چه شد که وزارت صنعت حوصله کرد به رسانهها پاسخ دهد / رويارويي منافع صنفي رسانهها و منافع خويشاوندي مديران
علي شفائي: همزمان با آغاز به کار اکسپوي 2015 ميلان که دومين حضور رسمي ايران در اين رويداد تاريخي پس از اکسپوي 2010 شانگهاي است، انتقاداتي به عملکرد مسولان پاويون ايران مطرح شد که با موضع گيري بيسابقه وزارت صنعت، معدن و تجارت روبرو شد.
به گزارش خبرنگار جهان اقتصاد، با آغاز به کار اکسپوي ميلان، خبرهايي منتشرشد مبني براينکه پاويون ايران نيمهکاره ماندهاست، خبري که به دستاويزي براي انتقاد رسانهها از وزارت صنعت، معدن و تجارت تبديل شد و البته روابط عمومي اين وزارتخانه نيز در اقدامي بيسابقه دست به کار شده و در مقام پاسخ گويي متني يکسان را براي همه رسانهها ارسال کرد.
اين وزارتخانه در حالي در متن جوابيه خود به روزنامه جهان اقتصاد، از متداول بودن ساخت و ساز در ايام برگزاري اکسپو سخن گفته بود که در متن منتشرشده در روزنامه جهان اقتصاد در دفاع از عملکرد مجريان پاويون ايران به اين موضوع اشاره شده بود.
آنچه در گزارش روزنامه جهان اقتصاد به آن اشاره شده بود، ضعف وزارت صنعت، معدن و تجارت در به کارگيري از افراد باتجربه و صاحبنظر در امور مختلف بود که گويا اين انتقاد به مذاق برخي مسولان اين وزارتخانه خوش نيامد و منجر به ارسال پاسخ کتبي شد.
موضع گيري در برابر هر خبري بالاخص وقتي پاي انتقاد مطرح ميشود، حق تمامي افراد حقيقي و حقوقي است و رسانه نيز موظف به تمکين از قوانين و ملزم به انتشار جوابيهاي است که در خصوص يک مطلب ارسال مي شود.
اما در جريان نکتهاي نهفته است، موضوعي که در ابتداي اين متن به آن اشاره شد و از اين رفتار وزارت صنعت، معدن و تجارت به عنوان يک اتفاق بيسابقه يادشد.
طي مدت فعاليت وزارت صنعت، معدن و تجارت در دولت تدبير و اميد، روزنامه جهان اقتصاد مطالب متعددي در حمايت و يا انتقاد از عملکرد اين وزارتخانه منتشرکردهاست، چنانکه در مدتي که از سال 94 ميگذرد، مطالبي با بار انتقادي چندين برابر بيشتر از مطلبي که در خصوص سالن نيمه کاره ايران در اکسپو ميلان منتشرشده، انتشار يافتهاست که در هيچ يک از موارد با عکسالعمل وزارت صنعت، معدن و تجارت روبرو نشدهاست.
حال اين سوال مطرح است که چرا در پاسخ به اين مطلب روابط عمومي وزارت صنعت، معدن و تجارت چنين واکنشي نشان داده و حتي رسانههاي منتقد را متهم کرده که به دليل منافع صنفي منافع ملي را زير سوال بردهاند.
آن منافع صنفي که روابط عمومي وزارت صنعت، معدن و تجارت از آن نامبرده، عدم قرارگرفتن نام نماينده بسياري رسانهها در فهرست مسافران اکسپو ميلان است، موضوعي که ميتوان علت اين رفتار بيسابقه را نيز در آن جستجو کرد.
در واقع همانگونه که وزارت صنعت، معدن و تجارت رسانهها را متهم نموده که به دليل منافع صنفي، منافع ملي را زير سوال بردهاند، گويا افراد موضوع اين خبر علت اين رفتار است.
در حالي که مطرح ميشود مجري ساخت پاويون ايران از وابستگان وزير صنعت و مديرکل روابط عمومي نيز از منسوبان است، شايد بتوان علت اين رفتار بيسابقه و اينگونه موضع گيري تند و زيرسوال بردن رسانهها را توجيه کرد.
اگر بپذيريم که برداشت نگارنده جوابيه وزارت صنعت، معدن و تجارت درست بوده و منافع صنفي موجب تحرير مطالب انتقادي شده، پس چارهاي جزء اعتراف به اين واقعيت نداريم که در اين سوي ميدان نيز منافع خويشاوندي موجب شده تا روابط عمومي وزارت صنعت، معدن و تجارت پس از ماهها بي تفاوتي نسبت به حمايتها و انتقادات رسانهها، حوصله کرده و به مطلبي پاسخ دادهاست.