قطعه سازان نگران نباشند

قرارداد جدید پژو و ایران خودرو در صورت دیده شدن حق دریافت فن آوری و تکنولوژی در آن، برای توسعه صنعت خودرو مفید خواهد بود. خبر بسیار کوتاه بود «قرارداد جدید ایران خودرو و پژو سرانجام نهایی شد»، این تیتر را هاشم یکه زارع مدیرعامل ایران خودرو در نشست خبری خود با خبرنگاران دراسفند سال ۹۴ اعلام کرد.بر اساس این توافق نامه طی پنج سال آینده ۴۰۰ میلیون یورو سرمایه گذاری مشترک در ایران صورت گیرد. این سرمایه گذاری زمینه را برای توسعه زیرساخت های تولید رقابتی به منظور ساخت، راه اندازی و فروش مدل های ۲۰۸، ۲۰۰۸ و ۳۰۱ پژو که مجهز به جدیدترین تکنولوژی های فنی هستند، فراهم خواهد کرد. اما در قرارداد قبلی با پژو یکی از مشکلاتی که نسبت به قرارداد با رنو به چشم آمد نادیده گرفته شدن قطعه سازان و تجهیز نکردن ایشان به علم روز بود که باعث شده است بعد از گذشت بیش از ۲۰ سال همچنان بسیاری از قطعات خانواده پژو وارداتی باشد و همین مشکل در دوران تحریم صنعت خودرو، گریبان مشتریان و البته سازندگان این برند خودرویی را گرفت. اعضای انجمن قطعه سازان اعلام می کنند که از مفاد قرارداد جدید بی اطلاع هستند و نمی دانند آیا نقشی پر رنگ همانند قرار داد تولید تندر، در این دوره برای آنها دیده شده است یا خیر؟ اما گویی به آنها اطلاع داده اند که نگران نباشند! نگرانی از این بابت که ورود فنآوری و تکنولوژی ساخت قطعات پژوهای جدید اتفاق نیفتد و باز هم ما بشویم وارد کننده قطعه از چین و بعد هم برخی از روی قطعات چینی کپی کنند و کیفیت قطعات هر روز بد تر از قبل شود. اما چرا مفاد قرار داد جدید ایران خودرو و پژو روشن بازگو نمی شود؟محمدرضا معتمد، مدیرعامل ایکاپ در این باره می گوید: حدود ۸۰ درصد هرقراردادی غیرمحرمانه بوده و به همین اندازه اطلاع رسانی شده است والبته بخشی از قرارداد نیز محرمانه است.از وی پرسیدیم که نقش قطعه سازان در قرارداد جدید دیده شده است و جواب شنیدیم که: مگر می شود خودرویی با ۲۰ درصد داخلی سازی ساخته شود اما نقش قطعه ساز در آن دیده نشده باشد. ما قرار است به تولیدخودروهایی با ۴۰ درصد داخلی سازی برسیم. و بدون حضور قطعه سازان این مهم رخ نمی دهد.مدیرعامل جدید ایکاپ در خصوص نظارت بر تولید قطعات داخلی سازی شده نیز گفت: به طور قطع شرکت ایکاپ بر این قضیه نظارت می کند.