جهان اقتصاد بررسی میکند؛
طلا روی لبه تیغ؛ گاوها هنوز تسلیم نشدهاند
راضیه احمدوند - روزنامه نگار
طلا در شروع هفته عقب نشست، اما داستان بازار هنوز تمام نشده است؛ پشت این افت ظاهری، نبردی جدی میان دلار، نرخ بهره و ریسکهای ژئوپلیتیکی در جریان است. از یک طرف، بازار کار آمریکا نشانههای نگرانکنندهای از سرد شدن اقتصاد این کشور ارسال کرده و امیدها به کاهش نرخ بهره را بالا برده است؛ از طرف دیگر، بحران تنگه هرمز و احتمال جهش قیمت انرژی میتواند دوباره آتش تورم را روشن کند. حالا همه نگاهها به یک نقطه دوخته شده: تورم آمریکا. دادهای که میتواند مشخص کند طلا آماده یک موج صعودی تازه است یا باید منتظر عقبنشینی بیشتر باشد.
طلا چرا عقب نشست؟
بازار طلا هفته جدید را در شرایطی آغاز کرده که هنوز از شوک گزارش اشتغال آمریکا خارج نشده است. اقتصاد آمریکا در ژوئیه ۲۳ هزار شغل از دست داد؛ در حالی که بازار انتظار افزایش اشتغال را داشت. مهمتر از آن، آمار ژوئن نیز از ۵۷ هزار شغل به تنها ۲۰ هزار شغل بازنگری شد.
این یعنی مسئله فقط یک گزارش ضعیف نیست؛ تصویر بازار کار آمریکا در حال تغییر است.
ضعف اشتغال میتواند دست فدرال رزرو را برای کاهش نرخ بهره بازتر کند. کاهش نرخ بهره نیز معمولاً به معنای کاهش بازده اوراق و تضعیف دلار است؛ دو اتفاقی که بهطور سنتی برای طلا خبر خوبی محسوب میشوند.
اما بازار یک مشکل بزرگ دارد: ریسکهای ژئوپلیتیکی اجازه نمیدهند این معادله ساده بماند.
تنگه هرمز؛ برگ برنده جدید دلار
ابهام درباره بازگشایی کامل تنگه هرمز حالا به یکی از متغیرهای مهم بازار تبدیل شده است. ادامه تنش میان ایران و آمریکا، احتمال اختلال در عرضه انرژی را افزایش میدهد و هرگونه فشار صعودی بر قیمت نفت میتواند نگرانی درباره تورم را دوباره زنده کند.
اینجاست که ورق میتواند برگردد.
اگر نفت گرانتر شود و تورم آمریکا دوباره تحت فشار قرار بگیرد، فدرال رزرو برای کاهش نرخ بهره با احتیاط بیشتری عمل خواهد کرد. در چنین شرایطی، بازده اوراق میتواند بالا بماند و دلار دوباره تقویت شود.
و این دقیقاً همان چیزی است که طلا نمیخواهد.
بنابراین بازار طلا اکنون میان دو نیروی متضاد گیر کرده است: ضعف اقتصاد آمریکا از یک طرف و ریسک تورمی و ژئوپلیتیکی از طرف دیگر.
یک عدد میتواند مسیر طلا را تغییر دهد
اکنون مهمترین رویداد هفته، نه گزارش اشتغال و نه تحولات تنگه هرمز، بلکه دادههای تورمی آمریکا است.
اگر تورم کمتر از انتظار منتشر شود، بازار میتواند احتمال افزایش نرخ بهره را بیشتر کنار بگذارد. در این سناریو، دلار و بازده اوراق تحت فشار قرار میگیرند و طلا فرصت پیدا میکند دوباره به سمت بالا حرکت کند.
اما اگر تورم بالاتر از انتظار باشد، داستان کاملاً متفاوت خواهد شد. بازار بار دیگر احتمال تداوم سیاست سختگیرانه فدرال رزرو را جدی میگیرد و در نتیجه فشار روی طلا افزایش پیدا میکند.
به زبان ساده، این هفته بازار طلا بیشتر از آنکه به خود طلا نگاه کند، به عدد تورم آمریکا نگاه خواهد کرد.
از نظر تکنیکال، طلا هنوز کاملاً از مدار صعود خارج نشده است. RSI در محدوده ۶۴ قرار دارد و MACD نیز همچنان مثبت است؛ یعنی خریداران هنوز قدرت خود را از دست ندادهاند.
اما یک مانع جدی مقابل آنها قرار دارد.
محدوده ۴۳۹۰ دلار نخستین مقاومت مهم محسوب میشود و پس از آن، ۴۴۱۴ دلار قرار دارد. عبور قدرتمند از این منطقه میتواند راه را برای حرکت به سمت ۴۴۹۶ دلار باز کند.
اگر موج خرید قدرت بیشتری بگیرد، سطوح ۴۵۲۵ و سپس ۴۶۸۳ دلار نیز میتوانند در تیررس بازار قرار بگیرند. در سناریوی بسیار صعودی، سقف قبلی حوالی ۴۸۸۴ دلار هدف مهم بعدی خواهد بود.
اما اگر خریداران شکست بخورند، داستان نزولی میشود.
از دست رفتن حمایت ۴۳۰۳ دلار میتواند طلا را به سمت ۴۱۶۶ دلار بکشاند و در صورت تشدید فشار فروش، محدوده ۳۹۴۴ دلار بهعنوان حمایت عمیقتر بازار اهمیت پیدا میکند.
بازار طلا اکنون منتظر «جرقه» است
آنچه در بازار میبینیم، بیشتر از یک اصلاح ساده قیمت است؛ بازار در حال قیمتگذاری یک تضاد بزرگ است.
ضعف بازار کار آمریکا میگوید نرخ بهره باید پایین بیاید.
ریسک نفت و تورم میگوید شاید فدرال رزرو مجبور شود سختگیر بماند.
و دلار میان این دو روایت در حال نوسان است.
به همین دلیل، عقبنشینی فعلی طلا را نباید بهسادگی نشانه آغاز یک روند نزولی دانست. اگر تورم آمریکا پایینتر از انتظار باشد، همین اصلاح میتواند سکوی پرتاب موج بعدی صعود طلا شود.
اما اگر تورم غافلگیرکننده بالا برود، بازار ممکن است خیلی سریع سناریوی دیگری را قیمتگذاری کند: دلار قویتر، نرخ بهره بالاتر و طلا تحت فشار.
فعلاً طلا روی لبه تیغ ایستاده است؛ یک طرف، مسیر ۴۴۰۰ دلار به بالا قرار دارد و طرف دیگر، خطر بازگشت به زیر ۴۳۰۰ دلار.
تعیینکننده این نبرد، نه شایعات بازار، بلکه دادهای است که این هفته از قلب اقتصاد آمریکا بیرون میآید: تورم.
