جهان اقتصاد گزارش می دهد؛
بانگ بحران در مرغداریها
رضا پورحسین ـ روزنامه نگار
جهان اقتصاد: زنگ خطر در حوزه طیور به صدا درآمد. صنعت تولید جوجه یکروزه که پایه زنجیره تأمین گوشت مرغ و تخممرغ کشور محسوب میشود، اکنون با مشکلاتی روبهروست که ادامه فعالیت آن را تهدید میکند.
رییس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان جوجه یکروزه با اشاره به دو نکته اساسی، گلایههای فعالان این بخش را جدی دانست.
وی گفت گلایه ما مطالبه بابت نهادههای سهماهه چهارم است که در حال فراموش شدن است؛ این موضوع برای ما یک امید بود و اکنون در حال تبدیل شدن به ناامیدی است، در حالی که این مطالبه بهحق بخش تولید است و باید مورد توجه قرار گیرد.
این مطالبات که مربوط به تأمین نهادههای دامی در ماههای پایانی سال گذشته میشود، همچنان بلاتکلیف مانده و تولیدکنندگان را در شرایط دشواری قرار داده است.
عدم پرداخت یا تسویه این مطالبات، جریان نقدی واحدهای تولیدی را مختل کرده و برنامهریزی برای دورههای بعدی را ناممکن ساخته است.
فارغی دومین موضوع را عدم توجه به تامین نقدینگی عنوان کرد و گفت طی هفت ماه اخیر از بخش بانکی نقدینگی دریافت نکردهایم و اگر هم نقدینگی تامین شده از طریق «نویپو» و با هزینه بالا بوده، در حالی که این صنعت تاب تحمل چنین هزینهای را ندارد.
وابستگی به منابع مالی پرهزینه، فشار مضاعفی بر تولیدکنندگان وارد کرده است.
نرخ بالای بهره و شرایط دشوار بازپرداخت، حاشیه سود این صنعت را که از پیش محدود بوده، به شدت کاهش داده است.
رییس هیات مدیره انجمن تولیدکنندگان جوجه یکروزه می گوید که ما پنج ماه نهاده را با هزینههای بالا خریداری کردیم و تا اینجا توانستیم اما دیگر امکان ادامه به این شکل وجود ندارد.
خرید نهاده با قیمتهای متورم و بدون حمایت مؤثر، هزینههای تولید را افزایش داده و بسیاری از واحدها را به مرز تعطیلی کشانده است.
آنچه مشخص است این مورد بوده که وزارتخانه با محدودیتهایی روبروست اما باید دانست که آستانه تحمل واحدهای تولیدی در قبال مشکلات نقدینگی محدود و این ظرفیت در حال پایان یافتن است.
این هشدار نشاندهنده وضعیت بحرانی است که در صورت تداوم، میتواند به کاهش تولید جوجه یکروزه، افت جوجهریزی و در نهایت کمبود گوشت مرغ در بازار منجر شود.
بی شک علت اصلی این بحران تحریمهاست که برخی آن را نعمت میدانند اما حالا به صنعت و خوراک مردم آسیب میزند. تحریمهای اقتصادی دسترسی به منابع مالی بینالمللی، واردات نهادههای دامی باکیفیت و تأمین ارز مورد نیاز را با موانع جدی مواجه کرده است.
ذرت، سویا و سایر نهادههای ضروری که بخش عمدهای از هزینه تولید را تشکیل میدهند، تحت تأثیر محدودیتهای ارزی و مشکلات انتقال پول، با قیمتهای بالاتر و تأخیرهای طولانی به دست تولیدکننده میرسد.
این شرایط نه تنها هزینه تولید را افزایش داده، بلکه ثبات تأمین را نیز از بین برده است. در حالی که برخی دیدگاهها تحریم را فرصتی برای خودکفایی و تقویت تولید داخلی معرفی میکنند، واقعیت میدانی نشان میدهد که این محدودیتها به جای تقویت، بنیان صنعت طیور را تضعیف کرده است.
کاهش تولید جوجه یکروزه مستقیماً بر زنجیره پاییندستی اثر میگذارد و قیمت تمامشده گوشت مرغ را بالا میبرد. این افزایش قیمت، دسترسی خانوارها به یکی از اصلیترین منابع پروتئینی را محدود میکند و امنیت غذایی را تهدید مینماید.
تولیدکنندگان طیور طی ماههای اخیر با تحمل هزینههای بالای نهاده و کمبود نقدینگی، تلاش کردهاند چرخه تولید را حفظ کنند، اما ظرفیت تحمل آنها رو به پایان است.
عدم پرداخت مطالبات سهماهه چهارم و محرومیت از تسهیلات بانکی متعارف، فضای تنفس را از واحدهای تولیدی گرفته است.
در چنین شرایطی، اگر تدابیر فوری برای تسویه مطالبات، تخصیص تسهیلات بانکی با شرایط مناسب و تسهیل واردات نهاده اتخاذ نشود، کاهش تولید اجتنابناپذیر خواهد بود. این کاهش نه تنها معیشت هزاران نفر شاغل در این صنعت را به خطر میاندازد، بلکه بازار مصرف را نیز با کمبود و گرانی مواجه میسازد.
وضعیت کنونی صنعت طیور نشاندهنده پیوند مستقیم میان محدودیتهای خارجی و مشکلات داخلی است. تحریمها با ایجاد موانع در تأمین نهاده و نقدینگی، ظرفیت تولید را محدود کردهاند و ادعاهای مربوط به نعمت بودن آنها در عمل با آسیب به صنعت و سفره مردم در تضاد قرار گرفته است.
