استراتژی کارآفرینانه برای خلق ثروت
کارآفرینی شامل تشخیص و بهره برداری از فرصت های کارآفرینانه است. مدیریت استراتژیک نیز شامل ایجاد مزیت رقابتی و حفظ مزیت رقابتی ایجاد شده است. با این حال برای خلق بیشترین ارزش حتی سازمان های کارآفرین نیز نیاز به رفتار استراتژیک دارند ، پس سازمان ها برای رسیدن به یک موقعیت بهتر نسبت به رقبای خود بایستی دارای تفکر کارآفرینانه و تفکر استراتژیک باشند و این دو مقوله را با هم ادغام کنند. کارآفرینی استراتژیک در چندین حوزه مهم سازمانی شامل شبکه های خارجی ، منابع و یادگیری سازمانی ، نواوری ها و بین المللی کردن است. ما اکنون در عصر جدید ، عصر انقلاب و تحول هستیم ، یعنی رفتن به یک عصر پرتحول و دارای تغییرات. در این شرایط سازمان ها برای بقاء خود باید به سرعت با این تغییرات سریع همگام و همراه شوند. در عصر حاضر شرایط عدم اطمینان وجود دارد و این شرایط برای برخی سازمان ها عامل موفقیت و برخی سازمان ها هم عامل شکست می باشد ، اینجاست که سازمان های پیشرو و موفق با استفاده از تفکر کارآفرینانه فرصت های موجود در محیط را کشف کرده و از آن بهره می برند و با استفاده از تفکر استراتژیک مزیت رقابتی خلق کرده و این مزیت رقابتی را حفظ می کنند. نکته مهمی که در اینجا وجود دارد ادغام تفکر کارآفرینانه و تفکر استراتژیک برای سازمانهایی که می خواهند همواره رو به جلو حرکت کنند ضروری و لازم می باشد. ***کارآفرینی استراتژیک کارآفرینی استراتژیک اقدام کارآفرینانه با چشم اندازی استراتژیک است. در حقیقت اقدام کارآفرینانه باید به اقدام استراتژیک منجر شود تا بتوان در این فضای کسب و کار امروزی موفق بود. کارآفرینی استراتژیک ادغام یا یکپارچه سازی دیدگاه های کارآفرینانه (فرصت جویی و بهره برداری از فرصت ها ) و استراتژیک (مزیت جویی و حفظ آن) برای رشد و توسعه و هم چنین انجام اقدامات طراحی شده برای خلق ثروت می باشد. در حوزه های اشاره شده (شبکه های خارجی ، منابع و یادگیری سازمانی ، نواوری ها و بین المللی کردن) ادغام بین کارآفرینی و مدیریت استراتژیک به طور طبیعی رخ می دهد ، که ما در اینجا به بررسی این حوزه ها می پردازیم: ***شبکه های خارجی شبکه های خارجی برای تمامی کسب و کارها به عنوان محیط اقتصادی رو به رشد دارای رقابت شدید خیلی اهمیت دارد. چنین شبکه ای شامل روابط با مشتریان ، تأمین کنندگان ، رقبا و اغلب گسترش این روابط در سراسر صنعت ، مرزهای جغرافیایی ، سیاسی و فرهنگی است. دلیل اهمیت یافتن شبکه ها به این دلیل است که می توانند سازمان هایی را پدید بیاورند که به اطلاعات ، منابع (مالی ، نیروی انسانی و...) ، بازارها و حتی تکنولوژی ها دسترسی داشته باشند. همچنین شبکه ها می توانند نقش مهمی را در فراهم کردن شرکایی با اعتبار و قابل اعتماد ایفا کنند. شبکه های خارجی می توانند به عنوان منبع اطلاعاتی خدمت کنند یعنی برای شناسایی فرصت های بالقوه به سازمان ها کمک کنند. بیشترین ارزش شبکه ها برای سازمان های کارآفرین تأمین منابع و قابلیت های مورد نیاز برای رقابت موثر در بازار است. شبکه ها به کسب و کارها این امکان را می دهند که برای اولین بار بدون داشتن تمام منابع مورد نیاز بتوانند در بازارها رقابت کنند. در واقع کسب و کارهایی که جدیدا راه اندازی می شوند می توانند با ورود به شبکه ها و با ایجاد اتحاد (یکپارچگی) و توسعه در شبکه های کارآمد میزان بقاء و موفقیت احتمالی خود را بالا ببرند. ***منابع و یادگیری سازمانی بازده بدست آمده توسط سازمان ها عمدتا به منابعی که