یکه تازی هوش مصنوعی در آینده نزدیک
امیرعلی رمدانی - دکتری صنایع و تحلیلگر اقتصاد /
با توجه جنبه های مثبت و منفی زیاد هوش مصنوعی، تعریف آن بسیار دشوار است. گستردگی این واژه سبب شده مجموعه ای وسیع و مختلفی از تکنیک ها (از تکنیک های یادگیری ماشین متمرکز بر داده ها مانند شبکه های عصبی گرفته تا منطق‌های استنتاجی مبتنی بر مدل؛ و یا از به کارگیری تکنیک های آماری گرفته تا استفاده از مدل های روانشناسی ذهن) در فضای یکسانی قرار گیرند. درعین حال تمام تلاش‌هایی که جهت بهره گیری از انواع هوش مصنوعی بوده، سبب شکل‌گیری تحقیقات توسعه ای پیرامون آن شده است. با وجودی که این بحث‌ها در برخی زمینه‌ها مفید بوده اما در مواردی هم سبب سردرگمی و انحراف شده اند. زیرا که موجب به وجود آمدن انتظارات و نگرانی هایی درباره هوش مصنوعی می شود که این نگرانی ها برمبنای قابلیت فعلی تکنولوژی نیست بلکه تعمیم هایی است که براساس ظن و گمان ارائه می‌شوند.
آرزوی ساخت دستگاه‌هایی که بتوانند فعالیت‌هایی همانند انسان یا حتی بهتر از آن انجام دهند دارای قدمتی به اندازه تحقیق و پژوهش درباره پیدایش جهان است؛ درک نحوه دقیق ساخت چنین دستگاه‌هایی چالشی است که از قدیم وجود داشته و هنوز هم پابرجاست. می‌توان چنین دستگاه‌هایی را تصور کرد که درمحیط کاری مورد استفاده قرار می‌گیرند اما هنوز با ابزارها و روش‌هایی که از طریق آن‌ها بتوان مسیر رسیدن به چنین دستگاه‌هایی را هموار نماید، فاصله داریم. طی پیشرفت‌های صورت گرفته و رسیدن به قرن نوزدهم، رشته علوم کامپیوتر شروع به شکل‌گیری کرد. با پایان جنگ جهانی دوم، پیشرفت هایی در حوزه پردازش حاصل شد که یکی از نتایج آن پیشرفت‌های تئوری به وسیله آلن تورینگ بود. حتی در سال 1950 آلن تورینگ، آزمونی برای دستگاه‌هایی که ادعا می‌شد قابلیت تفکر دارند را ارائه کرد. در این آزمون از شخصی درخواست می‌شد تا گفتگویی را با یک دستگاه داشته باشد و در عین حال شخص ناظری می‌توانست (با دیدن متن چاپ شده، جملات بیان شده) این گفتگو را بررسی کند. اگر شخص ناظر قادر به تشخیص جملات انسان و دستگاه نبود در این صورت دستگاه در این آزمون قبول می‌شد. در تمام این مدت، مسیر رسیدن به هوش مصنوعی به طرز چشمگیری شفاف‌تر می‌شد.
در این مسیر جوامع مختلف به صورت گام به گام برخی از تکه‌های این پازل را کنار یکدیگر قرار دادند. به حدی که طی چند سال اخیر بشر توانست ربات‌های انسان‌نمای قابل قبولی را بسازد. امروزه کارشناسان و کارآفرینان نقشی که برای آینده هوش مصنوعی متصور می شوند بسیار وسیع و گسترده می باشد. هوش مصنوعی می تواند نقش مهم و تعیین کننده ای در زندگی فردی و شغلی ایفا نماید. بهره گیری از آن در حوزه های مختلف سبب از بین رفتن برخی از شغل های فعلی خواهد شد که این موضوع البته از دیدگاه دیگری نیز قابل بررسی است. یعنی آنکه با از بین رفتن برخی از شغل های فعلی، شغل های جدیدی نیز به وجود خواهند آمد که مهارت ها و ویژگی های خاص خود را خواهند داشت. فرقی نمی‌کند که در کدام حوزه صنعتی، اقتصادی، کشاورزی، آموزش و سلامت و غیره فعال باشید؛ تغییرات به شدت درحال دگرگون کردن بنگاه های اقتصادی فعلی است. کارشناسان پیش بینی می کنند در آینده نه چندان دور و شاید در مدت زمان سال 2030 الی 2050 نقش پررنگ هوش مصنوعی در کسب و کارها و حتی در منازل مسکونی بیش از پیش ظهور کند. امیدوار است با استفاده موثرتر از تکنولوژی بتوان بر موضوع تولیدات دانش محور و صادرات محور بیشتر تمرکز کرد و بی‌شک در طول این مسیر، پستی ها و بلندی هایی وجود خواهد داشت.
