مناطق محروم، توسعه نیافتگی و سایه‌های بالای سر

احسان اسدی- با توجه به تمایلات ذاتی بشر به پیشرفت و ارتقاء و فطرت انسان در کنجکاویی و شناخت دنیای پیرامون خود اکثر مردم جامعه با دیدن فیلم‌ها و سریال‌ها و برنامه‌هایی که از کانال‌های مختلف داخلی و خارجی که به صورت شبانه روزی پخش می‌شود طوری که بیننده را واقعاً تحت تأثیر قرار می‌دهد، آن‌ها در آمال، آرزوها و باورهای خود تجدید نظر کرده و آرمان‌های جدیدی بر اساس مشاهده این برنامه‌‌ها تلویزیونی و رادیویی برای خود انتخاب می‌نمایند و اکثراً با توجه به این مشاهدات خوشبختی خود را در زرق و برق زندگی، تجملات و ماشین‌های لوکس، خانه‌های ویلایی و مهاجرت به کلان شهرها می‌بینند در صورتی که واقعیت جامعه چیز دیگری است. استرس و افسردگی، زندگی ماشینی، دوری از خانواده، آلودگی و بیماری‌های عفونی، قلبی و عروقی، کمبود خواب و استراحت، نبودن آسایش کافی، هزینه‌های بالای زندگی (خوراک، پوشاک، مسکن) و پیری زودرس از عواقب زندگی در کلان شهر‌‌ها می باشد که صدا و سیما در برنامه‌های خود بیشتر روی خوب سکه را به مردم نشان می‌دهد و اگر نگاهی ویژه به آن طرف سکه هم داشته باشد مردم بیشتر با واقعیت‌های جامعه آشنا می شوند و کمتر تمایل پیدا می‌کنند که به شهرهای بزرگ کوچ کنند و بیشتر در مناطق خود باقی مانده و با سعی و تلاش در جهت آباد‌سازی منطقه خود کوشاتر شده و با از بین‌بردن رکودهای اقتصادی و اجتماعی به نحو مطلوب در منطقه خود موجبات آسایش خود و نسل‌های بعد را در جایی که بیشتر از امکانات خدادادی نظیر آب و هوای عالی، مواد اولیه برای تولید و دسترسی سریع به آن و هم‌چنین مواد معدنی و ... برخورداد می‌باشند را فراهم می‌آورند و می‌توانند با استفاده از این امکانات و محبت الهی هرچه بیشتر در جهت شکوفایی شهر و دیار خود کوشا باشند. صدا و سیما هم با توجه به امکانات و اختیاراتی که دارد می‌تواند از شهـرها و روستاهای داخلی و خارجی نمونه و آباد که مردمان در آن‌جا به خوبی و خوشی در حال زندگی هستند برای الگو برداری مردم عزیز کشورمان استفاده نماید که این امر تأثیر بسیار زیادی در نگرش و تصمیمات مردم خواهد داشت. هم‌چنین با نقد و بررسی و صحبت‌های کارشناسان در برنامه‌‌های پر بیننده و تمرکز بر روی این مسئله می‌توانند تأثیر بسزایی در شکوفایی مناطق محروم داشته باشند. باشد که دیگر مردم با پی بردن به واقعیت‌های جامعه در جایی زندگی کنند که به نفعشان باشد تا بتوانند در این دنیا با دغدغه‌های ذهنی و فکری کمتری، اسباب آسایش خود و خانوادهایشان را فراهم نمایند.