معادل ۱۲ برابر دریاچه ارومیه از آب خزر کم شده است

رییس سازمان نقشه برداری کشور با اعلام اینکه در ۱۰ سال اخیر، ارتفاع آب دریای خزر یک متر کاهش یافته است، گفت: این میزان کاهش در ۲ سال اخیر چهار سانتیمتر بوده که این معادل ۱۲ دریاچه ارومیه در زمان پرآبی است یعنی این میزان از خزر کم شده است. به گزارش جهان اقتصاد، «مسعود شفیعی» در نشست خبری با موضوع «رونمایی از نخستین چارت های بین المللی دریای خزر» در سازمان نقشه برداری کشور گفت: یکی از ابزارهای تثبیت حاکمیت در پهنای سرزمینی، تهیه نقشه از سوی کارشناسان است. وی با بیان اینکه تاکنون ۴١ چارت(نقشه) از دریای خلیج فارس منتشر و به تازگی ٢ چارت دیگر از دریای خزر نیز آماده انتشار شده است، گفت: در گذشته، نقشه خلیج فارس از سوی انگلستان و خزر از سوی روسیه تهیه و استفاده می شد. به گفته شفیعی، پس از تهیه چارت ها، شناورهایی که از دریا عبور می کنند ملزم به استفاده از این چارتها هستند و این خود منبع درآمدی برای کشور محسوب می شود. رییس سازمان نقشه برداری با بیان اینکه فروش چارت ها از سال ٢٠١٧ آغاز شده است، گفت: تا پایان سال ٢٠١٧ میلادی، ۶٣ هزار و ۲۰۵ بار چارت دریای عمان و خلیج فارس از این سازمان خریداری شد که حاصل آن درآمدی ۴۵٠ هزار دلاری بود. به گفته وی، نیمی از این مبلغ به موسسه «پریمار» تعلق گرفت. این موسسه نقشه های آبی ترسیم شده را استانداردسازی می کند. «در سال های اخیر نیز ۱۴۴ هزار و ۵٠۴ چارت الکترونیکی فروخته و ٨٢٣ هزار و ٧٢٩ دلار حاصل شد که سهم ایران، ۵۴٢ هزار دلار بود.» شفیعی در ادامه درباره کنوانسیون حقوقی دریای خزر نیز گفت: این کنوانسیون ٢١ مردادماه امسال در قزاقستان امضا شد که نکات فنی و حقوقی مهمی داشت که سازمان نقشه برداری در این زمینه نظرات خود را به وزارت خارجه اعلام کرد. وی افزود: مهمترین نکته در این کنوانسیون «خط مبدا» بوده که بر مبنای منفی ٢٨ متر است؛ این خط براساس نقشه های کشور روسیه تعیین شده که با نقشه های ترسیمی در ایران، نیم تا یک متر اختلاف دارد. رییس سازمان نقشه برداری تاکید کرد: این کنوانسیون از نظر فنی مشکلی ندارد و فقط خط مبنا است که باید مورد توجه قرار گیرد. ‌ **استفاده از نقشه‌های ایرانی در ارزآوری و ابعاد دیپلماتیک مفید است معاون سازمان نقشه‌برداری نیز در ادامه گفت که کار تهیه نقشه را در دریا و خشکی توأمان انجام می‌دهیم. در ارتباط با مباحث دیگری که کاربرد اصلی هیدروگرافی است، طبق تعریف آقای چو هیدروگرافی شاخه‌ای از علوم کاربردی است که اطلاعات هندسی مربوط به دریا را در بر می‌گیرد؛ عمده کاربرد آن چارت دریایی برای دریانوردی ایمن است. عمده تجارت جهان از طریق دریا است، ۹۰ درصد تجارت از طریق دریا است و باقیمانده از طریق ریل و هوایی و زمینی. علی سلطان‌پور تاکید کرد: دریاها نعمتی برای کشور است و ما یک کشور دریایی هستیم ولی از این حوزه به خوبی استفاده نمی‌کنیم و یکی از دلایل آن مربوط به شناخت کم از دریاست. اولین قدم شناخت تهیه نقشه است چرا که همه فعالیت‌های دیگر در دریا چه کابل‌گذاری و لوله‌گذاری چه ایجاد سکوی نفتی یا صنایع ساحلی و غیره نیازمند کار هیدروگرافی است. وی گفت: در حوزه تهیه چارت، هیدروگرافی یک اختلافی با نقشه‌های زمینی دارد. در تهیه نقشه‌های زمینی از استانداردهایی استفاده می‌کنیم که می‌تواند بومی شده باشد و خطا را می‌شد اصلاح کرد در نقشه دریایی استاندارد ما باید بر اساس استاندارد جهانی باشد و اگر کوچکترین اشتباهی صورت بگیرد و کشتی به گل بنشیند و موقعیت‌ها اشتباه شده باشد مسئولیت حقوقی متوجه تولیدکننده نقشه است. سلطان‌پور گفت : دو مورد در کنوانسیون است که گفته شده خطوط مبنا بعدا باید تعیین شود؛ این اشاره به نقشه‌های سازمان ما دارد چون الان نقشه‌ای جز نقشه‌های سازمان ما وجود ندارد. خطوط مبنا از این نقشه‌ها باید پیاده‌سازی شود و در نقشه‌های روسی نمی‌شود کار کرد. وی خاطرنشان کرد: مبنای منفی ۲۸ چارت دی‌توم و سطح مبنای عمق‌یابی در چارت‌های روسی است و این عدد در کنوانسیون خزر هم آمده در حالی که ما از این سیستم مبنایی استفاده نمی‌کنیم. ما عدد منفی ۲۷.۵ را داریم باید ببینیم این عدد منفی ۲۸ در سواحل ما کجاست و این را سازمان ما باید مشخص کند. خطوط مبنا که تعریف شود آب‌های داخلی تعریف می‌شود و ۱۵ مایل آب‌های سرزمینی و ده مایل ماهیگیری هم مشخص می‌شود. معاون سازمان نقشه‌برداری گفت: بحث تحدید حدود سرزمینی برای این مهم است که نیم قرن نقشه‌های انگیسی در این محدوده حاکم بوده و بعد ازنیم قرن نقشه‌های ایران مبنا شده است. الان در دو بندر نقشه‌های ما مرزهای بین‌المللی را تعیین کرده است و پنج بندر دیگر منتظر تایید است تا نقشه ما مبنا باشد. برای کل سواحل خطر، ۷ چارت دیگر در حال تهیه است که می‌شود نقشه کل سواحل خلیج فارس. از این به بعد هر شناوری بخواهد رد شود ملزم به استفاده از نقشه‌های ماست. هم ارزآوری دارد هم بعد بین‌المللی دیپلماتیک دارد.