از خبرهای تلخ فروردین تا خبرهای خوب شهریور
این هفته همزمان با آغاز هفته دولت، تالار اجتماعات فولاد خوزستان میزبان مراسمی بود که بخشهایی از آن بهصورت زنده از شبکه خبر پخش میشد. این بار آنچه از فولاد خوزستان به سراسر کشور مخابره میشد، تصویر کورههای آسیبدیده و تأسیسات بمبارانشده نبود؛ سخن از افتتاح کارخانه ۸۰۰ هزار تنی فولادسازی شادگان، بهرهبرداری از پروژه زیستمحیطی ویندفنس، پیشرفت طرحهای تأمین انرژی و بازگشت بخشهای آسیبدیده شرکت به تولید بود.
فاصله این دو تصویر فقط چند ماه است؛ از روزهای تلخ فروردین که حمله آمریکایی ـ صهیونیستی بخشی از قلب تولید فولاد خوزستان را هدف گرفت تا شهریوری که دوباره خبر افتتاح، تولید و توسعه از این شرکت شنیده میشود.
آنچه در این فاصله گذشته، البته به سادگیِ تغییر یک خبر تلخ به خبری خوش نبوده است.
دو مدول احیای مستقیم بهطور کامل تخریب شدند، خسارت برخی دیگر از واحدهای احیا به ۷۵ و ۸۰ درصد رسید و دو کوره فولادسازی نیز ۶۵ درصد آسیب دیدند. روزهای نخست، روزهای بهت و اندوه کسانی بود که سالها در این کارخانه کار کرده بودند؛ اما خیلی زود جای تماشای خسارت را کار گرفت.
تیمهای تخصصی وارد میدان شدند، آسیبها نقطهبهنقطه ارزیابی شد، اولویتها مشخص شد و بازسازی همزمان در چند جبهه آغاز شد. نخستین کوره فولادسازی تنها ۲۵ روز پس از حمله دوباره روشن شد؛ امروز هر شش کوره فولادسازی تولید میکنند، خط سه آهن اسفنجی به مدار برگشته و خطوط یک و دو نیز در مسیر راهاندازی قرار گرفتهاند.
تحسین مقامات حاضر در برنامه روز گذشته از کارگران، متخصصان و مدیران فولاد خوزستان نیز بیش از هر چیز متوجه همین فاصله کوتاه میان آن حجم از تخریب و این سرعت بازگشت بود.
اما خبر خوب شهریور فقط این بازسازی و بازگشت به مدار تولید نیست. همزمان با بازسازی، پروژههایی که به آینده فولاد خوزستان مربوط میشوند نیز متوقف نماندند.
فولادسازی شادگان با ظرفیت سالانه ۸۰۰ هزار تن بیلت رسماً به بهرهبرداری رسید و یک حلقه دیگر به زنجیره ارزش گروه اضافه کرد؛ آهن اسفنجی شادگان اکنون میتواند در همان مجموعه به شمش فولادی تبدیل شود.
ویندفنس بهعنوان یکی از پروژههای مهم زیستمحیطی شرکت افتتاح شد و در حوزه انرژی نیز فاز نخست نیروگاه خورشیدی بهبهان و فاز نخست نیروگاه خلیج فارس وارد مدار شدهاند و فازهای بعدی در مسیر تکمیل قرار دارند.
اینجا دیگر فقط با بازگشت یک کارخانه به نقطه پیش از جنگ روبهرو نیستیم؛ شرکتی که هنوز مشغول ترمیم زخمهای یک حمله سنگین است، همزمان ظرفیت تازه میسازد، برای برق پایدار سرمایهگذاری میکند، زنجیره تولیدش را جلو میبرد و پروژه محیطزیستی به بهرهبرداری میرساند.
شاید تفاوت خبرهای فروردین و شهریور فولاد خوزستان را باید همینجا جستوجو کرد. فروردین، خبر از آن چیزی میداد که از دست رفته بود؛ شهریور، خبر از آن چیزی میدهد که دوباره ساخته شده و آنچه در حال ساخته شدن است.
میان این دو، ماههایی از کار فشرده کارگران، مهندسان، متخصصان و مدیرانی قرار دارد که ابتدا تولید را برگرداندند و در همان حال اجازه ندادند برنامههای فردای شرکت زیر آوار جنگ بماند. هنوز محدودیت انرژی هست، تحریم هست و آثار جنگ نیز یکباره از میان نمیرود؛ اما شرکتی که چند ماه پس از بمباران، به جای گزارش خاموشی کورهها از بازگشت تولید، افتتاح کارخانه، توسعه نیروگاه و اجرای پروژه محیطزیستی خبر میدهد، از مرحله جبران خسارت عبور کرده و دوباره رو به آینده ایستاده است.
خبر خوب شهریور فولاد خوزستان شاید در یک جمله خلاصه شود: آنچه در فروردین آسیب دید، فقط بازسازی نشد؛ حرکت ادامه پیدا کرد.
