آزمون دشوار صنعت غذا

صنایع غذایی در دوره ۴۰ روزه اخیر با وجود شرایط ویژه و فشارهای ناشی از بحران، توانسته ‌اند نقش خود را در تأمین مواد غذایی سلامت‌ محور به‌ خوبی ایفا کرده و از این آزمون تا حد زیادی سربلند بیرون بیایند.

با این وجود، ادامه این روند با توجه به مشکلات جدی در تأمین مواد اولیه، می ‌تواند تاب ‌آوری صنایع را در آینده کاهش دهد. به ‌ویژه وابستگی بالای این صنعت به مواد پتروشیمی و آلیاژی، آن را در برابر نوسانات قیمت و کمبودها آسیب‌ پذیر کرده است.

بر اساس گزارش‌ ها، قیمت برخی مواد اولیه در ماه‌های اخیر با افزایش بیش از دو برابری مواجه شده است. در بخش پتروشیمی نیز رشد قابل توجه قیمت‌ ها، فشار سنگینی بر تولیدکنندگان وارد کرده و هزینه تمام ‌شده محصولات را به‌ طور جدی افزایش داده است.  

باید توجه داشت که، نبود شفافیت در تعیین قیمت برخی اقلام اساسی از جمله گندم و حامل‌ های انرژی وجود دارد که ضرورت دارد تا در این رابطه تصمیم گیری متناسبی صورت گیرد.

از سوی دیگر، تفاوت در قیمت‌گذاری بین مناطق مختلف و افزایش چندبرابری نرخ گاز و سایر نهاده ‌ها، موجب سردرگمی و افزایش هزینه تولید شده است.

باید توجه داشت که یکی از مشکلات جدی مطرح‌ شده در حوزه صنایع غذایی، عدم ثبات در سیاست‌ های قیمت‌ گذاری است؛ به‌ گونه ‌ای که در برخی موارد، قیمت ‌ها در بازه ‌های زمانی کوتاه تغییرات شدید داشته و امکان برنامه‌ ریزی میان‌ مدت را از صنایع سلب کرده است.

این موضوع به‌ ویژه برای صنایع غذایی که وابسته به تأمین مستمر مواد اولیه هستند، اهمیت بیشتری دارد. اعمال سیاست‌های حمایتی موقت و هدفمند می ‌تواند از ایجاد شوک ‌های قیمتی جلوگیری کرده و به حفظ تولید در حوزه صنایع غذایی کمک کند.