تسهیلات بانکی، همگام با چرخه واقعی کالا

به گزارش جهان اقتصاد، در جریان برگزاری این نشست تخصصی، فشار فزاینده نقدینگی بر بنگاه‌های کوچک و متوسط (SMEs) به عنوان یکی از چالش‌های اصلی مطرح شد و کارشناسان حاضر تأکید کردند که دیدگاه مقطعی به اعتبار برای افزایش حجم فروش، دیگر پاسخگوی نیازهای پیچیده امروز نیست. در این راستا طرح ساختاری جدیدی پیشنهاد شده است که در آن تمامی اجزای زنجیره تأمین شامل بانک‌ها، پلتفرم‌های واسط، تولیدکنندگان، شرکت‌های پخش و خرده‌فروشان در شبکه‌ای یکپارچه قرار می‌گیرند تا تزریق منابع مالی دقیقاً همگام با جابه‌جایی واقعی کالا صورت گیرد. در همین زمینه، رضا جمیلی، مدیر توسعه این پنل با اشاره به تکامل تجارت الکترونیک، برخلاف تصورات قدیمی مبنی بر حذف خرده‌فروشی‌های سنتی توسط بسترهای آنلاین، بر لزوم اتصال این بنگاه‌ها به شبکه ارزشِ فناورانه تأکید کرد تا بتوانند از خدمات اعتباری نوین بهره‌مند شوند.
این ضرورت اتصال، نیازمند تغییر در شیوه اعتبارسنجی است به طوری که آرش لرستانی، مدیرعامل «باروک» با تبیین نقش پلتفرم‌های فناوری مالی توضیح داد که در مدل‌های سنتی، دریافت تسهیلات مستلزم طی کردن فرایندهای اداری سنگین و سپردن وثایق است در حالی که در رویکرد مدرن، «عملکرد تجاری» و «داده‌های ثبت‌شده» در سامانه دیجیتال، سنگ‌بنای اعتبار محسوب می‌شوند. از این منظر گردش کالا، اسناد فاکتور و سوابق تسویه‌حساب، داده‌هایی هستند که رتبه اعتباری یک بنگاه را به‌صورت زنده می‌سازند. این رویکرد که در آن متقاضی درست در نقطه خرید، بسته مالی متناسب با تقاضای خود را دریافت می‌کند با تغییر بنیادین در فلسفه بانکداری همراه است؛ رویکردی که کاوه صبائی، مشاور مدیرعامل یکی از بانک‌های دولتی آن را گذار از «بانکداری منابع‌محور» به «بانکداری تجارت‌محور» نامید.
او با اشاره به همکاری موفق بانک تجارت در بستر سامانه باروک، توضیح داد که در مدل جدید، بانک برخلاف گذشته که ابتدا به فرد اعتبار می‌داد اکنون پس از انعقاد معامله واقعی بین خریدار و فروشنده وارد جریان می‌شود تا از سلامت معامله اطمینان حاصل کند و بدین ترتیب از هدایت منابع به سمت مقاصد غیربهینه جلوگیری نماید. این شفافیت و پیوند دادن تسهیلات به جریان زنده دادوستد، پیامدهای مثبت متعددی نیز به همراه دارد؛ محمد مظاهری، رئیس هیئت‌مدیره باروک، معتقد است که این مدل علاوه بر شناخت دقیق هویت و نیاز مالی متقاضیان از طریق یکپارچه‌سازی سامانه‌ها، ضریب خطای سیستم را کاهش داده و با جایگزینی الگوهای هوشمند اعتباری به جای چک، ریسک‌های تورمی و خسارت‌های ناشی از افت ارزش پول در دوران تسویه را به شدت مهار می‌کند.
در نهایت این تحول دیجیتال در زنجیره تأمین نه تنها به روانی گردش دارایی‌ها کمک می‌کند بلکه با هدف قرار دادن دقیقِ نیاز به سرمایه در گردش، چالش‌های حیاتی صنعت پخش را مرتفع می‌سازد. همان‌طور که فعالان باسابقه این صنعت نیز خاطرنشان کردند در شرایطی که عدم وصول بهنگام مطالبات می‌تواند بنگاه‌های توزیعی را با خطر ایستایی مواجه کند، ابزارهای اعتباری داده‌محور می‌توانند با باز کردن گره‌های مالی، امنیت و آرامش پایدار را برای تمامی بازیگران شبکه توزیع فراهم آورند تا فاصله میان نیاز به سرمایه و دسترسی به امکانات پولی به کمترین حد ممکن برسد.