هوش مصنوعی و ابرقدرت‌های اقتصادی

در شرایط جدید نوعی هم افزایی اقتصادی و دفاعی و بویژه در نهادسازی منطقه ای و بین المللی نظیر شانگهای، بریکس و اتحادیه اقتصادی اورآسیا بین پکن و مسکو ایجاد شده که برای گذار روسیه از شرایط سخت تحریمی و جنگ نقش حیاتی دارد و آقای پوتین نه تنها به خوبی به قدرت و حاکمیت خود ادامه داده است، بلکه با ساختاری که همه امور را نظارت کرده و کاملا بر شرایط مسلط می‌باشد و در این شرایط مهمترین سوال مربوط به چگونگی پایان جنگ با اوکراین است که در شرایط موجود امکان مصالحه طرفین از طریق مذاکره مستقیم و یا با میانجی گری محدود می‌باشد.

در حوزه سایبری و هوش مصنوعی همچنان ایالات متحده هنوز نسبت به چین برتری آشکاری دارد، چرا که پکن نمی‌تواند ریزتراشه‌های با کارایی بالا تولید کند و همچنین نمی‌تواند با قدرت مالی سرمایه‌گذاران خصوصی در آمریکا برابری کند، سرمایه‌گذارانی که در نیمه اول سال ۲۰۲۵ بیش از ۱۰۴ میلیارد دلار از شرکت‌های هوش مصنوعی حمایت کرده‌اند و در حال آماده شدن برای سرمایه‌گذاری‌های حتی بزرگتر هستند. از سوی دیگر، چین تعداد زیادی مهندس بسیار توانمند، هزینه‌های پایین‌تر و یک مدل توسعه تحت حمایت دولت دارد که بسیار سریع‌تر از ایالات متحده به نتایج می‌رسد. پکن می‌خواهد از انرژی ارزان تولید شده توسط مزارع وسیع بادی و فتوولتائیک در منطقه مغولستان داخلی برای اتصال صدها مرکز داده استفاده کند و تا سال ۲۰۲۸ نوعی ابر ملی ایجاد کند.

رهبران واشنگتن و پکن، هوش مصنوعی را به عنوان یک فناوری مخرب می‌بینند که می‌تواند بخش های مختلف اجتماعی را حتی بیشتر از رایانه‌های دیجیتال و اینترنت مختل کند. اگر سیستم‌های هوش مصنوعی از هوش انسانی پیشی بگیرند و توانایی بهبود خود را به دست آورند، می‌توانند یک مزیت علمی، اقتصادی و نظامی‌بی‌نظیر برای کشوری که آنها را کنترل می‌کند، فراهم کنند. مهم تر این که متوقف کردن هکرها و جاسوسان سایبری با ابزارهای هوش مصنوعی حتی دشوارتر خواهد بود و همکاری بین چین و ایالات متحده در مبارزه با گروه‌های افراطی که می‌خواهند از هوش مصنوعی برای تولید سلاح‌های بیولوژیکی استفاده کنند، اگر غیرممکن نباشد، بسیار دشوارتر خواهد بود. به هر حال کارشناسان و تحلیل گران تخصصی بر این باورند که هزینه‌های جنگ سرد هوش مصنوعی در حال حاضر زیاد است و بسیار بیشتر خواهد شد و چه بسا که مسابقه هوش مصنوعی بین چین و ایالات متحده به نا کجا آباد رسیده، زیرا هیچ یک از طرفین قادر نخواهد بود به دیگری برای اعمال محدودیت در توسعه قابلیت‌های پیشرفته هوش مصنوعی اعتماد کند.