چراغ سبز دیپلماسی انرژی روشن شده است 
دیپلماسی انرژی نیاز حیاتی ایران جهت تبدیل به هاب انرژی منطقه است و ایران می‌تواند پل انتقال فرآورده‌های نفتی و گازی روسیه به سایر کشورها باشد و به قطب گازی منطقه تبدیل شود؛ به اعتقاد برخی از تحلیل‌گران حوزه انرژی این امر در روابط با روسیه دارای اهمیت ویژه‌ای است چراکه توسعه همکاری‌های حوزه انرژی میان ایران-روسیه می‌تواند به کشورمان جهت برهم زدن معادلات دشمنان برای به حاشیه راندن ایران در حوزه مبادلات اقتصادی انرژی کمک کند.
به گزارش خبرنگار جهان اقتصاد، روسیه به‌عنوان یکی از بزرگترین صادرکنندگان نفت و گاز دنیا، شریک راهبردی ایران در بخش‌های مختلف انرژی است که یکی از این همکاری‌ها تهیه نقشه راه همکاری‌های دو جانبه در حال تدوین «طرح جامع توسعه برای ۶میدان نفتی و ۲میدان بزرگ گازی کشور» است، همچنین در زمینه سوآپ نفت وگاز و مکانیسم‌های اجرای این طرح، پروژه‌های ال.ان.جی کوچک مقیاس، تعریف پروژه‌های جدید ال.ان.جی شناور، انتقال فناوری و تکنولوژی مربوط به نفت وگاز با کشورمان همکاری‌های کارآمدی خواهد داشت.
بر اساس این گزارش، فعال شدن این دیپلماسی با کشورهای حوزه خزر به‌منظور توسعه میدان‌های نفت و گاز دریای خزر، برقراری کریدورهای مواصلاتی و اتصالات انرژی میان کشورهای حاشیه دریای خزر و تشکیل صندوق سرمایه‌گذاری مشترک خزر به‌منظور توسعه پروژه‌های انرژی و بدست آمدن درآمدهای ارزی است لذا ایران می‌تواند پل انتقال فرآورده‌های نفتی و گازی روسیه به سایر کشورها باشد و به قطب گازی منطقه تبدیل شود.
در همین زمینه، هادی بیگی نژاد،عضو کمیسیون انرژی مجلس در گفت‌وگو با خبرنگار جهان اقتصاد اظهارداشت: مفهوم دیپلماسی انرژی این است که کشوری وارد معاملات انرژی با کشورهای دیگر شود که در نتیجه درآمد اقتصادی برای یک یا چند کشور موثر خواهد شد البته بخش دیگری از این دیپلماسی سوآپ نام دارد، که در این راستا ایران گاز کشوری همچون ترکمنستان را به کشورهای دیگری مانند ترکیه و عراق انتقال می‌دهد، همچنین سرمایه‌گذاری یک کشور در کشور دیگر در حوزه انرژی که منجر به منفع اقتصادی و سیاسی هر دو کشور شود را باید نوع سوم از دیپلماسی انرژی دانست البته ایران در حال پیگیری هر سه روش این دیپلماسی است.
وی تصریح کرد: صادرات گاز به دیگر کشورها، سوآپ گازی یا سرمایه‌گذاری مشترک با روسیه در جنوب کشور ازجمله اقدامات ایران در حوزه دیپلماسی انرژی است در مورد سوم به عنوان مثال ایران قصد دارد گاز روسیه را در جنوب کشور تبدیل به ال.ان.جی کرده و به کشورهای دیگر بفروشند که سود مشترکی برای هر دو کشور به همراه دارد.
وی خاطرنشان کرد: ایران اخیرا برای مسئله دیپلماسی انرژی وقت گذاشته و برنامه‌ریزی مشخصی پیدا کرده است و وزیر نفت، معاونان خود را به پیگیری دیپلماسی انرژی تکلیف کرده است لذا پیش‌بینی می‌شود با اجرایی شدن تفاهم‌نامه‌های اولیه صورت گرفته نفع خوبی به کشور برسد.
وی در پایان بیان داشت: اگر روسیه بپذیرد خط لوله گازی میان ایران و این کشور به صورت مستقیم یا غیرمستقیم برقرار شود و گاز خود را در جنوب ایران تحویل بگیرد به یقین پیوند گازی ایران و روسیه تا سال‌ها ادامه پیدا خواهد کرد اما اکنون ما در مرحله تفاهم‌نامه با روس‌ها هستیم بنابراین باید ببینیم آیا این تفاهم‌نامه‌ها به نتیجه خواهند رسید یا خیر؟
