مصرف آنتی بیوتیک‌ها مشکل اساسی برای تولید محصولات پروتئینی حیوانی است
امروزه مصرف آنتی بیوتیک ها و بقایای داروها در محصول نهایی به یک مشکل اساسی برای تولید و مصرف محصولات پروتئینی حیوانی تبدیل شده است،باتوجه به مقاومت تیلاپیا دربرابر بیماری ها، سلامت فیله تیلاپیای پرورشی از نظر عدم کاربرد و نبودن باقیمانده های دارویی و شیمیایی برای مصرف انسانی بسیار قابل توجه است. نسرین مشائی-رئیس مرکز تحقیقات ملی آبزیان آبهای شور-در گفتگو با ایلنا در خصوص مباحث مطرح شده پیرامون ماهی تیلاپیا بیان داشت: هرچند وجود صفات مشترک بین موجودات سبب می شود که آنها در یک خانواده قرار گیرند اما ویژگی های گونه های مختلف یک خانواده و حتی یک جنس کاملا متمایز و متفاوت هستند. خانواده تیلاپیا ۱۶۰۰ گونه دارد که برخی از آنها از ماهیان زینتی محسوب می شوند، برخی (۴ گونه) ارزش تولیدی تجاری دارند و برخی فاقد ارزش شیلاتی بوده و مهاجم و مزاحم محسوب می شوند. او در خصوص "تعابیر بکار رفته برای گونه های مهاجم" تیلاپیا گفت: مهاجم بودن یک گونه به شرایط مختلفی بستگی دارد و الزاماً یک گونه در هر شرایطی مهاجم بحساب نمی آید کما اینکه در برخی مناطق مانند منطقه وسیع آبهای داخلی و استان های مرکزی شرایطی برای تهاجم وجود نخواهد داشت زیرا در اغلب این مناطق گونه های آبزیان بومی نبوده و امکان توسعه و تکثیر و توزیع در سطح اکوسیستم وجود ندارد. مشائی در ادامه با اشاره به اینکه ثبت یک گونه در پایگاه تخصصی گونه های مهاجم (" فهرست (IUCN)") براساس تعاریف موجود در پایگاه مذکور براساس جابجایی توسط انسان و پیوند خوردن به منطقه جدید انجام شده است بیان داشت:با تأملی در لیست گونه های مهاجم" فهرست (IUCN)" می توان اسامی گونه های بسیار آشنا در زمینه های مختلف را در همین لیست مشاهد نمود. بعنوان مثال در حوزه آبزی پروری مهمترین گونه های پرورشی ایران و جهان شامل گونه های گرم آبی از قبیل : کپور معمولی، فیتوفاگ،کپور علفخوار، سرگنده و...که اتفاقا تمامی این گونه ها نیز به ایران وارد شده اند و غیربومی هستند،در ماهیان سردآبی نیز قزل آلای رنگین و سالمون از گونه های وارداتی و غیربومی ایران است که اتفاقا کل تولید سردابی در کشور متعلق به قزل آلای رنگین کمان است. درحالیکه تمامی این گونه ها در لیست مذکور قرار دارند. او افزود: در سایر حوزه ها نیز اگر جستجویی مختصر انجام دهیم مشاهده می شود که در لیست گونه های مهاجم ارائه شده توسط (IUCN) گاو، گوسفند، مرغ، اسب، حتی الاغ نیز دیده می شود و از آنها نیز بعنوان گونه مهاجم نام برده شده است. پس به نظر می رسد که استفاده از این لیست در تصمیم گیری های معرفی گونه ها و توسعه تولید منطبق با واقعیت های زندگی بشر و نیازهای طبیعی ازجمله تأمین غذا نیست. او افزود: درمورد نگرانی از جابجایی مولدین و یا ورود تیلاپیا به آبهای طبیعی و دریاهای کشور، باید گفت هم اکنون در ۱۳۵کشور این فعالیت انجام می شود. استرخان و کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس از آن جمله هستند. رئیس مرکز تحقیقات ملی آبزیان آبهای شور در ادامه بیان داشت: گونه های تیلاپیای زیلی و موزامبیک تیلاپیاهای مهاجم خوانده می شوند. باتوجه به شیوع و تنوع گونه های تیلاپیا در کشورهای همسایه، تیلاپیا زیلی که ارزش آبزی پروری نداشته و مزاحم و آفت محسوب می شود وارد منابع آبی کشور شده است.
