اصولگرایان و فرار به جلو
آنچنان که از مواضع و لحن رسانه های اصولگرا نسبت به دولت تدبیر وامید پیداست در سال جاری فضای سیاسی برای حسن روحانی و همکارانش مصداق ضرب المثل «سالی که نکوست از بهارش پیداست» خواهد بود. چنانکه بخشی از جریان محافظه کار به کمک خبرگزاری ها و تریبون های متعدد در یک ماه گذشته چنان از هر سو به دولت تاخته اند که بخش اعظم وقت دولتمردان به تکذیب شایعه ها و اخبار مجهول و پاسخگویی به انتقادات رجال اصولگرا گذشته است. اما در میان تمامی این انتقادات سخنان دکتر سعید جلیلی و دکتر محمود احمدی نژاد بدلیل مسئولیت های حقوقی پیشین آنان در جمهوری اسلامی و محوریت حقیقی شان درمیان بخشی از اصولگریان بیش ازهمه مورد توجه قرار گرفت. وقتی که دبیر سابق شورای امنیت ملی در یک گردهمایی دانشجویی اعلام کرد در صورتی که ریس جمهور بود برجام را امضا نمی کرد و از سویی دیگر ریس جمهور پیشین نیز در میان حامیانشان در آمل وعده «پاکسازی رودخانه ملت از آشغالها» را داده است. مواضعی که بیش از هرچیز نشان از عزم رهبران رادیکال جریان راست جهت حضوری پررنگ تر در عرصه سیاسی کشور و استارت ماشین تبلیغات انتخابات ریاست جمهوری در یک سال مانده به این رقابت ها است. تصمیمی که به نظر می‌رسد به دلایل زیر، زودتر از آنچه که انتظار می رفت اتخاذ شده است: -انتخابات ۹۴: شاید عمده ترین دلیل این حضور زودهنگام را باید در اولین جمعه اسفند ۹۴جست. آنجا که اصولگرایان با لیستی واحد وبا حضور نامدارترین نامزدهای خویش نتوانستند حتی یک کرسی پایتخت را از آن خود کنند و رقابت را به لیست گمنام امید واگذار کردند. این اتفاق خصوصا پس از رد صلاحیت اکثر نامزدهای شاخص اصلاح طلب، تبلیغات پر حجم ستادهای اصولگرا و محدودیت های بخشی از رهبران اصلاح طلب در فضاهای رسمی شوک بزرگی را به اصولگرایان وارد کرده است. به نظر می آید اکنون سعید جلیلی و محمود احمدی نژاد در یک وزن کشی درون گفتمانی با بازگشت پرسروصدا به صحنه نمایش، سعی می‌کنند نقش منجی جناح راست را بازی کرده و با بازسازی سازمان رای اصولگرایان و تکیه بر شعارهای پوپولیستی، خود را به عنوان پرشانس ترین نامزدهای این جناح سیاسی به ائتلاف اصولگرایان تحمیل کنند. اتفاقی که با توجه به فقدان چهرهای کاریزماتیک در این جناح دور از ذهن بنظر نمی آید. -تحت الشعاع قرار دادن نقطه قوت دولت: بیشترین انتقادات یک ماه اخیر به دولت در زمینه برجام و پسا برجام بوده است.در واقع آن بخش از اصولگرایان که در دولت نهم و دهم، با فلسفه بافی وشعارزدگی در سیاست خارجی راه برای تحریم های ظالمانه نهادهای بین الملی علیه کشورمان هموار کرده و ارزش ریال را به یک سوم تقلیل دادند در کوران تبلیغات انتخاباتی خرداد۹۲و اسفند ۹۴ به دلیل همین عملکرد ضعیف متحمل انتقادات شدیدی از سوی اصلاح طلبان شده اند،اکنون تنها سه ماه پس از امضای توافق هسته ای اصولگرایان با متد «دیدید گفتیم» به صحنه بازگشته اند تا دلیل عدم توافق با غرب در سالهای پیشین را از ضعف سیاست خارجی دولت احمدی نژاد به سمت بی فایده بودن تعامل با جهان منحرف سازند. بنابراین اکنون که برجام و وزرات خارجه به برند اول محبوب دولت حسن روحانی در میان مردم ونقطه ضعفی برای اصولگراین محسوب می‌شود، کوتاهترین راه برای ناکامی دولت در سال آتی بدنام کردن برجام است. - عملکرد گذشته: محمود احمدی نژاد زمانی قدم به پاستور نهاد که غلامعلی حداد عادل بر مصدر ریاست مجلس هفتم تکیه زده بود و این تقارن فرصتی بی بدلیل را برای حاکمیت یکدست فراهم آورد تا با طرح های چون تثبیت قیمت ها، شیرینی مدیریت اصولگرایی را به مردم چشانده و ایران را در مسیر ژاپن اسلامی قرار دهند.همان وقت که محمود احمدی نژاد با انتقاد از ناکارامدی دولتهای پیشین و شعار گسترش عدالت اجتماعی و میارزه با مفاسد اقتصادی به سفرهای استانی میرفت و مجلس با بیانیه های دویست امضایی از او حمایت می کرد.اما تجربه ای که امروز ایرانیان از آن دوران در ذهن دارند-با توجه به نتایج انتخابات های اخیر- ناخوشایند بوده است.قعطنامه پی درپی شورای امنیت،تورم ۴۰درصدی،رشد منفی اقتصاد و پروندهای ریز ودرشت مفاسد اقتصادی دولتمردان سابق از مهمترین میوه های آن پیوند هشت ساله است.بنابراین برای افرادی که بار دیگر و بعد از آن عملکرد می خواهند خود را در معرض آرا مردم قرار دهندهیچ دفاعی بهتر از حمله نیست.روشی که با فرار به جلو به جای پاسخگویی در مورد لطمه های بزرگ اقتصادی-اجتماعی که به کشورمان وارد شده است در سال منتهی به انتخابات -با استفاده از تجربه انتخابات ۸۴-با قرار گرفتن در نقش اپوزیسیون و گرفتن ژست های مطالبه محور از زیر بار مسئولیت های گذشته شانه خالی کنند. اکنون باید دید در این فضای تازه سیاسی،برنامه دولت تدبیر وامید برای خنثی کردن پروژه تبلیغاتی«بازگشت» اصولگرایان تندرو چه خواهد بود.
