اصول‌گرایان خوشبختی خود را با جامعه تقسيم كنند!
سجادبهزادی،روزنامه‌نگار
انتخابات۱۴۰۰تمام شد و قوه مجريه كشور، تمام وكمال به‌دست اصول‌گرايان افتاد. ديگر كانون‌های قدرت نیز، از مدت‌ها پيش در اختيار اصول‌گرايان قرار داشته است.
نهادهاي همسو با اصول‌گرايان در کشور كم نيستند. از شوراي نگهبان گرفته تا صداوسيما به‌عنوان يار هميشگي اصول‌گرايان كه عملكرد خوب و بد آنها را يكسان و چونان گل و بلبل براي جامعه گزارش مي‌دهد و هميشه براي آنها سنگ تمام گذاشته است.
خلاصه كشور در ابتداي سال۱۴۰۰ يك‌دست شده است و به لطف امدادهاي عيني وغيبي، اين همه خوشبختي يك جا در زمين اصول‌گرايان قرار گرفته است و كشور آماده است تا برخي ابرچالش‌هاي خود را كه به خاطر آنها در بحران قرار گرفته است نيز با كمي خردمندي و دوري از خشك سري برطرف كند.
به‌عنوان مثال آنگونه كه جهانگیری معاون اول دولت روحاني گفته است كشور «در روزهای پایانی جنگ یک‌طرفه اقتصادی» قرار دارد؛ او حتي گفت «باید بتوانیم طوری دولت را تحویل دهیم که هم مردم را واکسینه کرده باشیم هم تحریم‌ها رفع شده باشد.»
روحاني هم يك روز بعد از انتخابات ۱۴۰۰ در جلسه ستاد ملی مقابله با کرونا گفت «در دولت دوازدهم در زمینه واکسن کار تامین و تولید را انجام داده است و فقط تزریق برای دولت بعد می‌ماند.»
به هر حال اگر چه سعیدمحمد، يكي از نامزدان ردصلاحيت شده انتخابات ۱۴۰۰ مدعی بود «دولت سیزدهم فقیرترین دولت است!» اما با رفع احتمالی تحریم‌ها و اخذ مالیات‌های رنگارنگ از جامعه كه مجلس انقلابي تصويب كرده است، به‌نظر نمي‌رسد كه دولت سيزدهم دستش از منابع خالي باشد. حتي اگر دولت دوازدهم به قول برخي مخالفانش «زمين سوخته»اي را به دولت رئيسي تحويل داده باشد؛ اين زمين امروز در آستانه فرصت‌هاي جديدي براي رويش است.
برجام در آستانه تولدي دگرباره قرار دارد. اگر اصول‌گرايان قدرش را بدانند كه به‌نظر مي‌رسد راهي جزء آن نخواهند داشت، برجام ميلياردها دلار سرمايه ايران را آزاد خواهد کرد؛ فعلا آدم ديوانه‌اي مانند ترامپ هم نیست كه مزاحم اجراي آن باشد.
کرونا از سر مردم ايران رفع شود، تحریم‌ها هم برداشته شود، ارتباط با همسايه‌ها و به‌ویژه عربستان هم عادي شود؛ اصول‌گرايان ديگر چه مي‌خواهند؟
مقدمات رفع همه اين چالش‌ها در دولت دوازدهم انجام شده است و تنها براي اجرا نيازمند خردمندي و اراده دولت جديد است.
در اين ميان يك پرسش اساسي باقی است؛ آيا اين همه خوشبختي براي اصول‌گرايان، به حال جامعه ايران هم فرقي دارد؟
چه سهمي از خوشبختي اجزاء قدرت به جامعه مي‌رسد؟
من كه در بيچارگي دولت‌ها، كمبود منابع و فقر، قرباني نخست بودم؛ در خوشبختي آنها چه سهمي خواهم داشت؟
آيا حالا كه درنتیجه انتخابات ریاست‌جمهوری صورت‌بندي تازه‌ای از نیروهای سیاسی شكل گرفته و هر سه قوه و دیگر نهادهای کشور در اختیار یک جناح سیاسی است؛ نشانه خوبي براي خوشبخت كردن جامعه است يا بايد از اين يك‌دستی قدرت نگران بود و بحران دیگری در راه است؟
جامعه ايران بيش از هر زمان ديگر، از شرايط بد سياسي-اقتصادي آسيب ديده است. حالا كه خوشبختي به صورت تمام وكمال به اصول‌گرايان روي كرده، بعد از شور و شعف‌تان درطلوع پيروزي، دولتي عقل محور تشكيل دهيد، از فشار بيروني و كم كاري داخلي بكاهيد و به وعده‌هاي شيرين خود عمل كنيد تا مردم هم در خوشبختي شما سهيم باشند.
همه قدرت گواراي شما اما رنج‌هاي جامعه را كم كنيد. رنج كه نبايد مدام بر بيچارگي ما بيفزايد، يك جا هم بايد تلنگري براي قدرت باشد تا هوشيارتر شود.
به گفته کارل گوستاو یونگ «رنج نباید تو را غمگین کند. این همان جایی است که اغلب مردم اشتباه می‌کنند. رنج قرار است تو را هشیارتر کند به اینکه زندگی‌ات نیاز به تغییر دارد. انسان‌‌ها زمانی هوشیارتر می‌شوند که زخمی شوند، رنج نباید بیچارگی را بیشتر کند. رنجت را تحمل نکن، رنجت را درک کن! این فرصتی است برای بیداری، وقتی آگاه شوی، بیچارگی ات تمام می‌شود.»
كساني كه امروز در قدرت هستند از رنج جامعه براي بيداري و آگاهي بيشتر و تغييرات بنيادين بهره ببرند و براي توسعه ايران طرحي‌نو دراندازند. اين رنج نبايد در جامعه عادي شود. اين گوي و اين ميدان؛ به قول آن شاعر خراساني:
گر به دولت برسی مست نگردی، مَردی گـــر به ذلت برسی پست نگردی، مردی
اهل عــــــالم همه بازیچه دست هوسند گـــــر تو بازیچه این دست نگردی، مردی...
