جرعه‌های پایانی مواد اولیه در کارخانه‌های ریسندگی
یک عضو انجمن صنایع نساجی ایران به مشکلات تامین مواد اولیه در کارخانجات تولید محصولات نساجی اشاره کرد و گفته است که با این روند زنگ خطر تعطیلی برای واحدهای نساجی به صدا درآمده است. احد کرمانی در گفت‌وگو با ایسنا، موجودی پنبه تولید داخل در واحدهای ریسندگی کشور را نزدیک به صفر اعلام کرد و گفت: یک‌ماه و نیم به فصل برداشت پنبه باقی مانده است و به‌دلیل فقدان یک سازمان مشخص و مسئول در مورد واردات پنبه، این نابسامانی باعث می‌شود که همه ساله و به‌خصوص اواخر فصل پنبه، دچار کمبود شدید در واحدهای ریسندگی شویم. وی ادامه داد: سایر کشورها مانند سوئیس، چین، هند، بنگلادش و ... از ابتدای فصل پنبه، بهترین و مرغوب‌ترین پنبه را با پیش پرداخت مشخص و با قیمت مناسب به‌صورت عمده خریداری می‌کنند و به تدریج محموله‌های خریداری شده را به کشورهای خود حمل می‌کنند. وی اظهار کرد: به‌دلیل وجود قوانین دست و پاگیر متعدد درایران مانند الزام به واردات پنبه از چند کشور خاص و ممنوعیت خرید آزادانه از کشورهای مطرح و پنبه‌خیز، با کمبود شدید مواد اولیه و قیمت سرسام‌آور آن روبرو هستیم.کرمانی تصریح کرد: گرانی پنبه در ایران تا حدودی به‌دلیل افزایش قیمت جهانی پنبه است، اما مهم‌ترین دلیل آن را باید در کمبود جدی پنبه دانست. وی مجموع پنبه تولیدی ایران را کمتر از ۶۵ هزار تن اعلام کرد و گفت: مصرف واحدهای نساجی سه‌برابر این رقم و در حدود ۱۸۰ هزار تن است و در این شرایط کارخانه‌های ریسندگی تشنه مواد اولیه برای ادامه تولید و حفظ حیات خود هستند. به‌گفته این تولیدکننده نساجی، اشاره به وجود کرم سرخ و آفت‌های مختلف در پنبه‌های وارداتی، براساس تفکرات و قوانین قدیمی صورت می‌گیرد که تاحدودی رنگ و بوی سیاسی داشت و این درحالی است که درحال‌حاضر واردات پنبه از مصر و بورکینافاسو که به‌عنوان بهترین و مرغوب‌ترین پنبه دنیا شناخته می‌شود، به ایران ممنوع است! وی پیشنهاد اختصاص یارانه به کشاورزان جهت تقویت مزارع کشت پنبه و ایجاد انگیزه درآنان را مطرح کرد وگفت: درسال‌های دور، ایران یکی از صادرکنندگان مطرح پنبه به شمارمی‌آمد، اما در حال‌حاضر بخش اندکی از نیاز واحدهای نساجی را تأمین می‌کند و از طرف دیگر متأسفانه با مشکلاتی مانند وجود الیاف غریبه در پنبه‌های تولید داخل روبرو هستیم.
