اهمیت توجه به صنعت گردشگری
با گذشت زمان درامدهای هرکشور تغییراتی به خود می بیند بعنوان مثال در دهه ۶۰ پس از نفت و فرش ، صادرات پوست و سالامبور سومین درآمد ارزی کشور را به خود اختصاص می داد ولی طی سالهای بعد به مرور این تجارت جایگاه خود را از دست داد بطوریکه فعلا در بیست درآمد ارزی کشور جایی ندارد .
حال نیز چنانچه می بینیم قدرت نفت ایران در دنیا رفته رفته کمتر میشود که بدلیل منابع عظیم کشف شده و همچنین انرژیهای جدید و نیز روشهای جدید استخراج بوده که باعث بوجود آمدن قدرتهای جدید نفتی گردیده است .همچنین بعلت عدم سرمایه گذاریهای درست و به موقع قیمت استخراج در ایران از دیگر کشورهای منطقه بالاتر رفته و برای برگشت ایران به جایگاه اولیه این صنعت علاوه بر صرف هزینه به سالها زمان نیاز دارد . پس با توجه به پتانسیل بسیار بالای گردشگری در ایران و سهل الوصول تر بودن ایجاد زیر ساختهای درآمد زایی آن ( در صورت رفع کرونا ) مدیران کشور راهی نخواهند داشت جز توجه درست و واقع بینانه تر به گردشگری .اما این صنعت برعکس نفت کمتر توسط دولت اداره میشود. پس حکومت راهی جز دخیل کردن و استفاده از مردم ندارد و دولت تنها میتواند به مدیریت آن بپردازد و چون برای بقا باید به درامدآن توجه کند خود به پشتیبانی از آن و تغییر در سیاستهای فرهنگی خود خواهد پرداخت .
از طرفی به یقین دنیای پس از کرونا تفاوتهای فراوانی با قبل از آن چه از لحاظ استفاده بهینه اوقات فراغت برای مردم و چه از لحاظ دیدگاه افراد برای استفاده بیشتر از زیبایی های جهان خواهد داشت .
پس کسانیکه در ایران زودتر به این مسائل توجه نموده و زمینه های کاری خود را آماده کرده باشند میتوانند به موقع بر سفره رو به گسترش آن نشسته و از نعمات آن بهره ببرند.
برای توسعه صنعت گردشگری باید دولت، دانشگاهیان و سرمایه گذاران همگی خود را موظف به همکاری بدانند.
به یقین نهادهای تصمیم ساز باید اولویت موثر و دلسوزانه ای با نگاهی همراه تساهل برای پیشرفت گردشگری بپذیرند و بازنگری اساسی در سیاستهای خود نمایند . همچنین دولت باید زیر ساختهای این صنعت را با همکاری و ایجاد تسهیلات وبسته های حمایتی از سرمایه گذاران انجام داده ،تضمین های محکمی برای تشویق آنها بوجود آورد .
البته صنعتی که پایه و اساس سرمایه گذاری در آن داشتن آمار و اطلاعات دقیق و مقایسه ای با دیگر کشورها و بانک اطلاعاتی جامع است باید برای تهیه آن برنامه ریزی دقیقی انجام گیرد .و بعنوان مثال باید کشورهای همسایه و نیز کشورهایی با جاذبه های مشابه کشورمان در گردشگری بررسی شده و دهها تحقیق مشابه روی بازار مشتریان اهداف سفر و... انجام گیرد .بنابراین احتیاج زیادی به تحقیقات و مقالات دانشگاهی و جمع آوری آمارهای منتج از پروژه های دانشجویی خواهد بود که در صورت هدفمند کردن آنها میتوان هزینه انجام آنها را در محیط دانشگاه به حداقل رساند و زمینه وآینده شغلی عظیمی نیز برای دانشجویان گستراند. از طرفی با پایان تحریمها چون احتیاج زیادی به ایجاد فرصتهای شغلی در کوتاه مدت خواهیم داشت با یک عزم ملی میتوان فرصتهای سریع الوصولی در این زمینه تولید کرد. مخصوصا که چون برتری صنعت گردشگری در ایران نسبت به دیگر کشورها با توجه به پتانسیل طبیعی و تاریخی موجود بازار گسترده آن بوده و وسعت آن تمام کشورمان را شامل میشود. بنابراین میتواند طیف گسترده ای تا دورافتاده ترین نقاط را در بر گیرد و مشاغل زودبازده فراوانی را بوجود آورد. دولت نیز میتواند
با مدیریت درست در گردشگری علاوه بر تمام مزایا و نتایج مورد اشاره با برنامه ای چندده ساله برای کمک به توسعه ای پایدار همت گمارد .
امیرسعید فارابی - کارشناس صنعت گردشگری