آن ها بدست می آورند نسبت داده می شود. منابع ، قابلیت ها و شایستگی سازمان ها توسعه مزیت رقابتی پایدار را تسهیل می کند. اشکال مختلفی از منابع و قابلیت ها وجود دارد ، به عنوان مثال مدیران نشان دهنده یک منبع سازمانی منحصر به فرد هستند. دو نوع منابع وجود دارد: منابع ملموس (قابل شهود) ، منابع ناملموس (نامشهود). به دلیل اینکه کپی و تقلید کردن از منابع ناملموس مشکل تر است پس احتمال بیشتری وجود دارد که این دسته از منابع تبدیل به مزیت رقابتی شوند. یکی از منابع نامشهود مهم اعتبار و شهرت یک سازمان است ، اعتبار و شهرت به دلایل بسیاری می تواند یک منبع استراتژیک باشد. دانش از طریق یادگیری سازمانی تولید می شود. یادگیری قابلیت های جدید به سازمان ها کمک می کند که به صورت موثری با رقبا رقابت کنند و همچنین رشد و توسعه پیدا کنند. یادگیری یک دلیل متوالی برای ایجاد یکپارچگی و مشارکت در شبکه های استراتژیک است ، به عنوان مثال کسب و کارهای فعلی و یا سازمان های فعلی می توانند از طریق ارتباط با دیگر کسب و کارها یا سازمان ها محصولات و خدمات جدیدی ارائه دهند و همینطور آن ها را توسعه دهند. ***نوآوری نوآوری توسط بسیاری از مدیران و محققان برای ساز مان ها یا کسب و کارهایی که می خواهند به صورت موثری در بازارهای داخلی و جهانی رقابت کنند بسیار مهم عنوان شده است. در واقع نوآوری مهم ترین مولفه استراتژی سازمان ها و کسب و کارها است. یکی از عواملی که باعث خلق ارزش جدید در کسب و کارها می شود وابستگی به نوآوری است. البته باید گفت که کسب و کارها با دوری کردن از رقابت نمی توانند سودآوری بالا را حفظ کنند در حالی که حتی نوآوری داشته باشند. یک رابطه مستقیم بین نوآوری و کارآفرینی وجود دارد ، در واقع نوآوری فعالیت اولیه کارآفرینی است. یکی از ابعاد کلیدی رفتار کارآفرینانه تأکید بر نوآوری است. اگر بخواهیم نوآوری را در یک جمله خلاصه کنیم باید بگوییم نوآوری یعنی ابداع محصولات و خدمات جدید و تجاری سازی آنها. ***بین المللی کردن بین المللی کردن به عامل اصلی چشم انداز رقابتی در قرن بیست و یکم تبدیل شده است. نرخ جهانی شدن رو به رشد است. تعداد بیشماری از معاملات اقتصادی بین کشورها صورت می گیرد. نرخ رو به افزایش جهانی شدن باعث پدید آمدن بازارهای بیشتر ، پیچیده تر شدن کسب و کارها و نیز باعث افزایش فرصت های کارآفرینانه شده است. جهانی شدن مستلزم آن است که مدیران و کارآفرینان ذهنیت جهانی شدن را به منظور مدیریت فعل و انفعالات پیچیده و مدیریت معاملات مورد نیاز در بازارهای جهانی توسعه دهند. بین المللی کردن تجارت ها باعث به وجود آمدن فرصت هایی نظیر موارد زیر می شود: تسهیل معاملات بین المللی توسط فن آوری های جدید و ورود به بازارهای بین المللی که منجر می شود تعداد زیادی از کسب و کارهای کارآفرینانه کوچکتر به بازارهای بین المللی ورود پیدا کنند. هم چنین حرکت به سوی بازارهای بین المللی اثر مثبتی بر عملکرد سازمان ها داشته و برای صاجبان کسب و کارها باعث خلق ارزش می شود. در نهایت باید گفت که در محیط کسب و کارهای امروزی اگر کسب و کارها و سازمان ها بخواهند که بقاء داشته باشند و همواره در حال رشد و پیشرفت باشند باید فرصت جویی (تفکر کارآفرینانه) و مزیت جویی (تفکر استراتژیک) را به عنوان یک اصل مهم در نظر بگیرند و همواره با رقبای خود رقابت کنند و پویایی خود را حفظ کنند و همینطور در برابر تغییرات منعطف باشند.
حسین مختاری _ دانشجوی کارشناسی ارشد کارآفرینی دانشگاه تهران hossein.mokhtari90@gmail.com
