاد جریان انتخاباتی مخرب / تخریب به جای تبلیغ در اتاق بازرگانی
با تعیین ۲۸ شهریور ماه به عنوان زمان انتخاب جانشین محسن جلال‌پور رئیس مستعفی اتاق بازرگانی، بازار رأی‌زنی و مذاکره در میان اهالی بخش خصوصی و دولتی داغ شده و هر گروه از اهالی بخش خصوصی در حمایت از یکی از نامزدهای احتمالی ریاست، کمپین‌های انتخاباتی غیر‌رسمی ایجاد کرده‌اند. به گزارش خبرنگار جهان اقتصاد، آنچه مسلم است، تبلیغات، مذاکره، لابی‌گری و حتی دادن وعده و وعیدها ریز و درشت از اجزاء جدایی‌ناپذیر انتخابات هستند که متأسفانه با آلوده شدن به جریان تخریب، افشاگری، مجادله و حتی تهمت‌زنی از مسیر مستقیم خارج و به بیراهه منحرف می‌شود. اتاق بازرگانی نیز در چند دوره گذشته انتخابات خود گرفتار این معضل شده و این روند در دوره‌‌های اخیر تشدید شده‌است، چنانکه این روزها نیز برخی فعالان بخش خصوصی با افشای اسناد و مدارک منتسب به برخی مدیران و یا نامزدهای احتمالی ریاست اتاق ایران، این بازی را کلید زده و به جای اینکه هر گروه از شایستگی نامزد مورد نظر خود دفاع کند، تلاش می‌کنند تا با تخریب چهره رقیب اثبات کنند، نامزد مورد حمایت‌شان از دیگران سالم‌تر است. اگرچه هنوز نامزدهای نهایی برای حضور در رقابت انتخاب رئیس اتاق ایران مشخص نشده‌اند، اما اهالی اتاق بازرگانی به چند دسته تقسیم شده و مجادله و تخریب در فضای مجازی و بعضا رسانه‌ها را آغاز کرده‌اند. در بررسی طیف‌های حاضر در میدان این رقابت می‌توان به گروه ائتلاف فردا که با پیروزی قاطع در تهران و موفقیت نسبی در شهرستان‌‌ها سهم بالایی در هیات نمایندگان اتاق ایران دارد، نمایندگان ادوار اتاق بازرگانی که در دوره اخیر در هیأت نمایندگان حضور ندارند، اعضای تشکلی هیأت نمایدگان اتاق بازرگانی و همچنین گروهی که اکثریت آنها را اعضای شهرستانی هیأت نمایندگان اتاق ایران تشکیل می‌دهند اشاره کرد. افرادی چون پدرام سلطانی، مسعود خوانساری، غلامحسین شافعی و حسن پیرمؤذن گزینههای اصلی مورد حمایت این طیف‌ها هستند و البته جمعی نیز به دنبال گزینههای دولتی چون مجتبی خسروتاج هستند و براین اساس عده‌ای تلاش می‌کنند با انتشار گزارش عملکرد مالی اتاق بازرگانی ایران، فیش حقوقی مدیران و کارمندان، هزینه سفرهای خارجی و پاداش‌های پرداخت شده به اعضاء عملکرد چهار نامرد احتمالی که در هیأت رئیسه اتاق حضور داشته‌اند را زیر سؤال ببرند. حال سؤال اصلی اینجا است که چرا در انتخابات‌های اتاق بازرگانی تخریب رقبا بیش از تبلیغ برای نامزدها مورد توجه قرار‌می‌گیرد و چرا برخی افراد و رسانه‌ها وارد این بازی می‌شوند. آنچه مسلم است پاسخ این سؤال را باید در عملکرد اتاق‌های بازرگانی و بالاخص هیأت رئیسه جستجو کرد. خودی و ناخودی کردن افراد، ایجاد انحصار برای افراد و رسانه‌های خاص و اعطای امتیاز به افراد و رسانه‌هایی که در تخریب رقیب نقش داشته‌اند و یا با تعیین شرط سکوت کرده‌اند برخی از دلایلی است که موجب می‌شود تا در دور جدید انتخابات فعالیت‌ها به جای تبلیغ بر تخریب متمرکز شود تا بتوانند سهم بیشتری در این بازی به دست آورند. متأسفانه این روند سال‌ها است که این جریان در حاشایه اتاق بازرگانی در حرکت است و تا کنون هیچ یک از مدیران اتاق بازرگانی برای متوقف کردن آن اقدامی نکرده‌است و جالب آنکه به صورت دوره‌ای بسیاری از اهالی اتاق بازرگانی در گرداب این جریان گرفتار شده و حتی برخی مورد شدید‌ترین بی‌احترامی‌ها قرارگرفته‌اند، اما همچنان هیچکس برای برهم زدن این بازی خطا قدمی برنداشته‌است. حمله به محمدرضا بهزادیان پس از استیضاح توسط هیأت نمایندگان حامی علینقی خاموشی، تخریب علینقی خاموشی پس از شکست در انتخابات اتاق بازرگانی دوره ششم، پرونده‌سازی و تهمت به محمدمهدی راسخ دبیرکل دوره هفتم هیأت نمایندگان اتاق بازرگانی تهران و متهم کردن محسن جلال‌پور پس از استعفاء از ریاست اتاق بازرگانی ایران، نمونه‌‌های شاخص این رفتار است که متأسفانه گویا همچنان ادامه دارد و با نزدیک شدن به زمان برگزاری انتخابات رئیس جدید اتاق بازرگانی ایران این احتمال وجود دارد که شاهد رفتارهای جدیدی از این جریان باشیم. علی شفائی ali.shafaee@jahaneghtesad.com
