مارپیچ نرخ ارز

سیاست های ارزی کشور چشم اسفندیار اقتصاد ایران است، از سال ۹۱ ذی نفعان مافیایی و انحصاران تجاری به بهانه تحریم، نرخ ارز را بی ثبات کردند و با وجود بیش از ۱۰۰ میلیارد دلار درآمد در سال ۹۱، ۳۵۰ درصد در آن سال افزایش قیمت داشتیم.

سرمایه گذاری رشد منفی داشته است و حتی استهلاک را نیز نتوانسته جبران کند و رشد تولید ناخالص ملی نزدیک به صفر بوده و صادرات غیر نفتی عمدتا ماهیت خام فروشی داشته است.

وضعیت تورم در سال های مختلف و تغییرات پی در پی ارز، به سفره های مردم آسیب رسانده و باعث شده نقدینگی ۳۵۰ میلیارد تومانی سال ۵۸ به بیش از ۱۲ میلیون و ۵۰۰ هزار میلیارد تومان در آذر ماه برسد در حالی که تولید ناخالص حدود دو برابر شده بنابراین پتانسیل تورمی و نقدینگی بسیار بالاست.

برای مارپیچ نرخ ارز، تورم و قیمت ها باید چاره اندیشی کرد و با تدبیر و تمهید و اتخاذ سیاست های صحیح مشکلات را حل کرد. امروز کاربرد واژه های اصلاحات، جراحی، مولدسازی اصلا توجیه ندارد و در دو هفته گذشته وضعیت طبقات متوسط خراب تر شده و باعث شده کاسبان تحریم و انحصارطلبان تجاری و رانت جو به این پرش های ارزی و طلا دامن بزنند.

وظیفه بانک مرکزی بر اساس برنامه هفتم تثبیت نرخ ارز، تک رقمی کردن تورم و هدایت نقدینگی به سمت تولید است، اما بی توجهی به این موضوع باعث نارضایتی مردم شده است.