مدیریت نقدینگی؛ مسیر کنترل تورم و ایجاد ثبات اقتصادی
جعفر قادری ـ عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی
نقدینگی یکی از مهمترین متغیرهای اثرگذار بر شرایط اقتصادی کشور است و نحوه مدیریت آن میتواند نقش تعیینکنندهای در کنترل تورم، حفظ ارزش پول ملی و ایجاد ثبات در بازارها داشته باشد. افزایش نقدینگی زمانی که بدون پشتوانه تولیدی و در مسیر فعالیتهای غیرمولد حرکت کند، میتواند به یکی از عوامل اصلی بیثباتی اقتصادی تبدیل شود.
رشد نامتوازن نقدینگی، زمینه افزایش تقاضا در بازارهایی مانند ارز، طلا، مسکن و سایر داراییها را فراهم میکند؛ بازارهایی که در بسیاری از موارد به جای ایجاد ارزش افزوده و توسعه تولید، موجب شکلگیری رفتارهای سفتهبازانه و افزایش فشارهای تورمی میشوند. در چنین شرایطی، کاهش قدرت خرید مردم و افت ارزش پول ملی از پیامدهای مستقیم مدیریت نادرست منابع پولی خواهد بود.
در همین زمینه، قادری، عضو کمیسیون اقتصادی مجلس شورای اسلامی، با تأکید بر اهمیت مدیریت صحیح نقدینگی، آن را یکی از ابزارهای اساسی برای کنترل تورم و ایجاد ثبات در اقتصاد کشور دانسته است. به گفته وی، رشد بیضابطه نقدینگی میتواند تقاضای غیرمولد را افزایش داده و ارزش پول ملی را تحت تأثیر قرار دهد.
برای مدیریت مؤثر نقدینگی، مجموعهای از سیاستهای هماهنگ پولی و مالی مورد نیاز است. کنترل رشد پایه پولی، نظارت دقیقتر بر عملکرد شبکه بانکی، جلوگیری از خلق بیرویه پول و هدایت منابع مالی به سمت بخشهای مولد اقتصادی، از جمله اقداماتی است که میتواند به کاهش فشارهای تورمی کمک کند.
نقش بانک مرکزی در این میان بسیار مهم است. سیاستگذاری پولی هدفمند و ایجاد انضباط در نظام بانکی میتواند مانع از انحراف منابع مالی به سمت فعالیتهای غیرمولد شود. همچنین دولت نیز باید با هماهنگی در سیاستهای مالی، زمینهای فراهم کند که منابع موجود به جای افزایش تقاضای سفتهبازانه، در مسیر سرمایهگذاری و تولید قرار گیرد.
هدایت نقدینگی به سمت تولید، علاوه بر کنترل تورم، میتواند به افزایش ظرفیت اقتصادی، ایجاد اشتغال و تقویت رشد پایدار منجر شود. در مقابل، نبود برنامه مشخص برای مدیریت منابع پولی، موجب تشدید نوسانات بازار و کاهش اعتماد فعالان اقتصادی خواهد شد.
اقتصاد کشور برای دستیابی به ثبات، نیازمند سیاستهایی است که میان رشد نقدینگی، توان تولید و نیازهای واقعی اقتصاد تعادل ایجاد کند. مدیریت صحیح نقدینگی نهتنها یک اقدام کوتاهمدت برای کنترل تورم، بلکه بخشی از راهبرد بلندمدت برای تقویت بنیانهای اقتصادی و افزایش رفاه عمومی است.