الگوی اخذ مالیات، سرنخ گم‌شده بهره‌وری
بهره‌وری، زمانی افزایش می‌یابد که شرکت‌های با بهره‌وری بالا گسترش یابند و جای شرکت‌های دارای بهره‌وری کمتر را در بازار بگیرند. گاهی اوقات، شرکت‌ها هم به فشار ناشی از رقابت واکنش نشان می‌دهند و بهره‌وری خود را بالا می‌برند. در هر حال این بهره‌وری است که افزایش می‌یابد. شرکت‌ها از طریق نوآوری دارای بهروه‌وری بالاتر می‌شوند. امروز بیش از هر زمان دیگر، کشور نیازمند نوآوری و طراحی خلاقانه محصولات و خدمات است تا بتواند از این طریق ضمن فراهم آمدن موقعیتی برای افزایش ضریب بهره‌وری، روحیه تازه‌ای را برای طراوت اقتصاد به‌وجود آورد. اگر شرایط بازار به نفع رقبای کم‌بهره‌ور باشد، آنگاه نوآوران نمی‌توانند فعالیت خود را گسترش دهند، در نتیجه رشد بهره‌وری کندتر خواهد شد. نقش حاکمیتی دولت در به‌وجود آوردن محیطی برای تحقق این امر، انکارناشدنی است. 
دراین راستا درآمد مالیاتی دولت از افراد و
شرکت‌ها بی‌تاثیر نبوده و امری مهم تلقی می‌شود. شرکت‌های بزرگ و کوچک باید همگی در بانک اطلاعاتی دولت ثبت شوند و توجه خاص به مساله الگوی اخذ مالیات از سوی دولت صورت‌پذیرد، این امرچنان مهم و حساس است که منجر به تندشدن، کندشدن یا مسدود شدن مسیر توسعه می شود. به طوری که افزایش مالیات شرکت‌های با بهره‌وری بالا هزینه انجام کسب و کار آنها را بالابرده؛ مثلاً ممکن است باعث افزایش قیمت یک محصول در یک بسته‌بندی شیک و مدرن شده و برابر با محصول مشابه در یک بسته‌بندی معمولی و شاید حتی غیراستاندارد شود. این امر بدان معنا است که شرکت‌های مدرن دارای بهره‌وری بالا، نمی‌توانند به سادگی بازار را از چنگ شرکت‌های فاقد بهره‌وری درآورند. استانداردسازی نیز از جمله گام‌های موثری است که در راستا می‌تواند صنایع ایران را متحول کند؛ البته این کار زمانی مفید است که کاهش هزینه‌ها، قیمت‌های پایین‌تر را در پی داشته باشد. گاهی اوقات، یک شرکت بزرگ آن‌چنان سهمی در بازار دارد که خودش می‌تواند استاندارد صنعتی را تعیین کند. گاهی اوقات هم، وقتی صنعتی خودش نمی‌تواند استانداردسازی کند، این دولت‌ها هستند که باید مداخله کنند. نتیجه استانداردها این است
که مصرف‌کنندگان، قیمت و کیفیت محصولات ساخته‌شده را لمس نمایند. مقررات مناسب وکارشناسی شده می‌تواند به افزایش رقابت و بهره‌وری بازارهای دارای عملکرد ضعیف کمک کند و این امر از طریق صدور مجوزها و اعتبارنامه‌ها و قوانین میسر می‌شود. و مصرف‌کنندگان درباره کیفیت خدماتی که دریافت می‌کنند، قضاوت کنند. در بازار اقتصادی سالم، عرضه و تقاضا هستند که ارزش کالاها و خدمات دریافت شده را تعیین می‌کنند. مصرف‌کنندگان می‌توانند ارزش محصولات و قیمت آنها را مقایسه کنند و تصمیم بگیرند که کدام یک را خریداری‌‌کنند. در چنین شرایطی اگر میان شرکت‌ها رقابت سالم وجود داشته باشد، قیمت، شاخصی خوب، در خصوص ارزش نسبی کالاها و خدمات خواهد بود. اگر رقابت وجود نداشته باشد یا میزان آن کم باشد، آنگاه ارزش نسبی قیمت از میان می‌رود، زیرا شرکت‌ها در این صورت کالاهای خود را با هر قیمتی که می‌خواهند عرضه کنند و چنین قیمت‌هایی هیچ توازنی را میان ارزش مدنظر مشتری و هزینه تولید ایجاد نمی‌کند. نتیجه اینکه، در برهه‌ای حساس و طلایی برای اصلاحات اقتصادی به‌ویژه در حوزه رقابت و بهره‌وری قرار داریم. که خود معبری برای ورود به عرصه بازارهای جهانی است.
شرکت‌های بزرگ و کوچک باید همگی در بانک اطلاعاتی دولت ثبت شوند و توجه خاص به مساله الگوی اخذ مالیات از سوی دولت صورت‌پذیرد، این امرچنان مهم و حساس است که منجر به تندشدن، کندشدن یا مسدود شدن مسیر توسعه می شود. به طوری که افزایش مالیات شرکت‌های با بهره‌وری بالا هزینه انجام کسب و کار آنها را بالابرده؛ مثلاً ممکن است باعث افزایش قیمت یک محصول در یک بسته‌بندی شیک و مدرن شده و برابر با محصول مشابه در یک بسته‌بندی معمولی و شاید حتی غیراستاندارد شود.
